Obecnie Kalendarium II wojny światowej – Polska staje się coraz częściej powracającym tematem rozmów w społeczeństwie. Wraz z postępem technologii i globalizacją Kalendarium II wojny światowej – Polska zyskał wiodącą rolę w naszym życiu, znacząco wpływając na różne jego aspekty. Od ekonomii po kulturę, Kalendarium II wojny światowej – Polska pozostawił niezatarty ślad we współczesnym świecie. Z tego powodu ważne jest, aby przeanalizować i zastanowić się nad Kalendarium II wojny światowej – Polska, rozumiejąc jego implikacje i konsekwencje w naszej obecnej rzeczywistości. W tym artykule szczegółowo zbadamy wpływ Kalendarium II wojny światowej – Polska i jego znaczenie we współczesnym społeczeństwie.
o 4.34 trzy bombowce nurkujące z 3./StG 1, dowodzone przez Staffelkapitäna Oberleutnanta Brunona Dilleya zaatakowały most w Tczewie.
o 4.42[potrzebny przypis] rano I dywizjon 76 Pułku Luftwaffe bombowców nurkowych imienia Immelmanna, pod dowództwem kapitana Waltera Siegela, rozpoczął bombardowanie polskiego miasta Wielunia.
o 4.45 niemiecki pancernik szkolny „Schleswig-Holstein” rozpoczął ostrzeliwanie Polskiej Składnicy Tranzytowej na Westerplatte w Gdańsku.
około 7.00 w rejonie Olkusza został zestrzelony pierwszy niemiecki samolot. Zwycięstwo odniósł podporucznik Władysław Gnyś ze 121 Eskadry Krakowskiej.
rozpoczęła się bitwa pod Mławą na północnym Mazowszu. Oddziały polskiej Armii Modlin zaatakowane zostały przez niemiecką 3 Armię, nacierającą z Prus Wschodnich.
w Bydgoszczy doszło do walk jednostek polskich z niemieckimi dywersantami wspomaganymi przez miejscowych Niemców (m.in. członków Hitlerjugend). Część pojmanych Niemców rozstrzelano, innych wysiedlono. Propaganda niemiecka nadała tym wydarzeniom nazwę „Blutsonntag Bromberg” – „bydgoska krwawa niedziela”. Po wkroczeniu Wehrmachtu rozpoczęły się represje na ludności polskiej za udział w „krwawej niedzieli” – egzekucje i wywózki do obozów koncentracyjnych.
rozpoczęło się bombardowanie miasta Łomży, które do 7 września nękane było tylko w ten sposób. W tym czasie (od 2 do 8 września) toczyły się zacięte boje na odcinkach Nowogród – Szablak – Piątnica (33 Pułk Piechoty).
rozpoczęła się ewakuacja z Warszawy centralnych instytucji państwowych.
w Katowicach po przełamaniu 3 września obrony prowadzonej przez kompanię 3 batalionu kpt. Pawła Staszkiewicza z 201 Pułku Piechoty, kompanię kolarzy oraz ok. 100-osobowy oddział ochotników pod dowództwem powstańca śląskiego Nikodema Renca, padła reduta – wieża spadochronowa – broniona przez śląskich harcerzy. Żołnierze Wehrmachtu zrzucili na ziemię z 50-metrowej wysokości ostatnich rannych obrońców. Katowice zostały zajęte przez 239 Dywizję Piechoty XIV Armii oraz 56 i 68 Pułki Grenzschutzu. Po południu wybuchły ponownie krótkotrwałe walki w rejonie kościoła ewangelickiego, Placu Wolności, Domu Powstańca, teatru i ul. Mariackiej. Po opanowaniu miasta Niemcy spalili synagogę przy ul. Mickiewicza oraz dokonali masowych egzekucji na około 860 powstańcach śląskich, harcerzach i polskiej ludności.
załoga samolotu Karaś z 51 eskadry rozpoznawczej ostrzelała i obrzuciła bombami niemiecki pociąg przewożący uzbrojenie i sprzęt wojskowy na dworcu w Białej Piskiej na terenie Prus Wschodnich.
