W dzisiejszym świecie Harald Pięknowłosy zyskał niezwykłe znaczenie w społeczeństwie. Niezależnie od tego, czy ze względu na wpływ na gospodarkę, kulturę popularną czy znaczenie w nauce, Harald Pięknowłosy okazał się tematem interesującym ludzi w każdym wieku i o każdym pochodzeniu. Na przestrzeni dziejów Harald Pięknowłosy odegrał kluczową rolę w ewolucji ludzkości, wyznaczając znaczące kamienie milowe, które ukształtowały bieg cywilizacji. W tym artykule zbadamy różne aspekty Harald Pięknowłosy i jego wpływ w różnych obszarach, analizując jego znaczenie w bieżącym kontekście i prognozując jego wpływ w przyszłości.
![]() Harald Pięknowłosy symbolicznie przejmuje z rąk ojca władzę, miniatura z Flateyjarbók, XVI wiek[1] | |
król Norwegii | |
Okres | |
---|---|
Następca | |
Dane biograficzne | |
Dynastia | |
Data urodzenia |
ok. 855 |
Data śmierci |
ok. 933 |
Ojciec | |
Matka | |
Małżeństwo |
Asa Haakonsdatter
Gyda Eiriksdotter |
Dzieci |
23[3], w tym: Olaf Geirstadaalf (dziadek Olafa I) |
Harald I Pięknowłosy (norw. Harald I Hårfagre, 855–933) – król Norwegii z dynastii Ynglingów.
Syn Halfdana Czarnego. Objął władzę w domenie ojca około 870 roku[4], jako jeden z lokalnych władców norweskich, zaś po walkach z przywódcami plemiennymi, i wygraniu decydującej bitwy w Hafrsfjördzie (umieszczana przy roku 872 przez średniowiecznych historyków, obecnie uważana za od 10 do 20 lat późniejszą[5]) zjednoczył większość kraju[6]. Po kolei zmusił do uległości wszystkich drobnych władców norweskich. Podzielił Norwegię na okręgi i ustanowił w każdym z nich swego namiestnika (jarla), jednocześnie przeprowadzając wiele reform administracyjnych: powierzył jarlom pieczę nad lokalnym wymiarem sprawiedliwości, czy opracował system regulujący liczbę ludzi dostarczanych do drużyny królewskiej[4]. Mimo tego, jego władza poza zachodnią częścią kraju pozostawała prawdopodobnie nominalna[5].
Aby zabezpieczyć się od wygnańców i emigrantów, którzy urządzali napady na brzegi norweskie, wyruszył za nimi na morze i zajął Szetlandy i Orkady. Wielu wygnańców pociągnęło wtedy dalej, na Wyspy Owcze (Faroer) i do Islandii (874). Miał kilkanaście żon i wiele dzieci, którym nadał obszerne lenna. Złożył władzę w 930 roku, abdykując na rzecz swego syna Eryka.
Pochowano go na sposób pogański w Hauge, gdzie w 1872 roku, w tysięczną rocznicę zjednoczenia Norwegii, wystawiono mu pomnik.
Jako kluczowa część mitu zjednoczenia ojczyzny, Harald I jest ważną postacią w norweskiej historiografii oraz tożsamości narodowej, zwłaszcza od czasu odzyskania niepodległości od Szwecji w 1905 roku[10].
W serialu Wikingowie w rolę Haralda wcielił się fiński aktor Peter Franzén[11].
4. Gudrød Myśliwy | ||||||
2. Halfdan Czarny | ||||||
5. Åsa Haraldsdotter | ||||||
1. Harald I Pięknowłosy[2] | ||||||
6. Sigurd Hjort z Ringerike | ||||||
3. Ragnhilda Sigurdsdotter | ||||||
7. nn | ||||||