W tym artykule zagłębimy się w fascynujący świat Jarosław Kapsa, badając jego pochodzenie, wpływ i dzisiejsze znaczenie. Na przestrzeni dziejów Jarosław Kapsa odgrywał kluczową rolę w różnych sferach społeczeństwa, wpływając zarówno na rozwój kulturowy, jak i postęp technologiczny. Poprzez wszechstronną analizę sprawdzimy, jak Jarosław Kapsa ukształtował nasze postrzeganie świata i wywołał fundamentalne debaty na temat jego znaczenia w obecnym kontekście. Artykuł ten ma na celu przedstawienie wszechstronnej wizji Jarosław Kapsa, od jego początków po przyszłe prognozy, badając jego liczne aspekty i wpływ na nasze codzienne życie.
Data i miejsce urodzenia |
11 maja 1958 |
---|---|
Poseł na Sejm kontraktowy | |
Okres |
od 18 czerwca 1989 |
Przynależność polityczna | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() |
Jarosław Leszek Kapsa (ur. 11 maja 1958 w Krakowie) – polski polityk, dziennikarz i urzędnik samorządowy, poseł na Sejm X kadencji.
Jest absolwentem VII Liceum Ogólnokształcącego im. Mikołaja Kopernika w Częstochowie, w 2003 podjął studia politologiczne. Od 1978 pracował jako górnik dołowy w Kopalni Węgla Kamiennego „Staszic”. W czasie odbywania służby wojskowej w okresie od sierpnia 1980 do kwietnia 1981 był ukarany aresztem za organizację rady żołnierskiej w jednostce wojskowej w Pleszewie. Następnie pracował przez kilka miesięcy w zarządzie regionu „Solidarności”. W stanie wojennym początkowo ukrywał się, został jednak zatrzymany i internowany na okres od 31 grudnia 1981 do 13 grudnia 1982. Po zwolnieniu działał w podziemnych strukturach związku, współpracował z pismami niezależnymi „Wytrwamy”, „Nadzieja” i „Dyskurs”, w 1985 (razem z Markiem Wójcikiem) założył jawny Komitet Obrony Interesów Społeczeństwa Regionu Częstochowa. Aresztowano go za nielegalną działalność w grudniu tego samego roku, zwolniono po trzech miesiącach. Od 1987 należał do Ruchu Wolność i Pokój. W latach 1988–1989 współtworzył z Mariuszem Maszkiewiczem regionalne niezależne pismo „Dyskurs”[1].
W 1989 został sekretarzem Komitetu Obywatelskiego, z którego poparciem uzyskał mandat posła X kadencji. Jako poseł Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego pracował w centralnej komisji weryfikującej funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, zajmował się także wojskowymi służbami specjalnymi. W trakcie kadencji przeszedł do KP Unii Demokratycznej, wcześniej działał w Forum Prawicy Demokratycznej. W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o poselską reelekcję. W 1992 dołączył do Partii Konserwatywnej, w 1993 bezskutecznie kandydował z jej ramienia do Senatu w okręgu częstochowskim[2]. Później wycofał się z działalności partyjnej.
W latach 1991–1992 był pracownikiem „Życia Warszawy”, w 1992 zastępcą redaktora naczelnego dziennika „Życie Częstochowy”, w latach 1992–1995 dziennikarzem „Dziennika Częstochowskiego 24 godziny”, a od 1995 do 2002 „Gazety Częstochowskiej”. Od 2004 stały felietonista częstochowskiego tygodnika regionalnego „7 Dni”[3][4]. W 2002 został zatrudniony w biurze prasowym częstochowskiego urzędu miasta, był pełnomocnikiem i doradcą prezydenta miasta. Jest autorem książek o historii najnowszej i historii Częstochowy.
W 2011 odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski[5]. W 2015 otrzymał Krzyż Wolności i Solidarności[6].