wojska niemieckie podeszły pod linie obronne otaczające Łomżę. Podczas kilku ataków przeprowadzonych tego dnia siły nieprzyjaciela straciły ponad 50% ludzi i sprzętu. Szybki ruch wojsk niemieckich został na tym odcinku zatrzymany.
próba zdobycia Warszawy z marszu przez wojska niemieckiej 4 Dywizji Pancernej. Szturm odparty został na południowych rogatkach miasta na Ochocie w rejonie ulic Grójeckiej i Częstochowskiej.
drugi dzień obrony Łomży. Ataki Niemców skoncentrowały się na forcie nr 3 w Piątnicy Poduchownej. Do południa odparto 4 ataki. Popołudnie było spokojniejsze. Nocą, po przygotowaniu artyleryjskim i zadymieniu wojska niemieckie przeprawiły się przez Narew, kilka kilometrów poniżej punktu obrony w Piątnicy i zdobyły Nowogród.
obrona przeprawy pod Łomżą. Przed południem 3 ataki na fort nr 2 w Piątnicy Poduchownej ze wsparciem artylerii i lotnictwa, po południu atak na fort nr 1 – wszystkie odparte.
pierwsza masowa egzekucja Polaków w Bydgoszczy. Rozstrzelano około 1500 osób.
forty w Piątnicy Poduchownej wciąż broniły dostępu do przeprawy na Narwi i miasta Łomża. Rano odparto ataki na forty nr 2 i 3. Do godziny 18 wojska niemieckie absorbowały obronę fortów, po czym odstąpiły poza zasięg polskiej artylerii. Około godz. 20.30 dowódca 18 Dywizji Piechoty, płk. Kossecki, wydał 33 pp rozkaz do odwrotu. Załoga przyjęła rozkaz z niedowierzaniem. Polska obrona Łomży rozpoczęła odwrót do miejscowości Bacze Mokre.
po kilkugodzinnej wymianie ognia artyleryjskiego, ok. godz. 15.00 wojska niemieckie weszły do Osięcin i stworzyły w tamtejszej wikariatce punkt opatrunkowy. Było wielu rannych, gdyż Włocławek wciąż się bronił.
11 września – Mszczonów odbity został nocnym atakiem 31 pułku Strzelców Kaniowskich, którymi dowodził ppłk Wincenty Wnuk.
konferencja w Jełowej pod Opolem w III Rzeszy. Narada najwyższych dostojników III Rzeszy w sprawie podbitych ziem polskich oraz kwestii ukraińskiej. Narada miała także związek z ociąganiem się strony radzieckiej z wykonaniem zobowiązań sojuszniczych względem III Rzeszy.
3 polskie trałowce „Jaskółka”, „Czajka” i „Rybitwa” skutecznie ostrzelały oddziały niemieckie atakujące Kępę Oksywską z pozycji położonej 4 km na wschód od Cypla Rewskiego (każdy trałowiec posiadał tylko 1 działo 75 mm). Akcję tę powtórzono 2 dni później podczas walk o wieś Mechelinki.
helska bateria 105 mm uszkodziła jednym pociskiem niemiecki trałowiec „Otto Braun”.
wieczorem polskie oddziały opuściły Gdynię, wycofując się w sposób zorganizowany na Kępę Oksywską.
Reinhard Heydrich, szef Głównego Urzędu Bezpieczeństwa Rzeszy, przekazał wszystkim dowódcom grup operacyjnych Policji Bezpieczeństwa na ziemiach polskich rozkaz o rozwiązaniu „problemu żydowskiego na okupowanych terytoriach”.
polska załoga Lwowa pod dowództwem gen. bryg. Władysława Langnera, nie chcąc oddać miasta w ręce Niemców, skapitulowała przed oddziałami Armii Czerwonej. Sowieci nie dotrzymali warunków kapitulacji i wzięli do niewoli żołnierzy polskich.
