Rubiksantyna

W dzisiejszym świecie Rubiksantyna stał się tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu szerokiej publiczności. Z biegiem czasu Rubiksantyna zyskał większe znaczenie w różnych obszarach, od nauki, technologii, polityki, po kulturę i rozrywkę. Celem tego artykułu jest szczegółowe i krytyczne zbadanie różnych aspektów związanych z Rubiksantyna, aby zapewnić czytelnikowi szeroką i wzbogacającą wizję tego tematu. Poprzez głęboką i rygorystyczną analizę staramy się rzucić światło na różne aspekty Rubiksantyna, zajmując się jego implikacjami, ewolucją i konsekwencjami dla obecnego społeczeństwa.

Rubiksantyna
Ogólne informacje
Wzór sumaryczny

C40H56O

Masa molowa

552,85 g/mol

Wygląd

ciemnoczerwone lub pomarańczowoczerwone kryształy[1]

Identyfikacja
Numer CAS

3763-55-1

PubChem

5281252

Jeżeli nie podano inaczej, dane dotyczą
stanu standardowego (25 °C, 1000 hPa)

Rubiksantyna (E161d) – organiczny związek chemiczny z grupy ksantofili (podgrupa karotenoidów). Naturalny, żółtopomarańczowy lub pomarańczowoczerwony barwnik spożywczy. Do celów produkcyjnych uzyskuje się go z płatków roślin z rodziny różówatych[2]. Chociaż początkowo sądzono, że barwnik jest specyficzny dla rodzaju Rosa to kolejne badania wykazały jego obecność także u innych roślin[3]. Poza płatkami kwiatów, rubiksantyna może występować także w owocach, co potwierdzono u goździkowca jednokwiatowego, którego owoce są spożywane w Ameryce Łacińskiej[4]. Barwnik wykryto również u bakterii Staphylococcus aureus[5].

Dopuszczalne dzienne spożycie wynosi 5 mg/kg masy ciała[2].

Przypisy

  1. a b c CRC Handbook of Chemistry and Physics, William M. Haynes (red.), wyd. 97, Boca Raton: CRC Press, 2016, s. 3-94, ISBN 978-1-4987-5429-3 (ang.).
  2. a b c E161d: Rubiksantyna , Food-Info .
  3. L.R.G. Valadon, Rosemary S. Mummery, Taxonomic Significance of Carotenoids, „Nature”, 217 (5133), 1968, s. 1066, DOI10.1038/2171066a0 (ang.).
  4. D.B. Rodriguez-Amaya, Latin American food sources of carotenoids, „Archivos Latinoamericanos de Nutrición”, 49 (3 Suppl 1), 1999, 74S–84S, PMID10971848 (ang.).
  5. Ray K. Hammond, David C. White, Carotenoid formation by Staphylococcus aureus, „Journal of Bacteriology”, 103 (1), 1970, s. 191–198, PMID5423369, PMCIDPMC248056 (ang.).