W tym artykule poznamy fascynujący świat Antoni Tajduś, przyjrzymy się jego pochodzeniu, ewolucji i znaczeniu w dzisiejszym społeczeństwie. Antoni Tajduś zajął poczesne miejsce w historii ludzkości, odgrywając fundamentalną rolę w różnych obszarach, od kultury i nauki, po politykę i ekonomię. Przez lata Antoni Tajduś był przedmiotem badań, debat i kontrowersji, wzbudzając zainteresowanie zarówno naukowców, ekspertów, jak i hobbystów. Poprzez szczegółową i wyczerpującą analizę zagłębimy się w wiele aspektów Antoni Tajduś, odkrywając jego wpływ i znaczenie we współczesnym świecie.
Data i miejsce urodzenia |
16 lutego 1949 |
---|---|
Profesor nauk technicznych | |
Specjalność: budownictwo podziemne, geomechanika, geotechnika, zastosowanie informatyki w geotechnice | |
Alma Mater | |
Doktorat |
1977 |
Habilitacja |
1990 |
Profesura |
13 marca 1998 |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia |
Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Antoni Józef Tajduś (ur. 16 lutego 1949 w Tymbarku) – polski naukowiec, profesor nauk technicznych, specjalista w zakresie górnictwa i geologii inżynierskiej, w latach 2005–2012 rektor Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie, przewodniczący Centralnej Komisji do Spraw Stopni i Tytułów w kadencji 2013–2016.
Absolwent I Liceum Ogólnokształcącego im. Władysława Orkana w Limanowej. Ukończył studia na Wydziale Górniczym Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie ze specjalnością budowa zakładów górniczych. Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1977[1]. Habilitował się w zakresie nauk technicznych na AGH w 1990 w oparciu o rozprawę pt. Utrzymywanie wyrobisk korytarzowych w świetle wpływu czasu na naprężenia, odkształcenia i strefy zniszczenia w górotworze. W 1998 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych[2].
Od 1973 zatrudniony na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Zajmował stanowiska asystenta (1973–1978), adiunkta (1978–1990), profesora nadzwyczajnego (1990–2003), a w 2003 został profesorem zwyczajnym[1]. W 2005 został wybrany na rektora tej uczelni[1], funkcję tę pełnił przez dwie kadencje do 2012.
Specjalizuje się w mechanice skał i gruntów, budownictwie podziemnym, zastosowaniu metod numerycznych w mechanice skał i gruntów oraz w energetyce[2][3]. Opracował dziewięć patentów (z czego cztery zostały wdrożone) oraz około 250 prac naukowo-badawczych i ekspertyz. Ponadto był współwykonawcą 15 grantów, z czego kierował pięcioma[3]. W trakcie swojej pracy naukowej wypromował dziewięciu doktorów, recenzował również kilkanaście przewodów doktorskich i habilitacyjnych[3].
Powoływany w skład rad nadzorczych przedsiębiorstw branży energetycznej i górniczej[1]. W latach 2008–2015 był przewodniczącym rady nadzorczej koncernu energetycznego Tauron[4][5].
Jest ojcem Krzysztofa Tajdusia[6].
Uzyskiwał członkostwo w różnych organizacjach i instytucjach naukowych oraz gremiach doradczych, takich jak[1][2][3]:
Otrzymał wyróżnienie „Małopolanin Roku 2009”, Małopolską Nagrodę Gospodarczą oraz Naukowego Oskara za działalność naukową i organizacyjno-menedżerską. Uhonorowany tytułami doktora honoris causa Donbaskiego Instytutu Górniczo-Metalurgicznego na Ukrainie (2002), Politechniki Świętokrzyskiej w Kielcach (2013)[14] oraz tytułem profesora honorowego Narodowego Uniwersytetu Górniczego w Dniepropetrowsku[3]. Przez Politechnikę Śląską został uhonorowany dwukrotnie w 2010 tytułem profesora honorowego[3], a następnie w 2015 tytułem doktora honoris causa[15]. Godność doktora honoris causa nadały mu również Uniwersytet w Miszkolcu (2013), Politechnika Lubelska (2016) oraz Uniwersytet Pedagogiczny im. Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie (2017)[16].