godz.10:00 początek pierwszej bitwy 2 niemieckich pancerników „Schleswig-Holstein” i „Schlesien” (łącznie: 8 × 280 mm i 20 × 150 mm) z baterią cyplową 152,4 mm. Wynik: lekkie uszkodzenia 1 pancernika, bateria cyplowa miała kilkunastu rannych i uszkodzenia 2 dział.
godz. 12:00 początek drugiej bitwy 2 niemieckich pancerników „Schleswig-Holstein” i „Schlesien” z baterią cyplową 152,4 mm (odległość: 14 000 m). Wynik: lekkie uszkodzenia 1 pancernika i wyczerpane zapasy amunicji, bateria doznała uszkodzeń centrali artyleryjskiej i wieży kierowania ogniem.
w Moskwie podpisano niemiecko-radziecki układ graniczny, zmieniający przebieg granicy po zajęciu Polski. Do układu załączono trzy protokoły: jeden poufny i dwa tajne. Granica wyznaczona została wzdłuż rzek: Pisa, Narew, Bug, Wisłoka, San.
weszły w życie dekrety Hitlera o zastąpieniu administracji wojskowej okupowanej Polski przez administrację cywilną, była to równocześnie oficjalna proklamacja Generalnego Gubernatorstwa. Urząd Generalnego Gubernatora objął Hans Frank (były minister sprawiedliwości III Rzeszy).
ZSRR przekazał Litwie Wilno, które stało się stolicą Republiki Litewskiej.
26–28 października – w gmachu Teatru Wielkiego we Lwowie obradowało Zgromadzenie Narodowe Ukrainy Zachodniej, które przegłosowało rezolucję w sprawie przyłączenia Lwowa i Ukrainy Zachodniej do Ukraińskiej SRR.
30 listopada – wydany został dziennik rozporządzeń Generalnego Gubernatora dla okupowanych terenów polskich, w którym to dokumencie, gubernator Hans Frank nakazał nosić białą opaskę szerokości co najmniej 10 cm, z gwiazdą Dawida na prawym rękawie ubrania, od 1 grudnia 1939 roku, wszystkim Żydom powyżej 10 roku życia, przebywającym w Generalnym Gubernatorstwie.
zbrodnia w Bochni: 52 mieszkańców miasta i okolic zostało rozstrzelanych przez hitlerowców, w odwecie za atak na miejscowy posterunek policji, przeprowadzony dwa dni wcześniej przez dwóch członków Organizacji Orła Białego.
deklaracja polskich władz emigracyjnych, prezentująca cele wojny.
23 grudnia – hitlerowcy rozstrzelali w Lublinie 10 przedstawicieli miejscowej inteligencji i duchowieństwa.
26/27 grudnia – zbrodnia w Wawrze pod Warszawą. W nocy, w odwecie za śmierć dwóch niemieckich żołnierzy zabitych przez kryminalistów, Niemcy rozstrzelali 107 mieszkańców Wawra i Anina.
1940
6 stycznia – w Poznaniu hitlerowcy przeprowadzili masową egzekucję Polaków.
po międzynarodowych protestach Niemcy zwolnili 101 osób aresztowanych podczas Sonderaktion Krakau.
10 lutego – pierwsza sowiecka masowa deportacja na Syberię i do Kazachstanu ludności polskiej z terenów zajętych po 17 września1939 przez Armię Czerwoną. Kolejne masowe deportacje w roku 1940 odbyły się w nocy z 12 na 13 kwietnia i z 28 na 29 czerwca. Deportacja objęła głównie urzędników państwowych, właścicieli ziemskich i osadników wojskowych. Usuwanie ludności polskiej przez reżim sowiecki prowadzone było etapami aż do lata 1941 roku i przerwane zostało najazdem Niemiec na ZSRR.
12 lutego – na cmentarzu żydowskim w Lublinie hitlerowcy rozstrzelali 180 Żydów.
w odwecie za zabicie przez nieznanych sprawców niemieckiego burmistrza Legionowa, hitlerowcy rozstrzelali w Palmirach blisko 190 osób, głównie mieszkańców Legionowa i pobliskich miejscowości.
