W tym artykule zagłębimy się w fascynujący świat Jewhen Rudakow, badając jego wiele aspektów, badając jego pochodzenie i analizując jego wpływ na dzisiejsze społeczeństwo. Od wieków Jewhen Rudakow jest obiektem podziwu, badań i debat, a jego wpływ rozciąga się na tak różnorodne dziedziny, jak nauka, kultura, polityka i rozrywka. Dzięki tej wszechstronnej analizie rozwikłamy mity i realia otaczające Jewhen Rudakow oraz zaoferujemy świeże spojrzenie na temat, który wciąż budzi nasze zainteresowanie i zadziwienie. Przygotuj się na ekscytującą podróż przez historię i znaczenie Jewhen Rudakow i odkryj, dlaczego jest on nadal aktualny we współczesnym świecie.
![]() | |||||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko |
Jewhen Wasylowycz Rudakow | ||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Data i miejsce urodzenia |
2 stycznia 1942 | ||||||||||||||||
Data i miejsce śmierci |
21 grudnia 2011 | ||||||||||||||||
Wzrost |
190 cm | ||||||||||||||||
Pozycja | |||||||||||||||||
Kariera juniorska | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Kariera seniorska[a] | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Kariera reprezentacyjna | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Kariera trenerska | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Dorobek medalowy | |||||||||||||||||
| |||||||||||||||||
Odznaczenia | |||||||||||||||||
![]() ![]() ![]() |
Jewhen Wasylowycz Rudakow, ukr. Євген Васильович Рудаков, ros. Евгений Васильевич Рудаков, Jewgienij Wasiljewicz Rudakow (ur. 2 stycznia 1942 w Moskwie, zm. 21 grudnia 2011 w Kijowie) – ukraiński piłkarz pochodzenia rosyjskiego, grający na pozycji bramkarza, reprezentant Związku Radzieckiego, olimpijczyk, trener piłkarski.
Jako 17-latek rozpoczynał karierę piłkarską w juniorskiej i rezerwowej drużynie Torpedo Moskwa. Z powodu dużej konkurencji w 1961 odszedł do drugoligowego zespołu Sudnobudiwelnyk Mikołajów. W 1963 przeszedł do Dynama Kijów. W 1966 został pierwszym bramkarzem Dynama. Z kijowskim zespołem zdobywał największe swoje sukcesy. Po 14 latach spędzonych w kijowskim klubie zakończył karierę piłkarską w 1977 roku.
W latach 1968-1976 wystąpił w 48 meczach radzieckiej reprezentacji, tracąc 35 bramek. Zdobył brązowy medal igrzysk olimpijskich w 1972 w Monachium. Grał na mistrzostwach Europy w 1972, na których radziecka drużyna zajęła drugie miejsce. Był rezerwowym w kadrze na mistrzostwach Europy w 1968 (4. miejsce ZSRR).
Po zakończeniu kariery zawodniczej w 1979 trenował Spartak Iwano-Frankiwsk. W latach osiemdziesiątych pracował w zespole Zmina Kijów, w dziewięćdziesiątych w Internacie Sportowym w Kijowie. W 1994 prowadził Kremiń Krzemieńczuk. Potem pracował w szkole piłkarskiej Dynama Kijów. 21 grudnia 2011 zmarł w Kijowie[1].