Obecnie Gruzja w Konkursie Piosenki Eurowizji to temat, który nabrał dużego znaczenia w społeczeństwie. Jego wpływ został odnotowany w różnych aspektach życia codziennego, wywołując dyskusje i debaty w różnych obszarach. Niezależnie od tego, czy na poziomie osobistym, akademickim czy zawodowym, Gruzja w Konkursie Piosenki Eurowizji zdołał przyciągnąć uwagę szerokiego spektrum ludzi, wzbudzając zarówno zainteresowanie, jak i niepewność. W tym artykule dokładnie zbadamy różne aspekty Gruzja w Konkursie Piosenki Eurowizji, analizując jego pochodzenie, ewolucję i konsekwencje, aby zapewnić szeroką i krytyczną wizję tego tematu, który jest dziś tak aktualny.
| |||||||||||||
Informacje ogólne | |||||||||||||
Nadawca | |||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Rok i miejsce debiutu | |||||||||||||
Liczba udziałów |
16 razy (8 finałów) | ||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
| |||||||||||||
Strona internetowa |
Gruzja zadebiutowała na Konkursie Piosenki Eurowizji w 2007. Od czasu debiutu przygotowaniami do konkursu zajmuje się gruziński nadawca publiczny Georgian Public Broadcaster (GPB), który został aktywnym członkiem Europejskiej Unii Nadawców (EBU) w sierpniu 2005[1].
Najwyższym wynikiem kraju w konkursie jest dziewiąte miejsce, które w 2010 i 2011 zajęły Sopo Niżaradze z piosenką „Shine” oraz Eldrine z piosenką „One More Day”
Do tej pory telewizja wzięła udział w konkursie trzynaście razy. W 2009 wycofała się z udziału po tym, jak Europejska Unia Nadawców (EBU) nakazała zmianę tekstu piosenki „We Don’t Wanna Put In” zespołu Stephane & 3G, który pośrednio nawiązywał do rosyjskiego premiera Władimira Putina[2]. Powróciła do konkursu w 2010[3].
W 2005 gruziński nadawca Georgian Public Broadcaster (GPB) dołączył do Europejskiej Unii Nadawców (EBU), dzięki czemu mógł wystartować w konkursie w 2006[4]. Pomimo pogłosek o chęci wzięcia udziału w wydarzeniu[5], telewizja nie zadebiutowała w konkursie[6].
W 2006 nadawca poinformował o planowanym debiucie w 52. Konkursie Piosenki Eurowizji. Dyrektor Generalny Dawid Kintsuraszwili ogłosił, że pierwszy reprezentant zostanie wybrany wewnętrznie. Dział marketingu telewizji ocenił 20 najpopularniejszych gruzińskich artystów, spośród których najwięcej poparcia (63% głosów) zdobyła Sopo Chalwaszi. W marcu zorganizowano koncert selekcyjny, podczas którego wybrano eurowizyjny utwór dla piosenkarki. Zaprezentowała wówczas pięć piosenek: „My Story”, „Tell Me Why”, „On Adjarian Motives”, „Fantasy Land” oraz „Freedom”[7]. Telewidzowie ostatecznie wybrali tę pierwszą, oddając na nią 51% głosów[8][9]. Autorami ballady[10] z elementami gruzińskiego folkloru oraz nowoczesnych brzmień[11] byli Beka Dżafaridze oraz Bibi Kwaczadze[12]. Kilka dni po zakończeniu koncertu ogłoszono oficjalny tytuł piosenki – „Visionary Dream”[13]. W maju Chalwaszi wystąpiła z szóstym numerem startowym w półfinale konkursu[13], w którym zdobyła łącznie 123 punkty, dzięki którym awansowała do finału z ósmego miejsca[14]. Podczas sobotniego koncertu finałowego zaprezentowała się jako jedenasta w kolejności i otrzymała w sumie 97 punktów, w tym maksymalną liczbę dwunastu głosów od Litwy, kończąc udział na 12. miejscu[15].
