W tym artykule zajmiemy się tematem Rezerwat przyrody Nad Groblą, badając jego wiele aspektów i jego dzisiejsze znaczenie. Rezerwat przyrody Nad Groblą to temat, który z biegiem czasu wzbudził zainteresowanie i ciekawość, wywołuje debatę i opinie w różnych obszarach oraz odcisnął piętno na społeczeństwie. Idąc tym tropem, przeanalizujemy różne spojrzenia na Rezerwat przyrody Nad Groblą, zagłębiając się w jego pochodzenie, ewolucję i wpływ na współczesną kulturę. Od wpływu na życie codzienne po implikacje w sferze zawodowej, Rezerwat przyrody Nad Groblą jest istotnym tematem, który zasługuje na szczegółowe zbadanie i który zachęca nas do refleksji nad jego wpływem na nasze życie.
rezerwat leśny | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Mezoregion | |
Data utworzenia |
5 stycznia 2001 |
Akt prawny |
Dz. Urz. Woj. Dolnośląskiego z 2001 r. Nr 2, poz. 21 |
Powierzchnia |
88,41 ha |
Położenie na mapie gminy Paszowice ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu jaworskiego ![]() | |
![]() |
Rezerwat przyrody Nad Groblą – leśny rezerwat przyrody w południowo-zachodniej Polsce, w woj. dolnośląskim, w powiecie jaworskim, w gminie Paszowice[1].
Rezerwat został utworzony 5 stycznia 2001 r. na podstawie Rozporządzenia Wojewody Dolnośląskiego Dz. Urz. Woj. Dol. Nr 2 poz. 21 z 2001 r. W roku 2010 powiększono obszar rezerwatu do 88,41 ha[2].
Znajduje się na Pogórzu Kaczawskim nad rzeką Młynówka, w południowej części Parku Krajobrazowego „Chełmy”, ok. 0,5 km na zachód od miejscowości Grobla.
Rezerwat obejmuje fragment południowo-zachodniego zbocza wzniesienia Nad Groblą oraz część doliny Młynówki, położonych między miejscowościami Siedmica i Grobla. W całości znajduje się w obszarze Natura 2000 Góry i Pogórze Kaczawskie PLH020037[3].
Jest to rezerwat leśny utworzony dla ochrony ciekawych form geologicznych i wielu rzadkich gatunków roślin chronionych, oraz naturalnych zbiorowisk leśnych, głównie kwaśnych dąbrów. W rezerwacie znalazły również ochronę fragmenty interesujących zbiorowisk roślin naskalnych szczelinowych i suchych zboczy. Osobliwością florystyczną rezerwatu jest największe w Polsce skupisko drzewiastych form jarzębu brekinii, które tworzą rzadki zespół podgórskiej dąbrowy brekiniowej Sorbo torminalis-Quercetum, znanej w Polsce wyłącznie z terenów Pogórza Kaczawskiego[4]. We florze na uwagę zasługują również: lilia złotogłów, naparstnica zwyczajna, pierwiosnek lekarski, wiciokrzew pomorski, miodownik melisowaty, rojownik pospolity, cis pospolity, dzwonek brzoskwiniolistny, podkolan biały i kruszczyk szerokolistny. Flora rezerwatu liczy ponad 200 gatunków roślin, w tym ponad 20 objętych ochroną. W pobliżu potoku występuje salamandra plamista.
Obszar rezerwatu obejmuje teren zbudowany ze skał przeobrażonych metamorfiku kaczawskiego – zieleńców, łupków zieleńcowych i diabazów, powstałych w starszym paleozoiku – od kambru do syluru.
Wąwozem prowadzi szlak turystyczny