W dzisiejszym świecie Park Narodowy „Samurskij” nabrało dużego znaczenia w różnych obszarach. Niezależnie od tego, czy chodzi o sferę polityczną, społeczną, kulturową czy technologiczną, Park Narodowy „Samurskij” stał się centralnym tematem debaty i zainteresowań. Jego wpływ został odnotowany w codziennym życiu ludzi, a także w dynamice społeczeństw i ewolucji różnych gałęzi przemysłu. W tym artykule zbadamy znaczenie i znaczenie Park Narodowy „Samurskij” dzisiaj, a także jego wpływ na różne aspekty naszego życia. Ponadto przeanalizujemy, w jaki sposób Park Narodowy „Samurskij” w dalszym ciągu stanowi punkt odniesienia we współczesnym świecie i jak jego znaczenie będzie nadal rosło w przyszłości.
![]() Szczyt Szałbuzdag | |
park narodowy | |
Państwo | |
---|---|
Republika | |
Położenie |
delta Samuru i Wielki Kaukaz |
Data utworzenia |
25 grudnia 2019 roku |
Powierzchnia |
482,73 km² |
Ochrona |
kategoria IUCN – II (park narodowy) |
Dyrekcja | |
Położenie na mapie Dagestanu ![]() | |
Położenie na mapie Rosji ![]() | |
![]() |
Park Narodowy „Samurskij” (ros. Национальный парк «Самурский») – park narodowy w Republice Dagestanu w południowej Rosji. Znajduje się w rejonach achtynskim, derbenckim, dokuzparinskim i magaramkenckim, a jego obszar wynosi 482,73 km². Został utworzony dekretem rządu Federacji Rosyjskiej z dnia 25 grudnia 2019 roku. Zarząd parku znajduje się w miejscowości Machaczkała[1][2][3][4].
Park składa się z dwóch części: obszaru nizinnego w delcie Samuru oraz obszaru wysokogórskiego we wschodniej części Wielkiego Kaukazu[2].
Delta znajduje się w południowo-wschodniej części Dagestanu. Jest to duży masyw lasów liściastych, z dużą liczbą rzadkich i endemicznych gatunków roślin. Znajduje się tu kilka kultowych obiektów dziedzictwa historycznego i kulturowego Lezginów i innych ludów południowego Dagestanu, które są czczone przez lokalnych mieszkańców jako miejsca święte[2].
W delcie zidentyfikowano około 500 gatunków roślin naczyniowych. Z gatunków drzewiastych rosną tutaj przede wszystkim: dąb szypułkowy, grab pospolity, topola biała, olsza czarna i wierzba biała. Ichtiofauna delty i przyległych akwenów Morza Kaspijskiego składa się z ponad 60 gatunków i podgatunków ryb. Występuje tu m.in. pstrąg potokowy, pstrąg kaspijski, certa, szemaja kaspijska, brzana turkiestańska, słonecznica pospolita, piekielnica i świnka pospolita[2][3].
W parku żyje 309 gatunków ptaków. Są to m.in. myszołów kaukaski, orlik krzykliwy, kobuz, syczek zwyczajny, głuptak zwyczajny. W nadmorskich lagunach i jeziorach gnieżdżą się m.in. perkozy, perkozki zwyczajne, łabędzie nieme, modrzyki zwyczajne i zimorodki[2][3].
Ta część parku nosi nazwę „Szałbuzdag” i znajduje się na północnych zboczach głównego grzbietu kaukaskiego i jego odnóg. Południowa granica tej części pokrywa się z granicą państwową Rosji i Azerbejdżanu. Obejmuje najwyższe szczyty wschodniego Kaukazu – Bazardjuziu (4466 m), Jarudag (4116 m), Szałbuzdag (4142 m), Ragdan (4020 m) i Małkamud (3880 m). Największe lodowce Murkar i Tichicar znajdują się na zboczach Bazardjuziu[2].
Na terenie tej części parku odnotowano ponad 750 gatunków roślin. Są tu głównie łąki subalpejskie. Lasów praktycznie nie ma. Większość terytorium powyżej 3000 metrów jest pokryta skałami[2].
Żyje tu ponad 135 gatunków ptaków. Są to m.in. pliszka górska, pleszka zwyczajna, sęp płowy, myszołów kaukaski, żołna zwyczajna, sokół wędrowny, pustułka zwyczajna, cietrzew kaukaski[3][2].
Fauna ssaków składa się z 30 gatunków. Charakterystycznymi mieszkańcami są koziorożec wschodniokaukaski, kuna domowa, nornik zwyczajny oraz rzęsorek kaukaski. Dość rozpowszechnione w górach są także niedźwiedzie brunatne, wilki szare, szakale złociste, lisy, zające, łasice pospolite, borsuki europejskie i dziki euroazjatyckie[3][2].