Osobny artykuł:1 marca 2008 w Pałacu Sportu w Tbilisi odbył się finał pierwszych krajowych eliminacji do Konkursu Piosenki Eurowizji. Chęć wzięcia udziału wyraziło 29 uczestników[16], spośród których komisja sędziowska wytypowała dwunastu finalistów: Aleko Berdzeniszwili, Diana Ghurckaia, Tamta Chelidze, Tika Pacacja, Tako Gaczecziladze, Salome Gaswiani, Salome Korkotaszwili, Guga Apcjauri, Irakli Pirtschalawa, trio 3G (Tako, Nini, Kristine) oraz zespoły Vivo oraz Theatre quartet[16][17]. Zwycięzcę wybrała publiczność za pomocą SMS-ów oraz jurorzy[16]. Selekcje wygrała Ghurckaia z utworem „Peace Will Come”[18][19] autorstwa Kim Breitburga oraz Karena Kawaleriana[20]. Piosenka zdobyła wówczas 39,4% głosów telewidzów[21], zostając tym samym reprezentantką kraju podczas 54. Konkursu Piosenki Eurowizji. W kwietniu wokalistka wyruszyła w trasę promocyjną do Szwecji oraz kilku krajów bałkańskich[22]. W 2008 wprowadzono dwie rundy półfinałowe[23]. 22 maja Ghurckaia wystąpiła jako czternasta w kolejności w drugim półfinale imprezy, na scenie towarzyszyło jej pięciu tancerzy oraz wokal wspierający[24][25]. Otrzymała łącznie 105 punktów, w tym dwanaście od Cypru i Ukrainy[26], dzięki którym zakwalifikowała się do sobotniego finału, w którym zajęła ostatecznie 11. miejsce z 83 punktami na koncie[27].
Osobny artykuł:Z powodu wojny w Osetii Południowej GPB miał wątpliwości co do udziału w 54. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym przez Rosję. 28 sierpnia 2008 ogłosił rezygnację z powodu obaw o bezpieczeństwo gruzińskich uczestników[28]. Po wygraniu 6. Konkursu Piosenki Eurowizji dla Dzieci[29] i zdobyciu 12 punktów od Rosji[30] gruziński nadawca zdecydował się na udział w Konkursie Piosenki Eurowizji, co potwierdziła lista uczestników konkursu opublikowana przez EBU w styczniu 2009[31]. Na początku lutego podano nazwiska 10 finalistów eliminacji[32], który zostali: Tika Pacacja, Anri Dżochadze, Keti Ordżonikidze, Boris Bedia, Nodiko Tatiszwili, Giorgi Maisuradze, duet Baczi Kitiaszwili-Bermucha, sekstet (Tony Omaily, Sopo Kakulia, Mariko Asatianis, Anano Mżawia, Nodar Tatiszwili, Guga Apcjauri) oraz zespoły: November (w składzie: Dawit Mczedliszwili, Dawid Dżochadzem, Kobis Mandżgaladze, Giorgi Kikaliszwili, Sandro Żgenti) oraz Stephane & 3G[33], który 18 lutego wygrał finał selekcji[34][35]. Tekst zwycięskiego utworu „We Don’t Wanna Put In” wzbudził jednak kontrowersje, zawierał bowiem nawiązania polityczne do rosyjskiego premiera Władimira Putina, czym naruszył regulamin imprezy[36][37]. EBU wymogła na zespole zmianę słów piosenki[2]. Gruziński nadawca ogłosił jednak, że nie spełni stawianych mu warunków, a 11 marca wycofał się z konkursu[38][39][40].