27 lutego – w lesie niedaleko wsi Dąbrowice hitlerowcy zamordowali 35 Polaków, przywiezionych z więzienia sądowego w Koninie.
w okolicach Serokomli koło Łukowa oddziały niemieckie, w odwecie za zabicie pięcioosobowej rodziny niemieckiego kolonisty, przeprowadziły obławę w trakcie której schwytano, a następnie rozstrzelano we wsi Józefów Duży 217 osób.
20 maja – Niemcy rozpoczęli budowę obozu koncentracyjnego Auschwitz w Oświęcimiu, największego niemieckiego obozu koncentracyjnego na ziemiach polskich.
27 czerwca – Akcja AB: w lesie koło wsi Lubzina pod RopczycamiNiemcy rozstrzelali dużą grupę więźniów politycznych przywiezionych z więzienia na zamku w Rzeszowie (źródła podają liczbę 83 lub 104 osób). Wśród ofiar było m.in. 42 członków podziemnych organizacji młodzieżowych.
3 lipca – w Warszawie utworzono Zbiorową Delegaturę Rządu RP Na Kraj na czele z Tymczasowym Delegatem Rządu Na Kraj, pułkownikiem Janem Skorobohatym-Jakubowskim.
do obozu koncentracyjnego Auschwitz przywieziono pierwszy transport więźniów z Warszawy. Było w nim 513 więźniów z Pawiaka oraz 1153 schwytanych w łapankach ulicznych.
15 lutego – dokonano pierwszego zrzutu cichociemnych; wskutek błędu nawigatora oraz braku paliwa spadochroniarze zostali zrzuceni nie jak planowano pod Włoszczową, ale w Dębowcu na Śląsku Cieszyńskim.
7 marca – w Warszawie z wyroku sądu podziemnego, który uznał go za agenta niemieckiego, w swoim mieszkaniu przy ul. Mazowieckiej 10 został zastrzelony aktor Igo Sym.
NKWD rozpoczęło ewakuację więzienia w Wilejce. Jej konsekwencją był „marsz śmierci” do Borysowa, w którego trakcie zginęło od 500 do 800 więźniów.
25–28 czerwca – krwawa masakra we lwowskich więzieniach dokonana przez wycofujących się z miasta Sowietów. Zamordowali oni od 3,5 do 7 tys. więźniów. Podobne zbrodnie miały miejsce w Wilejce i Berezweczu oraz na Wołyniu, m.in. w Łucku. Część Polaków więzionych w Mińsku sowieci zamordowali koło Czerwieni. Mordowano też pacjentów zakładów psychiatrycznych.
7 lipca – w Radziłowie na Podlasiu doszło do mordu na miejscowej ludności żydowskiej. Zginęło około 800 osób, z czego około 500 spalono żywcem.
10 lipca – pogrom ludności żydowskiej w Jedwabnem. Zginęło co najmniej 340 żydowskich mieszkańców miasta, w większości spalonych żywcem w jednej ze stodół. Zbrodnia dokonana została przez polskich mieszkańców miasta.
15 października – w Generalnym Gubernatorstwie wprowadzono karę śmierci dla Żydów opuszczających teren getta i Polaków udzielających Żydom schronienia.
29 października – marszałek Edward Śmigły-Rydz przybył w ukryciu do Warszawy, gdzie zamieszkał pod przybranym nazwiskiem Adam Zawisza przy ul. Sandomierskiej 18, w domu generałowej Jadwigi Maksymowicz-Raczyńskiej.
Listopad – Niemcy utworzyli obóz koncentracyjny w Lublinie na Majdanku.
6 stycznia – na zebraniu kierownictwa Związku Walki Wyzwoleńczej z udziałem mjr. Bolesława Mołojca, odpowiedzialnego z ramienia Sekretariatu Komitetu Centralnego PPR za sprawy wojskowe, podjęto decyzję o powołaniu organizacji zbrojnej Gwardii Ludowej, ustalono zasady formowania i dowodzenia. Do marca powstały pierwsze struktury Gwardii Ludowej.
17 marca – w obozie zagłady Bełżcu zagazowano 3000 osób.
