W dzisiejszym świecie Engelbert Jarek to temat, który przyciągnął uwagę wielu osób. Niezależnie od tego, czy ze względu na swoje znaczenie we współczesnym społeczeństwie, wpływ na kulturę popularną czy wpływ na historię, Engelbert Jarek stał się tematem ogólnego zainteresowania. Od lat jest przedmiotem debat, analiz i dyskusji we wszystkich obszarach, od polityki po naukę. W tym artykule zbadamy różne aspekty Engelbert Jarek i jego rolę w dzisiejszym świecie, oferując kompleksowy obraz jego znaczenia i znaczenia dzisiaj.
Engelbert Jarek (2010) | |||||||||||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko |
Engelbert Erwin Jarek | ||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
7 czerwca 1935 | ||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce śmierci |
23 sierpnia 2017 | ||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
176 cm | ||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||
|
Engelbert Erwin Jarek (ur. 7 czerwca 1935 w Rokitnicy, zm. 23 sierpnia 2017 w Sinzig[2]) – polski piłkarz grający na pozycji napastnika, trener piłkarski. Związany z Odrą Opole. Rekordzista ekstraklasy w liczbie wykorzystanych bez pomyłki rzutów karnych (18 udanych prób i ani jednego błędu). Trzykrotny reprezentant Polski.
Karierę rozpoczął w 1947 w Górniku Rokitnica, a już w wieku 15 lat grał w seniorskiej drużynie tego klubu. Uczęszczał do technikum w Izbicku, które ukończył jako technik-agronom. Po ukończeniu szkoły został skierowany do pracy w Ochronie Roślin Prezydium PRN w Nysie, gdzie wstąpił do tamtejszego klubu Ogniwo Nysa. W 1954 występował we Włókniarzu Prudnik (późniejsza Pogoń Prudnik), z którą rozegrał międzynarodowy mecz przeciwko Lokomotive Görlitz[3].
Po roku gry w Nysie i Prudniku przeniósł się w 1954 do Odry Opole (ówcześnie Budowlani), gdzie po roku gry awansował z nią do pierwszej ligi i został królem strzelców II ligi (19 goli). Rozegrał w niej 578 meczów i strzelił 456 goli (91 w I lidze). Zagrał z Odrą w 13 sezonach I ligi. Ostatni mecz w Odrze rozegrał 26 października 1969 w meczu I ligi z Ruchem Chorzów. Po zakończeniu kariery pracował w Odrze jako trener.
W reprezentacji zadebiutował dnia 28 czerwca 1958 w Rostocku w meczu z NRD zakończonym wynikiem 1:1. Drugi mecz rozegrał 21 maja 1961 w Warszawie w meczu z ZSRR 1:1. Ostatni mecz rozegrał 15 kwietnia 1962 w Casablance w wygranym 3:1 meczu z Marokiem. Był również w składzie na igrzyska olimpijskie w 1960 w Rzymie, gdzie nie rozegrał żadnego meczu.
Lp. | Data | Miejsce | Przeciwnik | Wynik | Rozgrywki | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|---|
1. | 28.06.1958 | Rostock, NRD | ![]() |
1:1 | towarzyski | |
2. | 21.05.1961 | Warszawa, Polska | ![]() |
1:1 | ||
3. | 15.04.1962 | Casablanca, Maroko | ![]() |
3:1 | ![]() |
W roku 1977 przeprowadził się na stałe do Niemiec. Mieszkał w Sinzig, gdzie m.in. trenował dzieci w miejscowym klubie[4]. Był żonaty z Heleną, miał dwoje dzieci: córkę Sylvię i syna Artura. Przyjeżdżał do Opola, szczególnie na ważne uroczystości związane z Odrą Opole: np. obchody istnienia klubu[potrzebny przypis].