W 2010 telewizja GPB powróciła do konkursu, decydując się na start w 55. Konkursu Piosenki Eurowizji organizowanym w Oslo[3]. Wybrał reprezentanta wewnętrznie, a 16 stycznia ogłosiła, że w konkursie wystąpi Sopo Niżaradze[41]. Na początku lutego opublikowała listę sześciu utworów, które wokalistka wykonała 27 lutego w Tbilisi Event Hall[42] podczas koncertu eliminacyjnego: „Never Give In”, „Call Me”, „Our Word”, „For Eternity”, „Sing My Song” oraz „Shine”[43][44]. Telewidzowie oraz komisja sędziowska najwięcej głosów oddała na ostatnią propozycję[45], którą napisali Hanna Sorvaag, Harry Sommerdahl oraz Christian Leuzzi[46]. Choreografię do wszystkich występów ułożyła Lasza Oniani, a stroje zaprojektowała Teona Elizbaraszwili[47]. 22 maja w Opera House gruzińska delegacja zorganizowała eurowizyjne przyjęcie promocyjne[48], a pięć dni później Niżaradze wystąpiła w drugim koncercie półfinałowym z 16. numerem startowym[49] i zakwalifikowała się do finału z trzeciego miejsca, zdobywając 106 punktów, w tym po 12 pkt od Armenii i Litwy[50]. W sobotnim finale, który odbył się 29 maja, wystąpiła jako 13. w kolejności[51] i zajęła dziewiąte miejsce, otrzymując łącznie 139 punktów, w tym dwie najwyższe noty (12 pkt)od Litwy i Armenii[52]. Podczas obu prezentacji wokalistce towarzyszyło troje tancerzy[53], którzy zatańczyli układ ułożony przez Redha Benteifoura[54] – choreografa m.in. Michaela Jacksona[55].
Osobny artykuł:W styczniu 2011 stacja GPB poinformowała o powrocie do formatu narodowych selekcji do 56. Konkursu Piosenki Eurowizji i rozpoczęła przyjmowanie zgłoszeń kandydatów do udziału w eliminacjach[56]. Miesiąc później ogłosiła 10 finalistów, który zostali: Temo Sadżaja, Salome Korkotaszwili, Boris Bedia, Tako Gaczecziladze, Keti Ordżonikidze, Nini Szermadini oraz zespoły – The Georgians, Sweet Pills oraz Eldrine, których wybrała komisja sędziowska spośród 50 przysłanych zgłoszeń[57]. Trzech uczestników – Bedia, Orjonikidze oraz Gaczecziladze – zrezygnowało z udziału w selekcjach, przez co w koncercie finałowym wystartowało łącznie siedmioro finalistów[57][58]. Finał selekcji odbył się 19 lutego[58], zwyciężyła grupa Eldrine z rockowo-hip hopowym utworem „One More Day” autorstwa DJ BE$$a, Ernta „DJ Rocka” Checzumowiego oraz Micheila Czelidze[59][60]. 28 lutego telewizja SSM poinformowała media o zmianie wokalistki zespołu, a miejsce Tamar Wadaczkorii zajęła Sopo Toroszelidze[61]. W maju gruzińska delegacja po raz kolejny zorganizowała eurowizyjną imprezę dla fanów konkursu, podczas którego zaśpiewały byłe reprezentantki kraju – Sopo Chalwaszi i Sopo Niżaradze[62]. 10 maja zespół Eldrine wystąpił jako dziewiąty w kolejności[63] w pierwszym półfinale 56. Konkursu Piosenki Eurowizji[64], który został zorganizowany w Düsseldorfie[65]. Zdobył 74 punkty i z dziewiątego miejsca awansował do sobotniego finału[66], w którym wystąpił jako ostatni, 25. w kolejności[67] i otrzymał w sumie 110 punktów, dzięki którym zakończyła udział na dziewiątym miejscu[68]. Po zakończeniu finału zespół otrzymał Nagrodę im. Barbary Dex dla najgorzej ubranego artysty. Na 810 głosujących w plebiscycie, 133 oddało głos na gruzińskich reprezentantów[69][70]. Toroszelidze ubrana była w czarną sukienkę z zielonymi wstawkami, która według jej słów nawiązywała do kultury gruzińskiej[71].
