W dzisiejszym artykule będziemy odkrywać ekscytujący świat Dyskografia AC/DC, temat, który przykuł uwagę milionów ludzi na całym świecie. Od swoich początków po dzisiejsze znaczenie Dyskografia AC/DC wywołał debatę, zainteresowanie i ciekawość w różnych obszarach społeczeństwa. W całym artykule przeanalizujemy znaczenie Dyskografia AC/DC w obecnym kontekście, a także jego wpływ na różne aspekty codziennego życia. Ponadto zagłębimy się w jego historyczne, kulturowe i społeczne implikacje, oferując szczegółową perspektywę, która pozwoli nam lepiej zrozumieć znaczenie Dyskografia AC/DC w dzisiejszym świecie.
![]() | |
Wydawnictwa | |
Albumy studyjne↙ |
18 |
---|---|
Albumy koncertowe↙ |
2 |
Kompilacje↙ |
1 |
Minialbumy↙ |
2 |
Single↙ |
47 |
Wideo↙ |
9 |
Soundtracki↙ |
2 |
Dyskografia AC/DC składająca się z albumów, singli, filmów, i innego typu wydawnictw.
Istniejąc od 1973 roku, grupa wydała piętnaście albumów studyjnych z których trzy zostały wydane dodatkowo w dwóch wersjach. Sytuacja się tyczy jednych z pierwszych albumów zespołu: High Voltage, Dirty Deeds Done Dirt Cheap, i Let There Be Rock. Wszystkie zostały wydane zarazem w Australii, jak i na całym świecie, ale się różnią okładkami i listami utworów. Dodatkowo, teoretycznie można określić, że drugi jedynie-australijski album, T.N.T., został również wydany ogólnoświatowo, gdyż większość jego zawartości wypełnia ogólnoświatowe wydanie High Voltage.
Pod względem popularności AC/DC, w dyskografii zespołu największą posiada wydawnictwo z 1980 r., Back in Black, które osiągnęło ogromny sukces w Stanach Zjednoczonych ze sprzedanymi już 22 milionami kopii, co plasuje album wśród pięciu najlepiej sprzedających się albumów w USA[1], oraz z dodatkowymi 20 milionami kopii sprzedanymi na reszcie świata, co w łącznej sumie 42 mln kopii plasuje album na drugim miejscu pod względem łącznej liczby sprzedanych kopii jakiegokolwiek albumu muzycznego na całym świecie[2]. Inne albumy, które również osiągnęły bardziej znaczący sukces w Stanach Zjednoczonych, to Highway to Hell (wydany w 1979 r., sprzedany w 7 milionach kopii), Dirty Deeds Done Dirt Cheap (1981 r., 6 mln kopii), oraz Who Made Who (1986 r.), The Razor's Edge (1990 r.), i AC/DC Live (1992 r., pod uwagę brane są obie edycje razem) – każde z osobna sprzedane w 5 milionach kopii. Wraz z pozostałymi albumami ogólna liczba kopii sprzedanych w USA wynosi co najmniej 69 milionów[3], a na całym świecie ponad 200 milionów[4].
Informacje | Certyfikat |
---|---|
High Voltage
|
|
T.N.T. | |
High Voltage |
|
Dirty Deeds Done Dirt Cheap
|
|
Dirty Deeds Done Dirt Cheap |
|
Let There Be Rock
|
|
Let There Be Rock |
|
Powerage |
|
Highway to Hell
|
|
Back in Black |
|
For Those About to Rock We Salute You |
|
Flick of the Switch
|
|
Fly on the Wall
|
|
Blow Up Your Video |
|
The Razor's Edge
|
|
Ballbreaker
|
![]() |
Stiff Upper Lip |
|
Black Ice
|
|
Rock or Bust
|
|
Power Up
|
|
Informacje | Certyfikat |
---|---|
If You Want Blood You’ve Got It |
|
AC/DC Live |
|
Live at River Plate
|
Informacje | Certyfikat |
---|---|
’74 Jailbreak | ![]() |
Stiff Upper Lip
|
Informacje | Certyfikat |
---|---|
Who Made Who
|
RIAA: Multiplatynowy (5 mln.)[7] |
Iron Man 2
|
ZPAV: złota płyta[35]. |
Informacje | Certyfikat |
---|---|
Bonfire
|
![]() |
Informacje | Certyfikat |
---|---|
Let There Be Rock
|
|
Fly on the Wall
|
|
Who Made Who
|
![]() |
Clipped
|
|
Live at Donington
|
![]() |
No Bull
|
![]() |
Stiff Upper Lip Live
|
![]() |
The Family Jewels
|
|
Plug Me In
|
![]() |
Live at River Plate
|
|
W lutym 2003 roku została zapoczątkowana seria cyfrowo zremasterowanych albumów AC/DC, pt. AC/DC Remasters. Reedycja każdej z płyt CD jest remasterowana z oryginalnych taśm nagraniowych i jest pakowana w opakowanie typu Digipak wraz z wkładką opisującą okres w historii zespołu, który reprezentuje dany album. Reedycje uzupełnione są również o ConnecteD Technology pozwalające uzyskać dostęp do ekskluzywnych materiałów grupy, jak utwory, klipy, czy fotografie dostępne przez oficjalną stronę zespołu, acdcrocks.com.[51] Reedycje zostały wydane również na 180 gramowych płytach gramofonowych.
Pomimo tego, że reedycja dyskografii AC/DC w całości miała miejsce na rynku brytyjskim, to na rynku amerykańskim, albumy, które miały już co najmniej 10 lat zostały zremasterowane, np. Ballbreaker doczekał się reedycji w 2005 r., ponieważ został wydany w 1995 r., ale starsze wydawnictwa nie zostały wydane od razu, tylko w trzech grupach. Mimo wszystko, Stiff Upper Lip z 2000 r., zyskało reedycję już w 2007 roku.