W tym artykule zbadamy wszystkie aspekty związane z Kondor D 6, od jego pochodzenia po wpływ na dzisiejsze społeczeństwo. Przeanalizujemy, jak Kondor D 6 wpłynął na różne obszary, od kultury po ekonomię, w tym politykę i technologię. Dodatkowo zbadamy rolę Kondor D 6 w codziennym życiu ludzi i jej ewolucję w czasie. Poprzez tę wszechstronną analizę staramy się zaoferować pełny i dogłębny obraz Kondor D 6, aby zapewnić wszechstronne zrozumienie jego znaczenia i znaczenia dzisiaj.
![]() Prototyp myśliwca Kondor D 6 | |
Dane podstawowe | |
Państwo | |
---|---|
Producent | |
Typ | |
Konstrukcja | |
Załoga |
1 |
Historia | |
Data oblotu |
lato 1918 |
Liczba egz. |
1 |
Dane techniczne | |
Napęd | |
Moc | |
Wymiary | |
Rozpiętość |
8,25 m |
Długość |
5,8 m |
Wysokość |
2,53 m |
Powierzchnia nośna |
13,8 m² |
Masa | |
Własna |
420 kg |
Startowa |
645 kg |
Osiągi | |
Prędkość maks. |
170 km/h |
Długotrwałość lotu |
1,5 h |
Dane operacyjne | |
Uzbrojenie | |
2 km kal. 7,92 mm | |
Rzuty | |
![]() |
Kondor D 6 – niemiecki eksperymentalny dwupłatowy samolot myśliwski z okresu I wojny światowej, zaprojektowany i zbudowany w niemieckiej wytwórni Kondor Flugzeugwerke w Essen. W celu polepszenia widoczności w przód i do góry płatowiec miał dzielone górne skrzydło, co jednak znacznie pogorszyło aerodynamikę konstrukcji. Z powodu niezadowalających właściwości lotnych maszyna nie weszła do produkcji seryjnej.
Kondor D 6 stanowił kolejną konstrukcję inżyniera Waltera Rethela, jaka powstała w zakładach Kondor Flugzeugwerke w Essen po modelach D 1 i D 2[1][2]. W przeciwieństwie do poprzednich samolotów o konstrukcji drewnianej, kadłub D 6 tworzyła kratownica z rurek stalowych, pokryta płótnem[1][2]. Rewolucyjnym i niewystępującym w innych konstrukcjach pomysłem było także zastosowanie podziału górnego płata, który składał się z dwóch oddzielnych połówek, oddalonych od siebie o około 0,9 metra, zamocowanych do kadłuba i połączonych z płatem dolnym za pomocą rozchylonych na zewnątrz rozpórek i zastrzałów[1][3]. Całkowite usunięcie baldachimu miało na celu radykalną poprawę widoczności w przód i do góry[1][3]. Rozwiązanie to przyniosło jednak duże zaburzenia aerodynamiki płatów, zwiększając zawirowania na ich aż sześciu końcówkach[1]. Do napędu maszyny zastosowano silnik rotacyjny Oberursel Ur.III[1].
Samolot został oblatany latem 1918 roku, lecz problemy z wytrzymałością konstrukcji i dwukrotnie większymi oporami stawianymi przez górne płaty spowodowały, że prace nad tą ciekawą konstrukcją zostały przerwane[1][3]. Rozwiązanie problemu widoczności z kabiny dwupłatu lub górnopłatu przyniosło dopiero 10 lat później opracowanie przez inżyniera Zygmunta Puławskiego tzw. „polskiego skrzydła”[3].
Kondor D 6 był jednosilnikowym, jednoosobowym dwupłatem myśliwskim[2]. Długość samolotu wynosiła 5,8 metra, a rozpiętość skrzydeł 8,25 metra[1][2]. Powierzchnia nośna wynosiła 13,8 m²[1][2]. Masa pustego płatowca wynosiła 420 kg, zaś masa startowa – 645 kg[1][2]. Wysokość samolotu wynosiła 2,53 metra[1][2]. Napęd stanowił chłodzony powietrzem 11-cylindrowy silnik rotacyjny Oberursel Ur.III o mocy 108 kW (145 KM)[1]. Prędkość maksymalna samolotu wynosiła 170 km/h, zaś długotrwałość lotu 1,5 godziny[1].
Uzbrojenie składało się z dwóch stałych zsynchronizowanych karabinów maszynowych LMG 08/15 kalibru 7,92 mm[1].