Osobny artykuł:15 grudnia 2011 GPB rozpoczął proces selekcji gruzińskiego reprezentanta na 57. Konkurs Piosenki Eurowizji organizowany przez Baku w Azerbejdżanie[72]. Pod koniec stycznia nadawca opublikował listę trzynastu kandydatów, którzy wysłali do siedziby telewizji swoje propozycje: Anri Dżochadze, Boris Bedia, Davi, Eduard Tatiana, Lewan Dżibladze, Lina Asataszwili, Salome Simoniszwili, Szmagi Tediaszwili, The Georgians, Vanilla Cage, Mirror Illusion, REMA oraz Industrial City[73]. Spośród nich komisja jurorska, składająca się z profesjonalnych muzyków, wybrała dziewięciu finalistów[74], którzy wystąpili 19 lutego 2012 podczas finałowego koncertu[75]. Selekcje wygrał Anri Dżochadze, który zgłosił się z propozycją „I’m a Joker”[76]. Tym samym został pierwszym mężczyzną reprezentującym kraj w konkursie[76]. 24 maja wystąpił w drugim półfinale konkursu[77] z pierwszym numerem startowym[78]. Podczas występu wokalista grał na perkusji i na pianinie[79]. Ostatecznie zdobył 36 punktów i zajął 14. miejsce, nie kwalifikując się do finału[80].
Osobny artykuł:31 grudnia 2012 GPB opublikował nazwiska wewnętrznie wybranych reprezentantów na 58. Konkurs Piosenki Eurowizji organizowanym w Malmö w 2013, którymi zostali Nodiko Tatiszwili i Sopo Gelowani[81]. Konkursową kompozycję „Waterfall”[82] napisali dla artystów Thomas G:son oraz Erik Bernholm[83]. 16 maja para wystąpiła jako piętnasta w kolejności[84] podczas drugiego koncertu półfinałowego[85] i awansowała do finału[86], zdobywając 63 punktów i 10. miejsce[87]. W sobotę 18 maja[88] duet zaprezentował konkursową piosenkę z przedostatnim, 25. numerem startowym[89], ostatecznie zajmując 15. miejsce z 50 punktami na koncie[90]. Po finale konkursu utwór zdobył Nagrodę Dziennikarską im. Marcela Bezençona, przyznawaną przez akredytowane media[91].
Osobny artykuł:16 lipca 2013 gruziński nadawca GPB potwierdził udział w 59. Konkursie Piosenki Eurowizji[92]. Na początku lutego poinformował, że kraj reprezentować będzie folkowy zespół The Shin oraz wokalistka jazzowa Mariko Ebralidze[93], a ich konkursową propozycją został utwór „Three Minutes to Earth”[94]. 8 maja zespół wystąpił podczas drugiego koncertu półfinałowego i zajęła ostatecznie ostatnie, piętnaste miejsce z 15 punktami na koncie, przez co nie zakwalifikował się do finału konkursu[95], zajmując tym samym najniższy wynik w historii udziału kraju w konkursie.
Po finale konkursu w 2014 kontrowersje wzbudziło głosowanie gruzińskiej komisji jurorskiej, które uznano za zmanipulowane z powodu zbyt dużego podobieństwa między rankingami poszczególnych jurorów. Z tego powodu podczas ogłaszania krajowych wyników w finale pod uwagę wzięto jedynie głosowanie telewidzów. Chociaż pojawiły się pogłoski o trzyletniej dyskwalifikacji krajowej stacji telewizyjnej z udziału w stawce konkursowej[96][97], w sierpniu EBU zdementowała plotki[98], a nadawca we wrześniu potwierdził uczestnictwo w 60. Konkursie Piosenki Eurowizji, organizowanym w Wiedniu[99]. Reprezentant kraju został wybrany przez telewidzów i międzynarodową komisję jurorską podczas finału krajowych eliminacji, które odbędą się 14 stycznia 2015[100]. 1 stycznia w programie Communicatori zaprezentowano pięć propozycji, które zakwalifikowane zostały do stawki finałowej selekcji: „If Someone” Eter Beraszwili, „We Are Freeeee” Edwarda Maisona, „Run Away” zespołu Niutone, „Warrior” Niny Sublatti oraz „One and Only” Miszy Suluchiego. Tego samego dnia ruszyło głosowanie telewidzów, które zostało zakończone w trakcie trwania widowiska finałowego, odbywającego się 14 stycznia[101][102]. Finał krajowych eliminacji wygrała Nina Sublatti z piosenką „Warrior”, zostając tym samym reprezentantką Gruzji w 60. Konkursie Piosenki Eurowizji w Wiedniu[103][104]. W marcu ukazała się nowa, przearanżowana wersja jej konkursowej propozycji[105]. 19 maja wystąpiła jako ostatnia, szesnasta w kolejności w pierwszym półfinale konkursu i z czwartego miejsca przeszła do finału, rozgrywanego 23 maja[106][107][108]. Zajęła w nim 11. miejsce z 51 punktami na koncie[109][110].
