Dziś Ołeksandr Ponomariow (1918–1973) to temat, który zyskał duże znaczenie w różnych sektorach społeczeństwa. Jego wpływ można zaobserwować m.in. w sferze osobistej, ekonomicznej, politycznej, kulturalnej i technologicznej. Ołeksandr Ponomariow (1918–1973) przykuł uwagę ekspertów i naukowców, a także osób, które chcą lepiej zrozumieć jego wpływ na życie codzienne. Na przestrzeni dziejów Ołeksandr Ponomariow (1918–1973) doświadczył zmian i przekształceń, które dały początek debatom i refleksji na temat jego znaczenia i zakresu. W tym artykule zbadamy wpływ Ołeksandr Ponomariow (1918–1973) na współczesne społeczeństwo i przeanalizujemy jego implikacje w różnych obszarach.
Pełne imię i nazwisko |
Ołeksandr Semenowycz Ponomariow | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
23 kwietnia 1918 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce śmierci |
7 czerwca 1973 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Wzrost |
170 cm | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Ołeksandr Semenowycz Ponomariow, ukr. Олександр Семенович Пономарьов, ros. Александр Семёнович Пономарёв, Aleksandr Siemionowicz Ponomariow (ur. 23 kwietnia 1918 w Gorłówce, w obwodzie donieckim, Ukraińska SRR, zm. 7 czerwca 1973 w Moskwie) – ukraiński piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski.
Wychowanek szkółki piłkarskiej Dynamo Gorłówka. W 1936 rozpoczął karierę piłkarską w Wuhilnykach Gorłówka, skąd został zaproszony do Stachanowca Stalino. W jedynym meczu strzelił jednego gola. W sierpniu 1936 przeszedł do klubu Dzierżiniec-STZ Stalingrad. W październiku 1936 został piłkarzem Spartaka Charków, jednak przez konflikt z głównym trenerem w 1937 powrócił do klubu ze Stalingradu, który zmienił nazwę na Traktor. W 1941 po reorganizacji klubów występował w drużynie Profsojuzy-1 Moskwa. Po zakończeniu II wojny światowej został piłkarzem Torpeda Moskwa, w którym pełnił funkcje kapitana drużyny[1]. Karierę piłkarską zakończył w klubie Szachtar Stalino.
W 1952 ukończył Trenerską Szkołę w Centralnym Instytucie Kultury Fizycznej w Moskwie. Pracował na stanowiskach głównego trenera klubów Szachtar Stalino, Awanhard Charków, Dinamo Moskwa, Upon Pallo i Ararat Erywań. W latach 1957–1958 prowadził juniorską reprezentację ZSRR. Od 1971 pracował z olimpijską reprezentacją ZSRR, która w 1972 wywalczyła brązowe medale w Letnich Igrzyskach Olimpijskich w Monachium. W 1972 również objął stanowisko głównego trenera narodowej reprezentacji ZSRR, która wywalczyła wicemistrzostwo Europy.