Obecnie Radosław Sobolewski to temat, który przykuł uwagę wielu ludzi na całym świecie. Ze względu na swój wpływ na społeczeństwo i różne aspekty życia codziennego, Radosław Sobolewski stał się tematem ciągłej dyskusji i debaty. Od wpływu na gospodarkę po rolę w kulturze popularnej, Radosław Sobolewski stał się istotny w niezliczonych kontekstach. W tym artykule zbadamy różne aspekty Radosław Sobolewski i przeanalizujemy jego wpływ na różne aspekty współczesnego życia. Od swojego powstania po ewolucję w czasie, Radosław Sobolewski nadal jest tematem interesującym tych, którzy chcą lepiej zrozumieć otaczający ich świat.
![]() | |||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
13 grudnia 1976 | ||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost |
182 cm | ||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||
|
Radosław Sobolewski (ur. 13 grudnia 1976 w Białymstoku) – polski trener piłkarski i piłkarz, grający na pozycji defensywnego pomocnika, reprezentant Polski. Wieloletni zawodnik Wisły Kraków, w której w latach 2016–2019 pełnił, wraz z Kazimierzem Kmiecikiem, funkcje asystenta trenera lub tymczasowego trenera. W 2021 został trenerem Wisły Płock, a od 2022 do 2023 Wisły Kraków.
Radosław Sobolewski swoją piłkarską karierę rozpoczynał w zespole Jagiellonii Białystok. W 1994 roku razem z drużyną juniorów Jagielloni zajął czwarte miejsce w mistrzostwach Polski. W tym samym roku trafił do pierwszej drużyny Jagielloni, gdzie od razu wywalczył sobie miejsce w podstawowym składzie zespołu z Białegostoku. W barwach Jagiellonii Białystok występował w I i II lidze. Grając w Jagiellonii trafił również do reprezentacji Polski U-18 [1].
W 1998 roku przeniósł się do Petrochemii Płock. Występował tam na różnych pozycjach, zarówno w obronie jak i pomocy[1]. W polskiej ekstraklasie zadebiutował 7 marca 1998 roku w spotkaniu z Rakowem Częstochowa[2]. Przed sezonem 2001/2002 Sobolewski przebywał na zgrupowaniu z Polonią Warszawa, gdzie bardzo chciał go mieć w swoim zespole szkoleniowiec „Czarnych Koszul” Werner Liczka. Kluby nie dogadały się jednak co do kwoty wypożyczenia zawodnika[3]. W grudniu 2001 roku Sobolewski doznał kontuzji, która wykluczyła go z gry do końca sezonu 2001/2002[4]. Po wyleczeniu kontuzji popularny „Sobol” popadł w konflikt z działaczami płockiego klubu, bowiem ci nie chcieli wypłacić zawodnikowi zaległych pieniędzy za okres, gdy leczył kontuzję. Sobolewski nie chciał również przedłużyć kontraktu z Wisłą Płock na warunkach proponowanych przez działaczy. W wyniku tego konfliktu zawodnik został zesłany do rezerw płockiego klubu, występujących w IV lidze[5].
W styczniu 2003 roku po długich negocjacjach Sobolewski został wypożyczony na rok do Dyskobolii Grodzisk Wielkopolski[6]. 15 marca 2003 roku w swoim debiucie w drużynie z Grodziska zdobył bramkę w 9. minucie meczu z Pogonią Szczecin[7]. Przez całą rundę był pewnym punktem swojej drużyny i na koniec sezonu 2002/2003 wywalczył z nią wicemistrzostwo Polski[8]. W kolejnym sezonie 2003/2004 swoje występy rozpoczął od strzelenia dwóch bramek w dwóch pierwszych kolejkach[9]. Świetne występy Sobolewskiego na pozycji defensywnego pomocnika zaowocowały powołaniem do reprezentacji Polski[10]. Równie dobrze wiodło mu się w pucharze UEFA, gdzie dotarł z Dyskobolią do III rundy rozgrywek[11]. Niestety w październiku doznał kontuzji mięśnia przywodziciela i nie zagrał już do końca rundy jesiennej[12][13]. W grudniu 2003 roku Dyskobolia wykupiła Radosława Sobolewskiego z Wisły Płock.
