Handżar

W tym artykule zagłębimy się w fascynujący świat Handżar. Niezależnie od tego, czy chodzi o badanie życia i twórczości postaci historycznej, analizę aktualnego tematu, czy badanie wydarzeń, które wyznaczyły kluczowy moment w historii, Handżar oferuje nam nieograniczone możliwości zdobywania wiedzy, refleksji i wzbogacania naszego zrozumienia otaczającego nas świata . W tych linijkach będziemy zagłębiać się w szczegóły, badać różne perspektywy i ostatecznie mamy nadzieję stworzyć wzbogacające doświadczenie dla czytelnika. Dołącz do nas w tej ekscytującej podróży w poszukiwaniu wiedzy o Handżar!

Handżar, XVIII-XIX w.

Handżar (osm. handżer, z arab. handżar) – sztylet pochodzenia perskiego o zakrzywionej obosiecznej głowni[1].

Budowa

Głownia handżara jest zakrzywiona a przez jej środek zazwyczaj biegnie wydatna ość. Dawniej wykonywano je ze stali damasceńskiej lub odmiany damastu nazywanego chorassan. Rękojeść wykonywana jest z metalu lub kości, niekiedy również z kamieni półszlachetnych. Pośrodku trzonu rękojeści zazwyczaj występuje przewężenie. Pochwę wykonywano z drewna obciągniętego aksamitem i metalowymi okuciami. Handżary często bogato zdobiono, także przy użyciu metali i kamieni szlachetnych[1].

Zobacz też

Przypisy

  1. a b Włodzimierz Kwaśniewicz: 1000 słów o broni białej i uzbrojeniu ochronnym. Warszawa: Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej, 1981, s. 48–49.