Włodzimierz Skalik

Włodzimierz Skalik to temat, który przyciągnął uwagę ludzi w każdym wieku i we wszystkich zakątkach świata. Od samego początku Włodzimierz Skalik był przedmiotem badań, debat i podziwu, a jego wpływ był odczuwalny w różnych aspektach społeczeństwa. Z biegiem czasu Włodzimierz Skalik ewoluował i dostosowywał się do zmian i postępu technologicznego, zawsze zachowując swoje znaczenie i zdolność do wywoływania dyskusji. W tym artykule zbadamy różne aspekty związane z Włodzimierz Skalik, od jego historii po dzisiejszy wpływ, w celu zapewnienia pełnej i wzbogacającej wizji tego fascynującego tematu.

Włodzimierz Skalik
Ilustracja
Włodzimierz Skalik (2023)
Data i miejsce urodzenia

10 czerwca 1959
Radomsko

Zawód, zajęcie

pilot sportowy, polityk

Stanowisko

prezes Aeroklubu Polskiego (2010–2018), poseł na Sejm X kadencji (od 2023)

Partia

Konfederacja Korony Polskiej

Odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi

Włodzimierz Bogdan Skalik (ur. 10 czerwca 1959 w Radomsku[1]) – polski pilot sportowy, polityk i samorządowiec, prezes Aeroklubu Polskiego (2010–2018), poseł na Sejm X kadencji.

Życiorys

Ukończył policealne studium zawodowe w Częstochowie. Studiował na zarządzanie organizacjami lotniczymi na Akademii Obrony Narodowej w Warszawie[2]. Zajął się prowadzeniem własnej działalności gospodarczej.

Zdobył tytuły mistrza świata w 1990 i dwukrotnie wicemistrza (1987, 1989) w lataniu precyzyjnym, tytuł wicemistrza Europy (1988) w lataniu precyzyjnym. Dwukrotnie był rajdowo-nawigacyjnym mistrzem świata (1988, 1995) oraz srebrnym (1991) i także dwukrotnie brązowym medalistą (1993, 1997) oraz wielokrotnym drużynowym medalistą imprez mistrzowskich.

Członek Aeroklubu Częstochowskiego. W marcu 2010 podczas XXVII walnego zgromadzenia delegatów został wybrany na prezesa Aeroklubu Polskiego[3]. Funkcję tę pełnił do marca 2018[4]. Również w 2010 został jednym z wiceprezydentów Międzynarodowej Federacji Lotniczej (FAI)[5].

W 1989 jako kandydat Aeroklubu PRL bez powodzenia ubiegał się o mandat posła, przegrywając m.in. z kandydatem KO „Solidarność” Jarosławem Kapsą[6]. W 2006 uzyskał mandat radnego sejmiku śląskiego z listy Prawa i Sprawiedliwości. W 2007 przeszedł do Prawicy Rzeczypospolitej, został jej pełnomocnikiem na okręg częstochowski. Bez powodzenia ubiegał się o mandat poselski w przedterminowych wyborach parlamentarnych z listy Ligi Polskich Rodzin[7]. W styczniu 2008 po zmianie koalicji w sejmiku został członkiem klubu radnych Przymierze Regionalne[8], który potem się rozpadł. Włodzimierz Skalik nie ubiegał się w 2010 o reelekcję. W 2015 był współtwórcą organizacji Grzegorza Brauna Pobudka. W 2018 jako przedstawiciel Prawicy Rzeczypospolitej kandydował do sejmiku z listy komitetu Kukiz’15, który nie uzyskał mandatów[9]. W 2019 jako bezpartyjny kandydował bez powodzenia do Parlamentu Europejskiego z listy Konfederacji, reprezentując Pobudkę, której środowisko powołało następnie partię Konfederacja Korony Polskiej, działającą w ramach także sformalizowanej jako partii Konfederacji Wolność i Niepodległość. Włodzimierz Skalik został sekretarzem generalnym KKP[10]. W wyborach w tym samym roku z listy Konfederacji WiN bezskutecznie kandydował także do Sejmu[11].

W wyborach parlamentarnych w 2023 uzyskał natomiast mandat poselski z listy tego samego ugrupowania, kandydując w okręgu opolskim i zdobywając 15 190 głosów[12]. W marcu 2025 wystąpił z klubu poselskiego Konfederacji[13].

Wyniki wyborcze

Wybory Komitet wyborczy Organ Okręg Wynik
1989 kandydat bezpartyjny Sejm X kadencji nr 18 5939 (3,43%)N[6]
2006 Prawo i Sprawiedliwość Sejmik Województwa Śląskiego III kadencji nr 6 11 177 (6,85%)T[14]
2007 Liga Polskich Rodzin Sejm VI kadencji nr 28 1897 (0,74%)N[7]
2018 Kukiz’15 Sejmik Województwa Śląskiego VI kadencji nr 6 7898 (3,57%)N[9]
2019 Konfederacja KORWiN Braun Liroy Narodowcy Parlament Europejski IX kadencji nr 11 1977 (0,12%)N[15]
2019 Konfederacja Wolność i Niepodległość Sejm IX kadencji nr 28 10 275 (3,61%)N[11]
2023 Sejm X kadencji nr 21 15 190 (3,16%)T[12]

Odznaczenia

Został odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi (1995)[16] oraz Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (2005)[17].

Przypisy