18 marca – w odwecie za zabicie niemieckiego żandarma hitlerowcy dokonali egzekucji 16 Polaków i 16 Żydów, mieszkańców Kazanowa i okolic w powiecie zwoleńskim.
15 maja – w Klewaniu na Wołyniu oddziały niemieckie i ukraińskie rozstrzelały wszystkich miejscowych Żydów (ok. 1500 osób).
16 maja – z obozu koncentracyjnego Auschwitz (w Oświęcimiu) udała się ucieczka dwóch więźniów zorganizowana przez Armię Krajową w celu przedstawienia kierownictwu polskiego ruchu oporu w Warszawie szczegółowych sprawozdań na temat obozu.
19 sierpnia – likwidacja przez Niemców getta w Otwocku przyniosła śmierć kilku tysiącom przebywających tam Żydów. Jedna z nielicznych ocalałych, Izabela Gelbard po latach opisała te wydarzenia w powieści Ocalił mnie kowal.
18 października – „czarny dzień Izbicy”: w tamtejszym getcie tranzytowym rozpoczyna się akcja deportacyjna, podczas której Niemcy wywożą do obozów zagłady w Bełżcu i Sobiborze około 5 tys. Żydów, a kolejnych kilkuset rozstrzeliwują na miejscu.
przy Delegaturze Rządu na Kraj powstała organizacja społeczna Rada Pomocy Żydom „Żegota”, której zadaniem była pomoc Żydom oraz prowadzenia akcji propagandowo-informacyjnych w związku z ich eksterminacją.
20 grudnia – w odwecie za pomoc udzieloną przez mieszkańców ruchowi oporu Niemcy dokonali pacyfikacji wsi Rachodoszcze w powiecie zamojskim, zabijając 46 osób.
24 grudnia – około 60 Polaków zostało zamordowanych przez ukraińskich nacjonalistów we wsi Połonka na Wołyniu.
29 grudnia – hitlerowcy dokonali pacyfikacji wsi Białowola na Zamojszczyźnie, mordując 51 mieszkańców.
30 grudnia – pierwsza Kadrowa Kompania Batalionów Chłopskich oraz oddział partyzantów radzieckich stoczyły pod Wojdą na Zamojszczyźnie pierwszą w Polsce bitwę partyzancką z niemiecką ekspedycją karną.
31 grudnia – akcja wysadzenia niemieckiego pociągu z amunicją pod Kraśnikiem wykonana przez Grupy Szturmowe Szarych Szeregów
27 marca – w odwecie za przeprowadzoną poprzedniego dnia akcję pod Arsenałem rozstrzelano 140 więźniów Pawiaka.
Kwiecień – komisarzem miasta Krakowa z nadania okupacyjnych władz niemieckich został Josef Krämer.
6 kwietnia – w Kowlu doszło do buntu ukraińskich policjantów, którzy zabili 18 Niemców i uwolnili osoby przetrzymywane w miejscowym więzieniu i obozie pracy przymusowej.
26/27 kwietnia – nocą rotmistrz Witold Pilecki, wraz z dwoma współwięźniami uciekł z obozu koncentracyjnego Auschwitz, by złożyć raport o stosunkach panujących w obozie.
po odkryciu przez Niemców schronu w getcie warszawskim przy ul. Świętojerskiej 36 (obok sklepu szczotkarzy), zostali rozstrzelani kryjący się tam Żydzi – wśród nich piszący wyłącznie po polsku poeta Władysław Szlengel i jego żona.
w nocy, w wyniku sowieckiego nalotu na Warszawę zginęło ok. 300 Polaków, a ok. 1000 zostało rannych. Straty niemieckie wyniosły 17 zabitych i 17 rannych.
18 maja – żandarmeria niemiecka i formacje ukraińskie dokonały pacyfikacji wsi Szarajówka koło Biłgoraja, podczas której 58 mieszkańców wepchnięto do kilku domów i stajni i spalono żywcem.
9 czerwca – w odwecie za zabicie przez AKgestapowcówKappa i Tierlinga Niemcy przeprowadzili masowe aresztowania mieszkańców Jędrzejowa: 11 osób zastrzelono w miejscu ich zamieszkania, a 25 wywieziono do Kielc na śledztwo, w efekcie którego znaleźli się w obozie Auschwitz.
