W tym artykule zagłębimy się w fascynujący świat Filologia germańska, badając jego różne aspekty i znaczenia. Od swego powstania do dzisiejszego znaczenia, Filologia germańska był obiektem zainteresowań i badań różnych dyscyplin. Na przestrzeni historii Filologia germańska wzbudzał ciekawość i debatę wśród ekspertów i fanów, generując szerokie spektrum opinii i teorii. W tym artykule postaramy się rzucić światło na Filologia germańska i przeanalizować jego wpływ na społeczeństwo, kulturę i życie codzienne. Ten fascynujący temat zachęca nas do refleksji i kwestionowania naszego postrzegania, prezentując wzbogacającą i różnorodną panoramę, która zasługuje na uważne zbadanie.
Filologia germańska, także: filologia niemiecka, germanistyka – dyscyplina naukowa wchodząca w zakres nauk humanistycznych oraz kierunek studiów humanistycznych zajmujące się językiem, literaturą i kulturą krajów niemieckiego obszaru językowego.
Za twórców nowoczesnej germanistyki uznawani są bracia Jacob (1785-1863) i Wilhelm Grimm (1786-1859). Badali oni średniowieczne i germańskie teksty, zajmowali się historią języka niemieckiego w porównaniu z innymi językami germańskimi. Rozpoczęli prace nad monumentalnym słownikiem historycznym języka niemieckiego[1].
Na ziemiach polskich pierwsze katedry germanistyki powstały w XIX wieku: w 1850 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie i w 1862 we Lwowie. W XX wieku były to: Uniwersytet Warszawski 1915, uniwersytety w Poznaniu i Wilnie w roku 1919[2].
Według Franciszka Gruczy współczesnego pojęcia germanistyki nie należy ograniczać jedynie do badań naukowych nad językiem niemieckim, niemieckojęzyczną (niemiecką, austriacką, szwajcarską) literaturą i kulturą. Oprócz realizowania zadań badawczych w zakresie językoznawstwa, literaturoznawstwa, kulturoznawstwa germanistyka składa się z dwóch innych komponentów: dydaktycznego (nauczanie języka, literatury, kultury krajów niemieckojęzycznych) i elementu kształcenia kadr kompetentnych do nauczania języka, literatury, kultury[3].
Inne są zadania germanistyki w krajach niemieckojęzycznych (Inlandsgermanistik), gdzie podmiotami badań naukowych, nauczania i kształcenia są rodzimi użytkownicy języka niemieckiego, a inne zadania ma germanistyka w krajach nie-niemieckojęzycznych, tzw. „germanistyka zagraniczna” (Auslandsgermanistik), w tym w Polsce: tutaj przeważają aspekty praktyczne związane z opanowaniem języka niemieckiego jako języka obcego. Do jej ważnych zadań należy też m.in. kształcenie nauczycieli języka niemieckiego oraz tłumaczy tekstów pisanych i mówionych[4].