W styczniu 2005 roku Sobolewski podpisał kontrakt z Wisłą Kraków[14][15]. Do „Białej Gwiazdy” trafił na zasadzie wolnego transferu. W Wiśle również stał się kluczowym zawodnikiem zespołu. Zadebiutował w drużynie „Białej Gwiazdy” 12 marca 2005 roku w ligowym meczu z GKS-em Katowice. Swoją pierwszą bramkę dla krakowskiego klubu w Ekstraklasie zdobył 20 marca 2005 roku w spotkaniu z Polonią Warszawa. Sezon 2004/2005 zakończył zdobyciem Mistrzostwa Polski z Wisłą oraz Pucharu Polski z Dyskobolią. W sezonie 2005/2006 w drugim meczu III rundy eliminacyjnej Ligi Mistrzów strzelił bramkę Panathinaikosowi w 78. minucie spotkania. W 90. minucie tego meczu dostał jednak drugą żółtą kartkę i musiał opuścić boisko, osłabiając zespół Wisły Kraków przed dogrywką. Sobolewski został wybrany „Najlepszym Piłkarzem Małopolski” za rok 2005 w XI plebiscycie Gazety Krakowskiej i MZPN-u[16]. W styczniu 2006 roku Sobolewskiego chciał mieć w swoich szeregach angielski zespół Southampton. Nie złożył jednak takiej oferty kupna zawodnika, która odpowiadałaby Wiśle[17]. Na początku 2008 roku Sobolewski mógł trafić do tureckiego Trabzonsporu, Wisła zaakceptowała ofertę 1,5 miliona euro, lecz do transferu nie doszło, gdyż turecki klub nie był w stanie okazać gwarancji bankowych dotyczących spłaty należności. W sezonie 2007/2008 Radosław Sobolewski zdobył swoje drugie Mistrzostwo Polski z Wisłą Kraków. W następnym sezonie Wisła Kraków z Sobolewskim w składzie powtórzyła sukces z poprzednich rozgrywek, a sam zawodnik 20 czerwca 2009 roku podpisał nowy kontrakt z krakowskim klubem, który obowiązywał do 30 czerwca 2011 roku[18]. 29 września 2009 roku Sobolewski, który na ten czas rozegrał wszystkie mecze ligowe w sezonie 2009/2010, doznał kontuzji pachwiny, która wykluczyła do z gry do końca rundy jesiennej[19]. Po zakończeniu sezonu Sobolewski został wybrany nowym kapitanem Wisły, zastępując Arkadiusza Głowackiego, który odszedł do tureckiego Trabzonsporu[20][21]. Jako kapitan zespołu poprowadził drużynę „Białej Gwiazdy” do triumfu w rozgrywkach Ekstraklasy w sezonie 2010/2011. W maju 2011 i w lipcu 2012 roku dwukrotnie przedłużał o rok kontrakt z krakowską Wisłą[22][23]. Z klubu odszedł z końcem sezonu 2012/2013[24].
Z początkiem sezonu 2013/2014 jako wolny zawodnik związał się rocznym kontaktem z Górnikiem Zabrze[25]. W klubie zadebiutował 19 lipca 2013 roku w wyjazdowym meczu przeciwko swojemu poprzedniemu klubowi Wiśle Kraków. Pierwsze trafienie dla Górników Sobol zaliczył w małych derbach Górnego Śląska przeciwko Piastowi Gliwice. Sezon 2013/2014 Sobolewski zakończył z dorobkiem 33 meczów i 7 bramek w lidze, co jest jego osobistym rekordem w Ekstraklasie[26]. 21 maja 2014 roku Sobolewski przedłużył umowę z Górnikiem o kolejne dwa lata, co oznacza, że jest związany z zabrzańskim klubem do 30 czerwca 2016 roku[27].
W reprezentacji Polski zagrał w 32 spotkaniach, strzelając jedną bramkę. Zadebiutował 20 sierpnia 2003 roku w towarzyskim spotkaniu z reprezentacją Estonii. W 51. minucie tego spotkania zanotował swoje debiutanckie trafienie w barwach reprezentacji Polski[28]. Był uczestnikiem Mistrzostw Świata w Niemczech, które odbyły się w 2006 roku. W meczu z reprezentacją Niemiec na mundialu w 75. minucie spotkania otrzymał jako pierwszy polski piłkarz czerwoną kartkę na Mistrzostwach Świata. W listopadzie 2007 roku postanowił zakończyć reprezentacyjną karierę, po spotkaniu Polska-Belgia kończącym udane dla reprezentacji Polski eliminacje do mistrzostw Europy 2008, w których Polska zajęła pierwsze miejsce w grupie i awansowała na Euro 2008.