11 lipca – kulminacja tzw. rzezi wołyńskiej, oddziały OUN–UPA i wiejska ludność ukraińska zamordowali kilka tysięcy Polaków.
12 lipca – niemieccy żandarmi przeprowadzili pacyfikację Michniowa, w czasie której spalono żywcem i zastrzelono około 100 osób. W odwecie oddział partyzancki Jana Piwnika „Ponurego” rozstrzelał w nocy na 13 lipca 180 Niemców w zatrzymanym pod Łączną pociągu Warszawa – Kraków.
5/6 sierpnia – w nocy Armia Krajowa przeprowadziła akcję „Pensjonat”, w wyniku której z więzienia w Jaśle uwolniono 66 więźniów politycznych i 67 więźniów pospolitych.
akcja Taśma: w Sieczychach, w trakcie rozbijania niemieckiej strażnicy na granicy Generalnego Gubernatorstwa i terenami wcielonymi do Rzeszy, zginął harcmistrz Tadeusz Zawadzki ps. „Zośka”.
1 września – w nocy z 31 sierpnia na 1 września Zgrupowanie nr 2 ppor. cc. Waldemara Szwieca „Robota” ze Zgrupowań Partyzanckich AK „Ponurego” opanowało na kilka godzin Końskie bez strat własnych, likwidując agentów Gestapo w mieście i zdobywając zaopatrzenie i amunicję.
31 grudnia/1 stycznia – nocą, z inicjatywy PPR powstała Krajowa Rada Narodowa – zdominowane przez komunistów ciało polityczne, mające pełnić funkcję „podziemnego parlamentu”.
mord we wsi Koniuchy w województwie nowogródzkim (obecnie na terenie Litwy) dokonany przez partyzantów radzieckich i żydowskich stacjonujących w Puszczy Rudnickiej.
w Czarnej Tarnowskiej oddział AK „Błyskawica” dokonał nieudanego zamachu na jadącego pociągiem do Lwowa gubernatora Hansa Franka. W wyniku akcji zginęło 17 Niemców.
11 lutego – w odwecie za zamach na Franza Kutscherę, hitlerowcy przeprowadzili pierwszą publiczną egzekucję więźniów Pawiaka, wieszając 27 osób na balkonach spalonego domu przy ulicy Leszno (naprzeciwko gmachu Sądów).
niemiecka akcja represyjna w miejscowości Markowa koło Łańcuta wobec rodziny Ulmów oraz ukrywanych przez nich Żydów z rodzin Szallów i Goldmanów. Zginęło 9 Polaków (w tym nienarodzone dziecko w 9 miesiącu ciąży) i 8 Żydów.
z obozu jenieckiego Stalag Luft III w Żaganiu uciekło 80 lotników, spośród których tylko trzech nie złapano.
w Bełzu (miasto obecnie na Ukrainie) oddział UPA dokonała mordu ponad 100 Polaków.
6/7 kwietnia – we wsi Moosberg w dawnym województwie lwowskim w nocy oddział powstańców UPA dokonał (według raportów polskiego podziemia) mordu na 31 Polakach. Według zeznań świadków ofiar było 160 lub ponad 200.
oddziały BCh i AK stoczyły we wsi Molendy koło Kozienic bitwę z przeważającymi oddziałami niemieckimi, wyrywając się z okrążenia.
w Pyszówce w dawnym województwie lwowskim w wyniku nocnego napadu powstańców UPA zginęło 52 Polaków.
10 kwietnia – Rudolf Vrba i Alfred Wetzler uciekli z KL Auschwitz na Słowację. Ich sprawozdanie z pobytu w obozie trafiło na Zachód, gdzie zostało nagłośnione przez media.
w obozie pracy przymusowej w Pustkowie na Podkarpaciu hitlerowcy rozstrzelali 60 Polaków przywiezionych do prac na poligonie z więzienia na rzeszowskim zamku.
