Serafim II (patriarcha Konstantynopola)

W tym artykule szczegółowo zbadamy temat Serafim II (patriarcha Konstantynopola), analizując jego różne aspekty, wpływy i perspektywy. Serafim II (patriarcha Konstantynopola) jest ostatnio przedmiotem zainteresowania i kontrowersji, a jego znaczenie w różnych obszarach stale rośnie. Na tych stronach będziemy zagłębiać się w jego historię, ewolucję i konsekwencje, a także opinie i debaty, które wywołał. W podejściu multidyscyplinarnym podejdziemy do Serafim II (patriarcha Konstantynopola) z różnych perspektyw, próbując rzucić światło na jego implikacje i znaczenia. Krótko mówiąc, ten artykuł ma na celu przedstawienie szerokiej i rygorystycznej wizji Serafim II (patriarcha Konstantynopola) w celu wzbogacenia wiedzy i debaty na ten temat.

Serafim II
Σεραφεὶμ Β´
Patriarcha Konstantynopola
Kraj działania

Imperium Osmańskie

Data urodzenia

1690

Data śmierci

7 grudnia 1779

Miejsce pochówku

Mgarski Monaster Przemienienia Pańskiego

Patriarcha Konstantynopola
Okres sprawowania

1757–1761

Wyznanie

prawosławne

Kościół

Patriarchat Konstantynopolitański

Chirotonia biskupia

przed 1757

Wybór patriarchy

22 lipca 1757

Serafim II, gr. Σεραφεὶμ Β´ (ur. w Delvinie ok 1690 roku[1], zm. 7 grudnia 1779) – ekumeniczny patriarcha Konstantynopola w latach 1757–1761.

Życiorys

Zanim został wybrany na patriarchę Konstantynopola był metropolitą Filipopolis. Patriarchą był od 22 lipca 1757 do 26 marca 1761 r. Po obaleniu został zesłany Górę Athos. W czasie wojny rosyjsko-tureckiej (1768–1774) namawiał grecką ludność do buntu przeciwko Turkom. W 1776 r. przeniósł się do Ukrainę, gdzie zmarł w dniu 7 grudnia 1779 r. Jest pochowany w Mgarskim Monasterze Przemienienia Pańskiego.

Przypisy

  1. Σεραφεὶμ Β, Ecumenical Patriarchate (gr.).

Bibliografia

  • Venance Grumel, Traité d'études byzantines, t. 1: La chronologie, Paris: Presses universitaires de France 1958, s. 439.
  • Steven Runciman, Wielki Kościół w niewoli. Studium historyczne patriarchatu konstantynopolitańskiego od czasów bezpośrednio poprzedzających jego podbój przez Turków aż do wybuchu greckiej wojny o niepodległość, przeł. Jan Stanisław Łoś, Warszawa: Pax 1973.