W tym artykule zbadamy wpływ Ståle Solbakken na różne aspekty współczesnego społeczeństwa. Od wpływu na kulturę popularną po znaczenie w środowisku akademickim, Ståle Solbakken pozostawił niezatarty ślad w sposobie, w jaki żyjemy, myślimy i nawiązujemy relacje. Od niepamiętnych czasów Ståle Solbakken był przedmiotem fascynacji i debaty, generując wiele interpretacji i refleksji. Poprzez szczegółową i multidyscyplinarną analizę postaramy się rozwikłać tajemnice i znaczenia, jakie zawiera Ståle Solbakken oraz to, jak ukształtował on naszą historię i nasze oczekiwania na przyszłość.
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia | |||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||
Informacje klubowe | |||||||||||||||||||||||||||||
Klub | |||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
|
Ståle Solbakken (ur. 27 lutego 1968 roku) – norweski trener piłkarski i piłkarz występujący na pozycji pomocnika. Był zawodnikiem klubów norweskich i duńskich, krótko występował w angielskiej Premiership. Z reprezentacją Norwegii, w której barwach rozegrał 58 meczów, brał udział w Mundialu 1998 i Euro 2000. Po przedwczesnym zakończeniu kariery piłkarskiej rozpoczął pracę szkoleniową. Był trenerem takich zespołów, jak: Hamarkameratene, FC København, 1. FC Köln oraz Wolverhampton Wanderers. Obecnie jest selekcjonerem reprezentacji Norwegii.
Piłkarską karierę zaczynał w niewielkim klubie Grue IL, z którego w 1989 roku trafił do drugoligowego Hamarkameratene[1]. Niedługo potem awansował z tym zespołem do Tippeligaen. W 1994 roku został zawodnikiem Lillestrøm SK[2]; w tym samym roku zadebiutował w reprezentacji w wygranym 3:1 spotkaniu z Walią[3]. Z drużyną narodową, prowadzoną najpierw przez Egila Olsena, a później przez jego asystenta Nilsa Johana Semba, został powołany na Mundial 1998 i Euro 2000.
W 1997 roku przeniósł się do zespołu angielskiej Premiership Wimbledon FC[2]. W jego barwach rozegrał tylko sześć meczów[4]; już po kilku miesiącach odszedł z zespołu po konflikcie z trenerem Joe Kinnearem.
W marcu 1998 roku został sprzedany do duńskiego Aalborg BK[2]. W 1999 roku zdobył z nim mistrzostwo kraju[5], a rok później został wybrany piłkarzem roku w Danii. W 2000 roku trafił do FC København[2]. W tym klubie został zmuszony do przedwczesnego zakończenia piłkarskiej kariery; 13 marca 2001 roku w wieku 33 lat na jednym z treningów miał atak serca. Przeżył tylko dzięki szybkiej interwencji lekarzy.
W Tippeligaen rozegrał 199 meczów i strzelił 69 goli.
W Premiership rozegrał 6 meczów i strzelił 1 gola.
W Superligaen rozegrał 95 meczów i strzelił 17 goli.
W reprezentacji Norwegii od 1994 do 2000 roku rozegrał 58 meczów i strzelił 9 goli[2].
W 2002 roku został szkoleniowcem norweskiego drugoligowego zespołu Hamarkameratene[2]. Jeszcze w tym samym sezonie awansował z nim do Tippeligaen. Dwa lata później, kiedy zespół znajdował się blisko strefy spadkowej, złożył dymisję.
1 stycznia 2006 roku objął posadę trenera FC København[6]. W sezonie 2006/2007 po wyeliminowaniu Ajaksu Amsterdam wprowadził zespół – po raz pierwszy w jego historii – do fazy grupowej Ligi Mistrzów. Drużyna w swojej grupie zajęła ostatnie miejsce z wynikiem 7 punktów[7]. Z zespołem z Kopenhagi wywalczył pięć mistrzostw Danii (2006, 2007, 2009, 2010, 2011) oraz Puchar Danii w 2009 roku[8].
1 czerwca 2011 roku został trenerem 1. FC Köln, ale z powodu słabych wyników został zwolniony przed zakończeniem sezonu 2011/12[9]. Od lipca 2012 roku do stycznia 2013 pełnił funkcję szkoleniowca Wolverhampton Wanderers[2].
W 2013 roku Solbakken został ponownie trenerem FC København[2]. Podczas siedmiu lat pracy w klubie wygrał wraz z zespołem trzy mistrzostwa Danii (2016, 2017, 2019) i trzy Puchary Danii (2015, 2016, 2017)[8]. W sezonie 2019/2020 doprowadził zespół do ćwierćfinału Ligi Europy. W wyniku słabego początku sezonu 2020/2021 opuścił klub[10].
3 grudnia 2020 roku został selekcjonerem reprezentacji Norwegii[11].