W dzisiejszym świecie Edmund Wittbrodt udało się przyciągnąć uwagę dużej liczby osób w różnych obszarach społeczeństwa. Jego wpływ znacznie się rozprzestrzenił, wywołując zarówno zainteresowanie, jak i debatę. Dzięki różnym perspektywom i opiniom Edmund Wittbrodt stał się dziś istotnym tematem. Od wpływu na kulturę popularną po zaangażowanie w kwestie polityczne i społeczne, Edmund Wittbrodt wyróżnia się jako temat o ogromnym znaczeniu. W tym artykule zbadamy różne wymiary Edmund Wittbrodt i jego wpływ na współczesne społeczeństwo.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
16 listopada 1947 |
---|---|
Prezes Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego | |
Okres |
od 3 grudnia 2016 |
Poprzednik | |
Następca | |
Minister edukacji narodowej | |
Okres |
od 20 lipca 2000 |
Przynależność polityczna | |
Poprzednik | |
Następca | |
Rektor Politechniki Gdańskiej | |
Okres |
od 1990 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Edmund Kazimierz Wittbrodt (ur. 16 listopada 1947 w Rumi) – polski inżynier, nauczyciel akademicki i polityk, profesor nauk technicznych, w latach 2000–2001 minister edukacji narodowej, senator IV, V, VI, VII i VIII kadencji. W latach 2016–2019 prezes Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego.
Uczył się w szkołach podstawowych w Rumi (nr 1 i nr 5). W 1966 ukończył Technikum Mechaniczno-Elektryczne w Gdańsku[1]. W 1972 został magistrem inżynierem po ukończeniu studiów na Wydziale Mechanicznym Technologicznym Politechniki Gdańskiej. W 1974 uzyskał stopień doktora nauk technicznych, a w 1983 stopień doktora habilitowanego nauk technicznych. W 1991 otrzymał tytuł profesora nauk technicznych. Zawodowo związany z Politechniką Gdańską, objął na niej stanowisko profesora zwyczajnego. Odbył staż naukowy na Uniwersytecie Walijskim (Wielka Brytania) w roku akademickim 1976–1977.
Pełnił funkcję przewodniczącego Rady Rektorów Pomorza Nadwiślańskiego i przewodniczącego Konferencji Rektorów Polskich Uczelni Technicznych. Od 1990 do 1996 sprawował funkcję rektora Politechniki Gdańskiej.
Należał do „Solidarności”, z której wystąpił w 2010 na znak protestu przeciwko poparciu przez związek kandydatury Jarosława Kaczyńskiego w wyborach prezydenckich[2]. W wyborach parlamentarnych w 1993 bez powodzenia kandydował do Senatu z ramienia Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego (na 15 kandydatów w okręgu zajął 5. miejsce)[3]. W 1997 został senatorem IV kadencji z ramienia Akcji Wyborczej Solidarność. Reprezentował krajowy parlament w Zgromadzeniu Parlamentarnym Rady Europy. Od 20 lipca 2000 do 19 października 2001 sprawował funkcję ministra edukacji narodowej w rządzie Jerzego Buzka.
W kolejnych wyborach ponownie uzyskiwał mandat senatora – w 2001 V kadencji z ramienia Bloku Senat 2001, a w 2005 VI kadencji z ramienia Platformy Obywatelskiej, do której następnie przystąpił. Od maja do lipca 2004 jako przedstawiciel Bloku Senat 2001 sprawował też mandat eurodeputowanego V kadencji w ramach delegacji krajowej. W wyborach parlamentarnych w 2007 po raz czwarty uzyskał mandat senatorski, otrzymując 244 214 głosów. Został powołany w skład Kapituły do Spraw Profesorów Oświaty[4].
W 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, w nowym okręgu jednomandatowym dostał 70 345 głosów[5]. W 2012 został przewodniczącym Parlamentarnego Zespołu Wspierania Języka Esperanto[6] (został członkiem honorowym Polskiego Stowarzyszenia Europa-Demokracja-Esperanto). W 2015 Edmund Wittbrodt zrezygnował z kandydowania w kolejnych wyborach parlamentarnych. 3 grudnia 2016 został wybrany na prezesa Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego[7]. Zakończył urzędowanie 30 listopada 2019[8]. Objął także funkcję przewodniczącego Rady Fundacji Gdańskiej[9].
Syn Antoniego (murarza) i Katarzyny z domu Kapustina[1]. Od 1968 żonaty z Danutą, ma dwie córki: Izabelę i Agatę[1].