W dzisiejszym świecie Don Mattingly stał się bardzo istotną kwestią, która wpływa na różne aspekty codziennego życia. Od czasu swojego pojawienia się Don Mattingly wywołał debaty, kontrowersje i zaznaczył się przed i po sposobie, w jaki ludzie postrzegają określone sytuacje i mierzą się z nimi. Jego wpływ rozszerzył się na różne obszary, od polityki po kulturę popularną, a jego obecność w dzisiejszym społeczeństwie jest niezaprzeczalna. W tym artykule szczegółowo zbadamy wpływ i znaczenie Don Mattingly, analizując jego znaczenie w różnych kontekstach i oferując kompleksowy pogląd na jego rolę w dzisiejszym świecie.
![]() Don Mattingly jako menadżer Los Angeles Dodgers. | |||||||
#8 Miami Marlins – menadżer | |||||||
pierwszobazowy | |||||||
Pełne imię i nazwisko |
Donald Arthur Mattingly | ||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|
Pseudonim |
Donnie Baseball, The Hit Man | ||||||
Data i miejsce urodzenia |
20 kwietnia 1961 | ||||||
Odbijał |
lewą | ||||||
Rzucał |
lewą | ||||||
Debiut |
8 września 1982 | ||||||
Ostatni występ |
1 października 1995 | ||||||
Statystyki | |||||||
Średnia uderzeń |
0,307 | ||||||
Home runy |
222 | ||||||
Uderzenia |
2153 | ||||||
RBI |
1099 | ||||||
Kariera klubowa | |||||||
| |||||||
Kariera menedżerska | |||||||
|
Donald Arthur Mattingly (ur. 20 kwietnia 1961) – amerykański baseballista, który występował na pozycji pierwszobazowego przez 14 sezonów w New York Yankees. Nosi przydomek „Donnie Baseball” i „The Hit Man”[1].
Mattingly został wybrany w drafcie 1979 roku w 19. rundzie przez New York Yankees[2]. Zawodową karierę rozpoczynał w zespołach NAPBL, między innymi w klubie farmerskim Yankees Columbus Clippers, mając średnią uderzeń 0,315[1]. W Major League Baseball zadebiutował 8 września 1982 roku w meczu przeciwko Baltimore Orioles[3][4].
W debiutanckim pełnym sezonie 1983 występował także na pozycji zapolowego. Rok później grał już regularnie jako pierwszobazowy i miał najlepszą w American League średnią uderzeń (0,343), zwyciężył w klasyfikacji uderzeń (207) oraz w zdobytych doubles (44)[3]. Był również jednym z kandydatów do nagrody MVP[1]. Ostatecznie w głosowaniu na najbardziej wartościowego zawodnika sezonu zajął 5. miejsce[5].
W sezonie 1985 został wybrany MVP American League mając średnią uderzeń 0,324, zdobytych home runów 35, zwyciężając ponownie w klasyfikacji zdobytych doubles 48 i zaliczonych RBI 145. W 1986 po raz trzeci z rzędu był najlepszy pod względem zdobytych doubles 53[1][3]. Rok później wyrównał rekord zdobywając home runy w ośmiu kolejnych meczach i ustanowił rekord zdobytych grand slamów (6) w sezonie[1]. W 1995 po raz pierwszy jako zawodnik New York Yankees awansował do postseason[6]. Ostatni raz wystąpił 1 października 1995[3].
Po zakończeniu kariery zawodniczej był trenerem pałkarzy w New York Yankees i Los Angeles Dodgers. W 2011 został menadżerem "Dodgersów"[7], zaś w listopadzie 2015 objął tę funkcję w Miami Marlins[8].
Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
MVP American League | 1984 | [1] |
6× All-Star | 1984, 1985, 1986, 1937, 1988, 1989 | [7] |
9× Gold Glove Award | 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1991, 1992, 1993, 1994 | [9] |
3× Silver Slugger Award | 1985, 1986, 1987 | [10] |
# 23 zastrzeżony przez Yankees | 1997 | [11] |