W tym artykule zagłębiamy się w świat Nalbufina, aby zbadać jego wiele aspektów i odkryć znaczenie, jakie ma on w naszym społeczeństwie. Od Nalbufina jako istotnej postaci w historii, po jej aktualność dzisiaj, poprzez jej wpływ na różne aspekty codziennego życia. Przeanalizujemy, jak Nalbufina wpłynął i nadal wpływa na nasze życie, ujawniając dane i ciekawostki, o których mogłeś nie wiedzieć. Przygotuj się na zanurzenie się w ekscytującą podróż przez Nalbufina i odkryj wszystko, co ta postać, motyw, data itp. ma nam do zaoferowania.
| |||||||||
Ogólne informacje | |||||||||
Wzór sumaryczny |
C21H27NO4 | ||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Masa molowa |
357,4 g/mol | ||||||||
Identyfikacja | |||||||||
PubChem | |||||||||
DrugBank | |||||||||
| |||||||||
Klasyfikacja medyczna | |||||||||
ATC |
N02AF02 | ||||||||
| |||||||||
|
Nalbufina – organiczny związek chemiczny, opioidowy lek przeciwbólowy. Wykazuje działanie agonistyczno - antagonistyczne na receptory opioidowe.
Nalbufina powoduje dość silną analgezję i wyraźny efekt sedacyjny, szczególnie wyrażony w populacji dziecięcej. Efekt analgetyczny i sedacyjny jest związany z pobudzeniem receptora κ, które to odpowiada za mniejszą częstość występowania typowych dla opioidów działań niepożądanych tych leków takich jak nudności czy świąd.
Do receptora µ nalbufina wykazuje silne powinowactwo o działaniu antagonistycznym. Jej antagonistyczny wpływ na receptor µ powoduje ograniczenie działanie przeciwbólowego nalbufiny w postaci efektu pułapowego - po osiągnięciu maksymalnego możliwego poziomu analgezji, dalsza eskalacja dawki nie zwiększa siły działania przeciwbólowego ani ryzyka depresji oddechowej[1].
Działa również antagonistycznie na receptory opioidowe typu δ[2].
Wskazaniem do stosowania nalbufiny jest krótkotrwałe leczenie bólu o umiarkowanym lub dużym nasileniu; może być ona stosowana również do znieczulenia przed- i pooperacyjnego[3]
Podobnie jak inne opioidy, nalbufina może powodować depresję oddechową, sedację, dysforię, bóle i zawroty głowy, pocenie, nudności, wymioty, zaparcia, zaburzenia w oddawaniu moczu, suchość w jamie ustnej.