W dzisiejszym świecie Jan Kotlarczyk stał się istotnym i niezbędnym tematem we współczesnym społeczeństwie. Jej wpływ obejmuje różne obszary, od polityki i ekonomii po kulturę i technologię. Każdego dnia Jan Kotlarczyk jest przedmiotem debaty, analiz i refleksji ekspertów w tej dziedzinie, a także zwykłych obywateli, którzy chcą zrozumieć jego wpływ na swoje życie. W tym artykule zbadamy różne aspekty Jan Kotlarczyk, od jego początków po obecne konsekwencje, aby rzucić światło na to zjawisko i jego dzisiejsze znaczenie.
Pełne imię i nazwisko |
Jan Andrzej Kotlarczyk | ||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
22 listopada 1903 | ||||||||||||
Data i miejsce śmierci |
18 lipca 1966 | ||||||||||||
Wzrost |
174 cm | ||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||
| |||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||
| |||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||
![]() |
Jan Andrzej Kotlarczyk (ur. 22 listopada 1903 w Krakowie, zm. 18 lipca 1966 tamże) – polski piłkarz, pomocnik. Długoletni zawodnik krakowskiej Wisły. Brat Józefa, ojciec Tadeusza[1].
Był wychowankiem Nadwiślana. Barwy Wisły reprezentował przez 14 lat. Debiutował w 1922. Dwukrotnie zdobył tytuł mistrza Polski (1927, 1928), triumfował także w premierowej edycji Pucharu Polski w 1926. Jeden z najlepszych ówczesnych polskich piłkarzy, wraz z bratem stanowił o sile przedwojennej Wisły i reprezentacji. Sportową karierę zakończył w 1936.
W reprezentacji debiutował 10 czerwca 1928 w meczu ze Stanami Zjednoczonymi, ostatni raz zagrał w 1935. Łącznie w biało-czerwonych barwach rozegrał 20 oficjalnych spotkań. Raz był kapitanem zespołu.
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie[2].