W dzisiejszym świecie Kwas pipemidynowy stał się tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu dużej liczby osób. Jej wpływ widać w różnych aspektach życia codziennego, od technologii po kulturę i społeczeństwo. Ponieważ Kwas pipemidynowy stale ewoluuje i przyjmuje nowe formy, niezwykle ważne jest przeanalizowanie jego wpływu i zrozumienie jego roli w naszym ciągle zmieniającym się świecie. W tym artykule zbadamy różne aspekty Kwas pipemidynowy, od jego początków po obecne skutki, w celu przedstawienia kompleksowego obrazu tego zjawiska i jego dzisiejszego znaczenia.
Podczas leczenia często dochodzi do selekcji szczepów opornych[3].
Ostrzeżenia specjalne
Nie należy podawać z lekami zobojętniającymi kwas solny, należy zachować ostrożność stosując z teofiliną, oraz nie stosować u chorych na porfirię[3].
Działania niepożądane
Podczas stosowania kwasu pipemidynowego działania niepożądane występują znacznie rzadziej niż w przypadku kwasu nalidyksowego. Najczęściej są to zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz nadwrażliwość na światło słoneczne. Podobnie jak inne chinolony może wywołać odwracalną artropatię[3].
Dawkowanie
U dorosłych doustnie 400 mg co 12 h podczas posiłku, przez 5–10 dni[3].
↑ abcdefAlicjaA.Chwalibogowska-PodlewskaAlicjaA., JanJ.PodlewskiJanJ., Leki współczesnej terapii, wyd. 22, Medical Tribune, 2019, s. 655–656, ISBN 978-83-951310-6-6.
↑MasanaoM.ShimizuMasanaoM. i inni, Pipemidic Acid, a New Antibacterial Agent Active Against Pseudomonas aeruginosa: In Vitro Properties, „Antimicrobial Agents and Chemotherapy”, 8 (2), 1975, s. 132–138, DOI: 10.1128/aac.8.2.132, PMID: 810076, PMCID: PMC429279.