W poniższym artykule dokładnie zgłębimy temat Nadia Murad i przeanalizujemy jego wpływ na różne aspekty społeczeństwa. Od jego powstania po dzisiejszą ewolucję, zagłębimy się w jego historyczne, kulturowe i społeczne implikacje. Dodatkowo zbadamy różne perspektywy i opinie istniejące wokół Nadia Murad i ich wpływ na jego postrzeganie w społeczeństwie. Bez wątpienia Nadia Murad był na przestrzeni czasu przedmiotem debat i kontrowersji, dlatego też niniejsza analiza będzie miała na celu przedstawienie kompleksowego i obiektywnego obrazu jego dzisiejszego znaczenia.
![]() Nadia Murad (2023) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Zawód, zajęcie |
działaczka społeczna |
Nadia Murad Basee Taha[1] (ur. w 1993 w Kudżu) – iracka działaczka społeczna, jezydka, od 2016 roku ambasadorka dobrej woli ONZ do spraw ofiar handlu ludźmi[2], laureatka Pokojowej Nagrody Nobla.
Pochodzi z Kudżu koło Sindżaru w północnym Iraku. W sierpniu 2014 roku, po ataku ISIS na ten region, została porwana. Przez trzy miesiące była więziona przez bojowników i systematycznie gwałcona. Podjęła dwie próby ucieczki, z których druga[3], w listopadzie 2014 roku[2], okazała się udana.
W 2015 roku zamieszkała wraz z siostrą w Niemczech, korzystając z ochrony służb tego kraju. W Iraku straciła matkę i sześciu braci[3]. W grudniu 2015 roku[2] po raz pierwszy opowiedziała publicznie swoją historię Radzie Bezpieczeństwa ONZ. Od tego czasu podróżuje, wygłasza prelekcje o sytuacji cywilów na terenach objętych walkami z ISIS oraz działa na rzecz pomocy uciekinierom z tych terenów[3].
Rząd Iraku nominował ją do Pokojowej Nagrody Nobla, magazyn Time zaliczył ją do stu najbardziej wpływowych ludzi roku 2015, a sekretarz generalny ONZ mianował ją specjalną ambasadorką ONZ do spraw ofiar handlu ludźmi[3]. W październiku 2016 r. została wyróżniona Nagrodą Praw Człowieka im. Vaclava Havla[4]. W tym samym miesiącu otrzymała wraz z inną jazydką i byłą niewolnicą ISIS Lamiyą Aji Baszar Nagrodę Sacharowa przyznaną przez Parlament Europejski[1], a 14 listopada wraz z innymi kobietami została wyróżniona tytułem Women of the Year magazynu „Glamour”[5].
W 2018 r. otrzymała Pokojową Nagrodą Nobla razem z Denisem Mukwege „za wysiłki mające na celu zaprzestanie używania przemocy seksualnej jako narzędzia wojny i konfliktów zbrojnych”[6].