W dzisiejszym artykule zagłębimy się w Stanisław Iwanicki, temat, który w ostatnim czasie przykuł uwagę wielu osób. Niezależnie od tego, czy chodzi o jego znaczenie w dzisiejszym społeczeństwie, wpływ na życie codzienne czy znaczenie historyczne, Stanisław Iwanicki był przedmiotem debaty, zainteresowania i badań zarówno ekspertów, jak i fanów. Od swoich początków do obecnej sytuacji, poprzez wpływ w różnych obszarach i ewolucję w czasie, Stanisław Iwanicki jest tematem zasługującym na szczegółowe i wyczerpujące zbadanie. W tym artykule zagłębimy się w jego różne aspekty, przeanalizujemy implikacje i odkryjemy jego prawdziwe znaczenie w obecnym kontekście.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
5 marca 1951 |
---|---|
Minister sprawiedliwości, prokurator generalny | |
Okres |
od 5 lipca 2001 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Szef Kancelarii Prezydenta RP | |
Okres |
od 22 sierpnia 1995 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() |
Stanisław Iwanicki (ur. 5 marca 1951 w Białej Podlaskiej) – polski prawnik, radca prawny i polityk. W 1995 szef Kancelarii Prezydenta RP, w 2001 minister sprawiedliwości, poseł na Sejm III kadencji.
Ukończył w 1975 studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie. Od 1976 do 1984 pracował jako prokurator, w 1981 kierował Związkiem Zawodowym Pracowników Prokuratury PRL. Do 1990 praktykował przez sześć lat jako radca prawny. Na początku lat 90. z ramienia Komitetu Obywatelskiego zasiadał w radzie miasta Radom.
Od 1991 do 1995 był zastępcą prokuratora generalnego. W 1995 minister stanu, szef Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Wałęsy. W tym samym roku został notariuszem. Stał też na czele rady Instytutu Lecha Wałęsy.
W latach 1997–2001 był posłem na Sejm z listy Akcji Wyborczej Solidarność. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego Chrześcijańskiej Demokracji III RP. W 2001 pełnił funkcję ministra sprawiedliwości i prokuratora generalnego w rządzie Jerzego Buzka. W 2001 wycofał się z bieżącej polityki.
W lutym 2002 został prokuratorem pionu śledczego Instytutu Pamięci Narodowej, rok później przeszedł w stan spoczynku.