W tym artykule poznamy fascynujący świat Konkurs Piosenki Eurowizji 1961, temat, który przykuł uwagę milionów ludzi na całym świecie. Od historycznych początków po wpływ na współczesne społeczeństwo, Konkurs Piosenki Eurowizji 1961 pozostawił niezatarty ślad w kulturze popularnej. Na tych stronach będziemy zagłębiać się w jego różne aspekty, odkrywając jego znaczenie w tak różnorodnych dziedzinach, jak nauka, sztuka, technologia i polityka. Dzięki ekskluzywnym wywiadom, dogłębnej analizie i ciekawym faktom ten artykuł zabierze Cię w wzbogacającą podróż przez wszystko, co ma do zaoferowania Konkurs Piosenki Eurowizji 1961. Przygotuj się na zanurzenie się w ekscytującym wszechświecie pełnym niespodzianek, ponieważ w tych wersach Konkurs Piosenki Eurowizji 1961 będzie niekwestionowanym bohaterem.
![]() | |||||
Informacje ogólne | |||||
Finał |
18 marca 1961 | ||||
---|---|---|---|---|---|
Miejsce | |||||
Nadawca |
Radiodiffusion-télévision française (RTF) | ||||
Prowadzący | |||||
Informacje dodatkowe | |||||
Główny dyrygent |
Franck Pourcel | ||||
Występ interwałowy |
Tessa Beaumont | ||||
Uczestnicy | |||||
Debiut | |||||
Łącznie |
16 reprezentacji | ||||
| |||||
Głosowanie | |||||
Każdy kraj wyznaczał 10-osobową komisję jurorską, która przyznawała ulubionej piosence po jednym punkcie. | |||||
Zwycięzca | |||||
Reprezentant | |||||
Piosenka | |||||
Muzyka |
Jacques Datin | ||||
Tekst |
Maurice Vidalin | ||||
Konkurs Piosenki Eurowizji | |||||
|
6. Konkurs Piosenki Eurowizji został zorganizowany 18 marca 1961 w Cannes na Lazurowym Wybrzeżu przez francuskiego nadawcę publicznego France 3, dzięki zwycięstwu reprezentantki kraju – Jacqueline Boyer podczas konkursu w 1960 roku[1].
Koncert finałowy prowadziła Jacqueline Joubert, a zwycięzcą został reprezentant Luksemburga – Jean-Claude Pascal z utworem autorstwa Jacques’a Datina i Maurice’a Vidalina „Nous, les amoureux”, za który otrzymał 33 punkty[1].
Koncert finałowy w 1961 odbył się w Palais des Festivals et des Congrès, w tym samym miejscu, co konkurs w 1959. Budynek został zbudowany w 1949 w celu zorganizowania Międzynarodowego Festiwalu Filmowego. Hala znajduje się na promenadzie miasta, którą wyznacza bulwar La Croisette. Obecnie znajduje się tam hotel JW Marriott Cannes[2].
W konkursie wzięli udział reprezentanci 16 nadawców publicznych, w tym debiutujące w stawce telewizje z Finlandii, Hiszpanii i Socjalistycznej Federacyjnej Republiki Jugosławii[1].
W konkursie wystąpiło dwóch wykonawców, którzy brali udział w poprzednich konkursach. Reprezentantem Belgii ponownie został Bob Benny, który startował w finale konkursu w 1959. Przedstawicielka Norwegii Nora Brockstedt reprezentowała kraj w finale konkursu w 1960.
Każdemu reprezentantowi towarzyszyła orkiestra, którą kierował wyznaczony przez kraj dyrygent. Głównym dyrygentem konkursu był Franck Pourcel[1], który dyrygował orkiestrze podczas występów reprezentantów: Austrii[3], Niemiec[4], Francji[5] i Finlandii[6]. Ponadto orkiestrą dyrygowali: Rafael Ferrer (Hiszpania)[7], Jože Privšek (Jugosławia)[8], Dolf van der Linden (Holandia)[9], William Lind (Szwecja)[10], Francis Bay (Belgia)[11], Gianfranco Intra (Włochy)[12], Kai Mortensen (Dania)[13], Øivind Bergh (Norwegia)[14], Robert Stolz (Austria)[8], Raymond Lefèvre (Monako)[15], Fernando Paggi (Szwajcaria)[16], Harry Robinson (Wielka Brytania)[17] i Léo Chauliac (Luksemburg)[18].
Każdy kraj wyznaczał 10-osobowe jury, które przyznawało ulubionej piosence po jednym punkcie. |
Wyniki | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Hiszpania | Monako | Austria | Finlandia | Jugosławia | Holandia | Szwecja | Niemcy | Francja | Szwajcaria | Belgia | Norwegia | Dania | Luksemburg | Wielka Brytania | Włochy | |||||||||||||||||||||||||||||
Uczestnicy konkursu | Hiszpania | 1 | 1 | 1 | 2 | 2 | 1 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Monako | 3 | 1 | 1 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Austria | 1 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Finlandia | 1 | 1 | 2 | 2 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Jugosławia | 3 | 1 | 2 | 1 | 1 | 1 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Holandia | 2 | 1 | 1 | 2 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Szwecja | 2 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Niemcy | 1 | 1 | 1 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Francja | 2 | 2 | 1 | 1 | 4 | 1 | 2 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Szwajcaria | 1 | 2 | 2 | 1 | 2 | 4 | 2 | 2 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Belgia | 1 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Norwegia | 1 | 2 | 1 | 5 | 1 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dania | 1 | 1 | 2 | 8 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Luksemburg | 2 | 4 | 4 | 3 | 5 | 1 | 1 | 5 | 1 | 1 | 1 | 3 | ||||||||||||||||||||||||||||||||
Wielka Brytania | 3 | 3 | 7 | 1 | 1 | 8 | 1 | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Włochy | 1 | 1 | 1 | 1 | 4 | 4 | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
KRAJE UPORZĄDKOWANE W KOLEJNOŚCI WYSTĘPOWANIA |
Spis poniżej przedstawia kolejność głosowania poszczególnych krajów w 1961 wraz z nazwiskami sekretarzy, którzy przekazywali punkty od swojego państwa, a także komentatorów konkursu dla telewizyjnych nadawców[19]:
Z powodu przekroczenia przeznaczonego na konkurs czasu antenowego, w Wielkiej Brytanii ponowny występ zwycięzcy nie był transmitowany[1].