17 kwietnia – oddziały AK, AL i BCh odparły atak dziesięciokrotnie liczniejszych sił niemieckich na Wojsławice koło Chełma, powstrzymując planowaną akcję pacyfikacyjną.
pod Graużyszkami na Białorusi oddziały Okręgu Wileńskiego AK stoczyły zwycięską bitwę z oddziałami litewskiego korpusu generała Povilasa Plechavičiusa.
12 maja – aresztowanie szesnastoosobowej grupy kobiet, które szmuglowały żywnością za nielegalne przekroczenie granicy III Rzeszy w Zimnodole, skąd przewieziono je do pobliskiego Olkusza. Następnego dnia zostały przewiezione do obozu koncentracyjnego Auschwitz-Birkenau.
20 maja – patrol AK odnalazł nad Bugiem niewypał niemieckiej rakiety V-2, która w częściach została przekazana do Londynu. Odkrycie ułatwiło Brytyjczykom prace nad zneutralizowaniem niemieckiej broni tego typu.
6 czerwca – wojska sowieckie przekroczyły przedwojenną granicę polską pod Sarnami.
13–25 czerwca – operacja „Sturmwind”: walki w Lasach Janowskich na Porytowych wzgórzach na Lubelszczyźnie – 30 tys. hitlerowców przeciwko 3 tys. partyzantów (w tym 1300 AL, 130 AK Kmicica, 1500 partyzantów radzieckich, 100 NOW Komara).
Litewski oddział pomocniczy policji niemieckiej, w odwecie za śmierć 4 litewskich policjantów w starciu z 5. Wileńską BrygadąAK, dokonał masakry 38 Polaków w Glinciszkach na Wileńszczyźnie.
22 czerwca – we wsi Jaminy koło Augustowa Niemcy rozstrzelali 24 mieszkańców w odwecie za zabicie niemieckiego żandarma.
5. Wileńska Brygada AK, w odwecie za zabicie przez litewską policję 3 dni wcześniej 38 Polaków w Glinciszkach, dokonała masakry 27 osób w zamieszkanej głównie przez Litwinów wsi Dubinki.
23 lipca – wyzwolony został obóz koncentracyjny na Majdanku. Na terenie hitlerowskiego obozu NKWD natychmiast utworzyło obóz filtracyjny dla żołnierzy AK i NSZ, wykorzystując w tym celu infrastrukturę niemieckiego obozu koncentracyjnego.
23–28 lipca – akcja „Burza” we Lwowie. Oddziały AK wspierając jako jednostki piechoty zmotoryzowane oddziały Armii Czerwonej przyczyniły się znacznie do wyzwolenia Lwowa. Po zakończeniu walk oddziały AK zostały rozbrojone, zaś dowódcy wezwani przez sowietów na naradę, aresztowani i uwięzieni.
bitwa pod Wesołówką w Świętokrzyskiem. Bitwa stoczona przez I batalion AK „Sandomierz” dowodzony przez kpt. Ignacego Zarobkiewicza „Swojaka” w ramach akcji „Burza” z 18 Dywizją Artylerii Wehrmachtu wspieraną przez oddziały żandarmerii z Sandomierza.
powstanie warszawskie: Stare Miasto całkowicie opanowane przez oddziały powstańcze.
powstanie warszawskie: bój pod Pęcicami pod Warszawą. Jednostki powstańcze Armii Krajowej należące do IV obwodu „Ochota” wycofujące się z Ochoty, w walkach z oddziałami niemieckimi stacjonującymi w dworze w Pęcicach, przebiły się w kierunku Lasów Sękocińskich i Lasów Chojnowskich.
5–15 sierpnia – powstanie warszawskie: oddziały SS i policji niemieckiej pod dowództwem SS-Gruppenführera Heinza Reinefartha dokonały na Woli w Warszawie mordu ok. 59 400 cywilów.
powstanie warszawskie: wyzwolenie przez batalion AKZośka obozu koncentracyjnego KL Warschau przy ul. Gęsiej (uwolniono ok. 350 więźniów pochodzenia żydowskiego).
oddziały niemiecko-ukraińskie dokonały pacyfikacji Skalbmierza.
