W tym artykule zapraszamy Cię do odkrywania fascynującego świata William Holden. Niezależnie od tego, czy jesteś amatorem, czy ekspertem w tej dziedzinie, z pewnością znajdziesz cenne i zabawne informacje, które pozwolą Ci głębiej zagłębić się w ten ekscytujący temat. Od swoich początków po najnowsze zastosowania, William Holden oferuje szeroką gamę interesujących aspektów, które niewątpliwie rozbudzą Twoją ciekawość. Dołącz do nas w tej odkrywczej podróży, podczas której będziemy odkrywać najbardziej istotne i zaskakujące aspekty William Holden. Przygotuj się na poszerzenie swojej wiedzy i ciesz się wycieczką, która niewątpliwie rozbudzi Twoje zainteresowanie tym ekscytującym tematem!
![]() William Holden (1950) | |
Data i miejsce urodzenia |
17 kwietnia 1918 |
---|---|
Data i miejsce śmierci |
12 listopada 1981 |
Zawód |
aktor |
Współmałżonek |
Brenda Marshall |
Lata aktywności |
1937–1981 |
William Holden właśc. William Franklin Beedle Jr.[1] (ur. 17 kwietnia 1918 w O’Fallon, zm. 12 listopada 1981 w Santa Monica) – amerykański aktor filmowy.
Laureat Oscara dla najlepszego aktora pierwszoplanowego za rolę jeńca wojennego J.J. Seftona w dramacie wojennym Billy’ego Wildera Stalag 17 (1953)[2]. Za rolę weterana Los Angeles Police Department Bumpera Morgana w miniserialu telewizyjnym NBC The Blue Knight (1973) został uhonorowany nagrodą Emmy[2]. 8 lutego 1960 otrzymał własną gwiazdę w Alei Gwiazd w Los Angeles znajdującą się przy 1651 Vine Street[3][4]. American Film Institute umieścił go na 25. miejscu na liście największych aktorów wszech czasów (The 50 Greatest American Screen Legends)[5].
Urodził się w O’Fallon w Illinois jako syn Mary Blanche Ball (1898–1990), nauczycielki, i Williama Franklina Beedle (1891–1967), profesora chemii[6]. Miał dwóch młodszych braci: Roberta Westfielda (1921–1944) i Richarda P. (1924–1964)[7]. Kiedy miał trzy lata wraz z rodziną przeprowadził się do South Pasadena w Kalifornii. Uczęszczał do South Pasadena High School. Naukę kontynuował w Pasadena Junior College, gdzie grał w lokalnym radiu.
W 1937 został odkryty przez łowcę talentu Paramount Pictures, podpisując swój pierwszy kontrakt. W kinie debiutował tuż przed wybuchem II wojny światowej – wystąpił jako więzień w przygodowym dramacie kryminalnym Prison Farm (1938) z Lloydem Nolanem, J. Carrolem Naishem i Marjorie Main. Pierwszą dużą rolę jako Joe Bonaparte zagrał w melodramacie Roubena Mamouliana Złoty chłopiec (Golden Boy, 1939)[8]. Odtąd określany był mianem „złotego chłopca”. W czasie wojny służył w lotnictwie i grał w filmach instruktażowych. Po jej zakończeniu mozolnie budował swą karierę.
Przełomem okazała się rola Joego Gillisa, młodego scenarzysty marzącego o sławie w filmie noir Billy’ego Wildera Bulwar Zachodzącego Słońca (1950). Wiąże się on z Normą Desmond (Gloria Swanson), niegdysiejszą gwiazdą kina niemego. Kreacja przyniosła mu pierwszą nominację do Oscara. Był wielką gwiazdą lat 50. Grał w filmach różnorodnych gatunkowo: westernie Ucieczka z Fortu Bravo (1953), komedii romantycznej Sabrina (1954) czy wojennym Moście na rzece Kwai (1957).
Zastąpił Lee Marvina w roli Pike’a Bishopa w antywesternie Sama Peckinpaha Dzika banda (1969), gdzie stworzył wybitną kreację. Pojawił się także w innej opowieści z Dzikiego Zachodu, Blake’a Edwardsa Zawadiaki (1971) i filmie katastroficznym Płonący wieżowiec (1974). Po raz trzeci był nominowany do Oscara za rolę w dramacie Sidneya Lumeta Sieć (1976).
Zmarł na skutek wykrwawienia po urazie głowy 12 listopada 1981[9]. Ciało zostało odkryte 16 listopada[10].