Osobny artykuł:W połowie września 2015 krajowy nadawca potwierdził udział w 61. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Sztokholmie[111]. 15 grudnia odbyła się konferencja prasowa, podczas której zaprezentowany został, wybrany wewnętrznie przez telewizję, reprezentant kraju w konkursie[112] – Nika Koczarow i Young Georgian Lolitaz w składzie: Gia Iaszwili, Nick Dawitaszwili i Dima Oganesian[113][114]. W lutym 2016 odbył się specjalny koncert eliminacyjny, podczas którego wybrała została ich konkursowa propozycja – „Midnight Gold”[115][116]. 12 maja zespół wystąpił w drugim półfinale konkursu i z dziewiątego miejsca awansował do finału. Zajął w nim dwudzieste miejsce ze 104 punktami na koncie[117].
Na początku października 2016 gruziński nadawca potwierdził udział w 62. Konkursie Piosenki Eurowizji organizowanym w Kijowie. Nadawca ogłosił, że reprezentant kraju będzie wybrany za pośrednictwem krajowych eliminacji[118]. Do finału selekcji zostało zakwalifikowanych dwudziestu pięciu wykonawców, którymi zostali: Giorgi Czikowani, Brandon Stone i Eteri Beriaszwili, Rati Durgliszwili, Andria Gwelesiani, Alisa Danelia, Nutsa Buzaladze, Malibu, EOS, Dima Kobeszawidze, Trio Mandili, Tamara Gaczecziladze, Nino Baszaruli, Elene Mikiaszwili, Miszo Suluchia, Mariko Lejava, Sparkle, Tornike Kipiani i Giorgi Bolotaszwili, Temo Sajaia, Sabina Czantouria, Mariam Czaczchiani, Asea Sool, Nanuka Giorgobiani, Oto Nemsadze i Limbo oraz Davit Szanidze. Finał selekcji odbył się 20 stycznia 2017, o zwycięzcy zdecydowali jurorzy i widzowie w stosunku głosów 70:30. Największą liczbę 122 punktów otrzymała Tamara Gaczecziladze z utworem „Keep the Faith”, tym samym została wybrana na reprezentantkę Gruzji w konkursie organizowanym w Kijowie[119][120]. Reprezentantka wystąpiła jako druga w kolejności podczas pierwszego półfinału, rozgrywanego 9 maja. Zdobyła łącznie 99 punktów i zajęła jedenaste miejsce, nie kwalifikując się do finału.
W lipcu 2017 telewizja GPB potwierdziła udział w 63. Konkursie Piosenki Eurowizji w Lizbonie[121]. W noc sylwestrową ogłoszono, że reprezentantem kraju został, wybrany wewnętrznie przez telewizję, Ethno-Jazz Band Iriao w składzie: David Malazonia, Nugzar Kawtaradze, Bidzina Murgulia, Lewan Abszilawa, Szalwa Gelekwa, George Abaszidze i Micheil Jawachiszwili[122]. Ich konkursowa piosenka „For You” została opublikowana w lutym 2018[123][124]. 10 maja reprezentanci wystąpili z dziesiątym numerem startowym w drugim półfinale konkursu[125] i zajęli ostatnie, 18. miejsce, nie kwalifikując się do finału.