16. dzień powstania warszawskiego: radio Berlin nadało – po raz kolejny – fałszywą informację o zlikwidowaniu powstania warszawskiego.
członkowie UPA dokonali mordu na ludności polskiej we wsi Muczne. Zamordowanych zostało 74 osób narodowości polskiej, w większości uciekinierów z rzezi na Wołyniu i ludność cofająca się przed frontem.
20. dzień powstania warszawskiego: zdobycie budynku PAST-y przy ul. Zielnej przez oddziały powstańcze. Wzięto do niewoli 76 żołnierzy niemieckich spośród załogi składającej się ze 112 osób, natomiast 21 zginęło.
w Pokrytkach koło Mławy oddziały Armii Ludowej stoczyły największą bitwę partyzancką na wcielonych do Rzeszy ziemiach polskich.
30 sierpnia – powstanie warszawskie: ewakuacja kanałami części powstańczej załogi Starego Miasta do Śródmieścia.
8 września – bitwa 9. Pułku Strzelców Konnych Armii Krajowej na Czerwonym Bagnie koło miasta Goniądz, w ramach akcji „Burza”. Była to największa bitwa partyzancka na Białostocczyźnie. Zginęło w niej około 110 partyzantów i około 1500 Niemców.
10 września – powstanie warszawskie: walki powietrzne samolotów radzieckich z niemieckimi.
2/3 października – w Ożarowie pod Warszawą podpisany został akt kapitulacji powstania warszawskiego. Niemcy zgodzili się uznać prawa kombatanckie żołnierzy AK oraz nie stosować odpowiedzialności zbiorowej wobec ludności cywilnej. Do niewoli wraz z większością powstańców poszedł komendant główny AK generał Tadeusz Komorowski „Bór” i pułkownik Antoni Chruściel „Monter”, dowódca Okręgu Warszawskiego AK. Gen. Leopold Okulicki „Niedźwiadek” wyszedł w Warszawy razem z ludnością cywilną, aby uniknąć niewoli.
29 października – w bitwie pod Chotczą na przyczółku puławskim grupa partyzantów AL i BCh przedarła się z ciężkimi stratami przez pozycje niemieckie i połączyła z oddziałami LWP.
rozpoczęła się bitwa żorska na Górnym Śląsku na terytorium Żor oraz miejscowości sąsiednich, pomiędzy radziecką 38. Armią wspomaganą przez 1. Czechosłowacką Samodzielną Brygadę Pancerną a LIX Korpusem Armijnym Wehrmachtu, XI Korpusem Waffen-SS wspomaganymi przez węgierski V Korpus Armijny.
niemiecki statek pasażerski Wilhelm Gustloff z ponad 10 tys. ewakuowanych (głównie ludność cywilna) z Gdyni został zatopiony 3 torpedami wystrzelonymi przez radziecki okręt podwodny S-13. Zginęło ponad 9 tys. pasażerów.
żołnierze Armii Czerwonej podpalili przy użyciu wtoczonych beczek z paliwem kościół św. Józefa w Gdańsku. W pożarze zginęło około 100 ukrywających się tam Niemców.
3 maja – Michał Żymierski awansowany został do stopnia marszałka Polski (w 1927 r. zdegradowany został ze stopnia generała do stopnia szeregowca i wydalony z zawodowej służby wojskowej).
4 maja – koło Świnoujścia zatonął trafiony bombami niemiecki krążownik HSK Orion z uchodźcami wojennymi. Zginęło 150 z ponad 4 tys. osób na pokładzie.
↑Ryszard Szczygieł, Jan Rodzik, Sławomir Terpiłowski, Jerzy Libera, Anna Sochacka, Paweł Jusiak, Henryk Gmiterek, Dariusz Kupisz, Ewa Sędzimierz, Władysław Śladkowski, Krzysztof Latawiec, Zbigniew Zaporowski, Janusz Kłapeć, Mariusz Mazur, Longin Tokarski: Lubartów w dziejach. Lubartów: Urząd Miasta Lubartów, 2018, s. 448. ISBN 978-83-63255-05-3.