Był asystentem trenera Dariusza Wdowczyka w Wiśle Kraków. W listopadzie 2016 został, wraz z Kazimierzem Kmiecikiem, tymczasowym pierwszym trenerem[29]. Od stycznia 2017 pracował jako asystent nowego trenera Wisły Kiko Ramíreza[30]. W maju poprowadził zespół w zastępstwie zawieszonego przez Komisję Ligi Ramíreza w meczu z Jagiellonią, a po zwolnieniu Hiszpana w grudniu tego samego roku ponownie został tymczasowym trenerem[31], prowadząc Wisłę w dwóch spotkaniach[32][33][34]. Przez kolejne pół roku był asystentem Joana Carrillo[35]. 18 czerwca nowym pierwszym trenerem został Maciej Stolarczyk, a Sobolewski, razem z Kmiecikiem i Mariuszem Jopem zostali jego asystentami[36].
4 sierpnia 2019 został trenerem Wisły Płock[37]. 3 października 2022 został trenerem Wisły Kraków, zastępując na tym stanowisku Jerzego Brzęczka, którego był wcześniej asystentem[38].
Klub | Sezon | Liga | Liga | Puchary krajowe | Puchary europejskie | Suma | ||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | Mecze | Bramki | |||
Jagiellonia Białystok | 1994/1995 | II liga | 32 | 3 | 1[39] | 0 | – | 33 | 3 | |
1995/1996 | II liga | 27 | 1 | 2[39] | 0 | – | 29 | 1 | ||
1996/1997 | III liga | 23 | 4 | 0[39] | 0 | – | 23 | 4 | ||
1997/1998 (j) | II liga | 16 | 9 | – | – | 16 | 9 | |||
Wisła Płock | 1997/1998 (w) | I liga | 17 | 1 | – | – | 17 | 1 | ||
1998/1999 | II liga | 26 | 1 | 2 | 1 | – | 28 | 2 | ||
1999/2000 | I liga | 28 | 1 | 6 | 0 | – | 34 | 1 | ||
2000/2001 | I liga | 25 | 6 | 5 | 0 | – | 30 | 6 | ||
2001/2002 | II liga | 14 | 3 | 5 | 0 | – | 19 | 3 | ||
Dyskobolia | 2002/2003 (w) | I liga | 14 | 3 | – | – | 14 | 3 | ||
2003/2004 | I liga | 16 | 4 | 1 | 0 | 4 | 0 | 21 | 4 | |
2004/2005 (j) | I liga | 8 | 0 | 5 | 0 | – | 13 | 0 | ||
Wisła Kraków | 2004/2005 (w) | I liga | 12 | 1 | 5 | 0 | – | 17 | 1 | |
2005/2006 | I liga | 27 | 3 | 2 | 0 | 3 | 1 | 32 | 4 | |
2006/2007 | I liga | 18 | 2 | 3 | 0 | 7 | 0 | 28 | 2 | |
2007/2008 | I liga | 25 | 2 | 7 | 1 | – | 32 | 3 | ||
2008/2009 | Ekstraklasa | 28 | 3 | 5 | 0 | 5 | 0 | 38 | 3 | |
2009/2010 | Ekstraklasa | 20 | 1 | 2 | 0 | 2 | 0 | 24 | 1 | |
2010/2011 | Ekstraklasa | 26 | 1 | 2 | 0 | 4 | 0 | 32 | 1 | |
2011/2012 | Ekstraklasa | 11 | 0 | 0 | 0 | 8 | 0 | 19 | 0 | |
2012/2013 | Ekstraklasa | 19 | 1 | 5 | 1 | – | 24 | 2 | ||
Górnik Zabrze | 2013/2014 | Ekstraklasa | 33 | 7 | 4 | 1 | – | 37 | 8 | |
2014/2015 | Ekstraklasa | 30 | 0 | 0 | 0 | – | 30 | 0 | ||
2015/2016 | Ekstraklasa | 17 | 3 | 0 | 0 | – | 17 | 3 | ||
Suma | Jagiellonia Białystok | 98 | 17 | 3 | 0 | – | 101 | 17 | ||
Suma | Wisła Płock | 110 | 12 | 18 | 1 | – | 128 | 13 | ||
Suma | Dyskobolia | 38 | 7 | 6 | 0 | 4 | 0 | 48 | 7 | |
Suma | Wisła Kraków | 186 | 14 | 31 | 2 | 29 | 1 | 246 | 17 | |
Suma | Górnik Zabrze | 80 | 10 | 4 | 1 | – | 84 | 11 | ||
Ogólnie w karierze | 512 | 60 | 62 | 4 | 33 | 1 | 607 | 65 |
# | Data | Gdzie | Przeciwnik | Bramka | Rezultat | Rozgrywki |
---|---|---|---|---|---|---|
1. | 20 sierpnia 2003 | Tallinn, Estonia | ![]() |
0-1 | 1-2 | Towarzyski |