Jesienią 2018 gruzińska telewizja potwierdziła udział w 64. Konkursie Piosenki Eurowizji[126], a pod koniec roku rozpoczęła przyjmowanie zgłoszeń do programu Dżeostari, poprzez który wyłoniono reprezentanta kraju. Na początku stycznia 2019 ruszyły przesłuchania do programu, do odcinków na żywo zakwalifikowało się 10 uczestników: Giorgi Pruidze, Nini Cnobiladze, Oto Nemsadze, Ikako Aleksidze, Beso Nemsadze, Tamar Laczchepiani, Giorgi Nakaszidze, Liza Kalandadze, Dima Kobeszawidze i Mariam Kacheliszwili. Równocześnie telewizja przyjmowała propozycje piosenek dla potencjalnego zwycięzcy, spośród ok. 200 zgłoszeń produkcja wytypowała trzy, które następnie przydzieliła finalistom – utwór „Sewdisperi zgwa” zaśpiewała Liza Kalandadze, „Me mjera” wykonał Giorgi Pruidze, a „Sul tsin iare” zaprezentowali dwaj soliści: Giorgi Nakaszidze i Oto Nemsadze. Decyzją telewidzów, którzy przyznali 44,13% (234,383 głosów), reprezentantem kraju na Eurowizji 2019 został Oto Nemsadze z utworem „Sul tsin iare”[127]. Przed występem w konkursie wykonawca nagrał przearanżowaną wersję utworu w języku angielskim i jako „Keep on Going” zaśpiewał 14 maja w pierwszym półfinale konkursu, w którym zajął 14. miejsce, przez co nie zakwalifikował się do finału[128].
W czerwcu 2019 telewizja GPB potwierdziła chęć startu w 65. Konkursie Piosenki Eurowizji[129], następnie ogłosiła, że reprezentantem kraju ponownie będzie zwycięzca programu Dżeostari. W finale talent show, rozegranym 31 grudnia 2019, wystąpiło czworo uczestników: Tamar Kakalaszwili, Tornike Kipiani, Mariam Gogiberidze i Barbara Samcharadze. Decyzją telewidzów zwyciężył Tornike Kipiani, który po wykonaniu utworu „Love, Hate, Love” zdobył największe poparcie telewidzów (33,82% głosów)[130]. 3 marca 2020 premierę miał teledysk do konkursowego utworu reprezentanta – „Take Me As I Am”[131]. 18 marca organizator Eurowizji 2020 poinformował o odwołaniu konkursu z powodu pandemii COVID-19[132]. Dzień później stacja SSM potwierdziła, że Kipiani zachowa prawo do występu w konkursie w kolejnym roku. W marcu 2021 wydano konkurowy utwór „You”, który zaśpiewał w drugim półfinale, rozegranym 20 maja. Zajął on 16. miejsce, zdobywając 16 punktów, w tym 1 punkt od jurorów (17. miejsce) i 15 punktów od telewidzów (14. miejsce), nie kwalifikując się do finału.
14 listopada 2021 telewizja gruzińska potwierdziła, że w 66. Konkursie Piosenki Eurowizji reprezentować ją będzie zespół Circus Mircus grający rocka progresywnego[133]. Ich konkursową piosenką został utwór „Lock Me In”, z którym zaprezentowali się 12 maja podczas drugiego półfinału widowiska i zajęli w nim ostatecznie ostatnie, 18. miejsce z 22 punktami na koncie.
W sierpniu 2022 roku telewizja GPB potwierdziła swój udział w 67. Konkursie Piosenki Eurowizji[134], a 2 lutego 2023 ogłosiła, że reprezentantką kraju zostanie Iru Checzanowi[135], triumfatorka 9. Konkursu Piosenki Eurowizji Junior z 2011 wraz z grupą Candy. 16 marca 2023 odbyła się premiera jej utworu „Echo”. 11 maja wystąpiła jedenasta w kolejności w drugim półfinale, zdobyła łącznie 33 punkty i zajęła 12. miejsce, nie kwalifikując się do finału[136].
