W następnym artykule szczegółowo zbadamy Przełamując fale, istotny temat, który przykuł uwagę ekspertów i ogółu społeczeństwa. Przez lata Przełamując fale był przedmiotem debat, badań i analiz, generując niekończące się badania i sprzeczne opinie. Jego znaczenie i wpływ na współczesne społeczeństwo sprawiają, że jest to temat warty eksploracji i refleksji. W tym artykule będziemy starali się lepiej zrozumieć, czym jest Przełamując fale, jakie są jego konsekwencje i jak może wpływać na różne aspekty naszego codziennego życia.
Gatunek | |
---|---|
Rok produkcji | |
Data premiery |
5 lipca 1996 |
Kraj produkcji | |
Język |
angielski |
Czas trwania |
159 min |
Reżyseria | |
Scenariusz |
Lars von Trier |
Główne role | |
Zdjęcia |
Robby Müller |
Scenografia |
Karl Juliusson |
Montaż |
Anders Refn |
Produkcja |
Peter Aalbak Jensen |
Dystrybucja | |
Nagrody | |
1996: Europejska Nagroda Filmowa za najlepszy film i najlepszą rolę żeńską |
Przełamując fale (ang. Breaking the Waves) – duński dramat filmowy z 1996 roku w reżyserii Larsa von Triera. Główne role w filmie zagrali debiutująca na dużym ekranie Angielka Emily Watson oraz szwedzki aktor Stellan Skarsgård.
Film zdobył Grand Prix Jury na 49. MFF w Cannes[1], a Emily Watson była nominowana do Oscara w kategorii pierwszoplanowej roli żeńskiej[2].
Film, osadzony w realiach Szkocji lat 70. XX w., przedstawia historię Bess McNeill (Emily Watson), która wychodzi za mąż za pracującego na platformie wiertniczej Jana (Stellan Skarsgård). Małżeństwo z „obcym” spotyka się z ostracyzmem lokalnej społeczności i konserwatywnego lokalnego kościoła kalwińskiego. Głęboko religijna Bess ma jednak wrażenie, że rozmawia z Bogiem, a ten ją wysłuchuje. Pragnąc, by rozłąka z mężem trwała jak najkrócej, prosi Boga, by ten sprawił, żeby Jan powrócił wcześniej z platformy. Tak się też staje, ale na skutek wypadku przy pracy, którego doznaje jej ukochany. Powraca na ląd sparaliżowany, a Bess uznaje, że to jej wina. Para nie może już uprawiać razem seksu, dlatego Jan prosi swoją żonę, by ta kochała się z innymi mężczyznami i opowiadała mu o tym, bo tylko w ten sposób ona może być dalej szczęśliwa. Bess stopniowo zaczyna wierzyć, że to, co robi, jest życzeniem samego Boga, a oddając się innym mężczyznom, może sprawić, że Jan odzyska sprawność. Bess, by sprostać postawionemu przez siebie zadaniu, uprawia rytualną prostytucję, w rezultacie zostaje zamordowana przez przygodnie poznanych marynarzy. Po śmierci zostaje potępiona przez miejscową wspólnotę religijną. Za to jej mąż odzyskuje władzę w nogach[3].
Zdjęcia kręcono w szkockim hrabstwie Highland (wyspa Skye) oraz na przedmieściach Kopenhagi[4][5].
W 2021 roku Przełamując fale Larsa von Triera w opracowaniu Vivian Nielsen zostało przeniesione na deski teatralne. Sztukę wyreżyserowała Ana Nowicka w krakowskim Teatrze BARAKAH[6].