We wrześniu 2023 telewizja gruzińska GPB potwierdziła swój udział w 68. Konkursie Piosenki Eurowizji[137], a 12 stycznia 2024 ujawniono, że kraj reprezentować będzie Nuca Buzaladze[138]. 12 marca ukazała się jej konkursowa propozycja zatytułowana „Firefighter”[139]. Artystka wystąpiła 9 maja jako jedenasta w drugim półfinale konkursu i zajęła w nim 8. miejsce, tym samym po raz pierwszy od 2016 roku kraj awansował do finału[140]. W finale, który odbył się 11 maja, wystąpiła jako dwudziesta-czwarta w kolejności i ostatecznie uplasowała się na 21. miejscu gromadząc 34 punkty, w tym 15 od jurorów (21. miejsce ex aequo ze Słowenią) oraz 19 od telewidzów (18. miejsce).
2 września 2024 roku gruziński nadawca GPB potwierdził, że wyśle swojego reprezentanta na 69. Konkurs Piosenki Eurowizji[141]. 14 marca 2025 ogłoszono, że na reprezentantkę Gruzji została wybrana Mariam Szengelia z utworem „Freedom”[142].
Gruzja uczestniczy w Konkursie Piosenki Eurowizji od 2007 i do tej pory wzięła w nim udział 16 razy. Poniższa tabela uwzględnia nazwiska wszystkich gruzińskich reprezentantów, tytuły konkursowych piosenek oraz wyniki w poszczególnych latach[143]:
Legenda:
1. miejsce
Poniższe tabele pokazują, którym krajom Gruzja przyznaje w finale najwięcej punktów oraz od których państw gruzińscy reprezentanci otrzymują najwyższe noty[145].
Kraje, którym Gruzja przyznała najwięcej punktów:
|
Kraje, od których Gruzja otrzymała najwięcej punktów:
|
Legenda: 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce |
Nagrody im. Marcela Bezençona – trofea dla najlepszych konkurencyjnych piosenek w finale, które zostały po raz pierwszy rozdane podczas 47. Konkursu Piosenki Eurowizji zorganizowanego w Tallinnie w Estonii. Pomysłodawcami nagrody są: Christer Björkman (reprezentant Szwecji w 1992, obecny Szef Delegacji Szwecji) oraz Richard Herrey (członek szwedzkiego zespołu Herreys, który wygrał Konkurs Piosenki Eurowizji 1984). Statuetka nosi nazwisko twórcy Konkursu Piosenki Eurowizji – Marcela Bezençona[146].
Nagrody przyznawane są obecnie w trzech kategoriach[146]:
Nagroda Dziennikarzy
Rok | Wykonawca | Piosenka | Autor(zy) |
---|---|---|---|
2013[91] | Nodiko Tatiszwili i Sopo Gelowani | „Waterfall” | Thomas G:son Erik Bernholm |
Spis poniżej przedstawia wszystkich gruzińskich komentatorów konkursu oraz krajowych sekretarzy podających punkty w finale.
Komentatorzy i sekretarze z Gruzji | ||
---|---|---|
Rok | Komentator | Sekretarz |
2007 | brak danych | Neli Agirba |
2008 | Tika Patsatsia | |
Kraj nie brał udziału w 2009 | ||
2010 | Sopo Altunashvili | Mariam Washadze |
2011 | Sopo Niżaradze | |
2012 | Temo Kvirkvelia | Sopo Toroshelidze |
2013 | Liza Tsiklauri | |
2014 | Lado Tatishvili and Tamuna Museridze | Nodiko Tatiszwili i Sopo Gelowani |
2015 | Natia Bunturi | |
2016 | Tuta Chkheidze i Nika Katsia | Nina Sublatti |
2017 | Demetre Ergemlidze | Nika Koczarow |
2018 | Tamara Gaczecziladze | |
2019 | Helen Kalandadze i Gaga Abaszidze | Gaga Abashidze |
konkurs w 2020 odwołany | ||
2021 | Nika Lobiladze | Oto Nemsadze |
2022 | Martin Österdahl (w zastępstwie za Helen Kalandadze) | |
2023 | Archil Sulakwelidze | |
2024 | Sopo Chalwaszi |