W tym artykule będziemy analizować Witold Pahl z różnych perspektyw, zagłębiając się w jego najważniejsze aspekty i dostarczając nowych pomysłów, aby lepiej go zrozumieć. Witold Pahl jest dziś tematem niezwykle istotnym, ponieważ ma znaczący wpływ na różne obszary społeczeństwa. W tym artykule staramy się zbadać jego znaczenie w różnych kontekstach i zbadać, jak ewoluowało na przestrzeni czasu. Dodatkowo skupimy się na konkretnych aspektach, które mogły nie zostać w pełni zbadane, aby zaoferować pełniejszy i wzbogacający widok na Witold Pahl. Podobnie przedstawimy różne opinie i podejścia, które pozwolą nam zrozumieć jego złożoność i wpływ na dzisiejszy świat.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
7 grudnia 1961 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
polityk, prawnik |
Alma Mater | |
Stanowisko |
poseł na Sejm VI i VII kadencji (2007–2015), zastępca prezydenta Warszawy (2016–2018), członek Trybunału Stanu (2015–2016, 2019–2023), poseł do Parlamentu Europejskiego IX kadencji (2023–2024) |
Partia |
Witold Pahl (ur. 7 grudnia 1961 we Wrocławiu) – polski prawnik i polityk, poseł na Sejm VI i VII kadencji (2007–2015), członek Trybunału Stanu (2015–2016, 2019–2023), zastępca prezydenta m.st. Warszawy (2016–2018), poseł do Parlamentu Europejskiego IX kadencji (2023–2024).
Syn Jerzego i Haliny. W 1985 ukończył studia na Wydziale Prawa i Administracji Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza. Pracował jako kurator sądowy, prowadził później własną działalność gospodarczą. Uzyskał uprawnienia radcy prawnego. W 2015 na SWPS Uniwersytecie Humanistycznospołecznym[1] uzyskał stopień doktora nauk prawnych na podstawie pracy pt. Status prawny posłów na Sejm Rzeczypospolitej Polskiej. Studium konstytucyjno-prawne[2].
W 2006 z listy Platformy Obywatelskiej został wybrany na radnego Gorzowa Wielkopolskiego. W wyborach parlamentarnych w 2007 uzyskał mandat poselski, otrzymując w okręgu lubuskim 14 135 głosów. W 2009 objął funkcję przewodniczącego sejmowej Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia poselskich projektów ustaw o zmianie Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W wyborach w 2011 z powodzeniem ubiegał się o reelekcję, dostał 7235 głosów[3]. W VII kadencji Sejmu został wiceprzewodniczącym Komisji Ustawodawczej i przedstawicielem Sejmu w Krajowej Radzie Prokuratury[4], a później w Krajowej Radzie Sądownictwa[5]. 67 razy reprezentował Sejm przed Trybunałem Konstytucyjnym[6].
W 2015 zrezygnował ze startu w kolejnych wyborach parlamentarnych[7]. 18 listopada 2015 z rekomendacji PO wybrany na członka Trybunału Stanu. 11 grudnia 2015 złożył ślubowanie sędziowskie[8].
We wrześniu 2016 został powołany na stanowisko wiceprezydenta Warszawy, funkcję tę pełnił do końca kadencji Hanny Gronkiewicz-Waltz w 2018. W 2019 bezskutecznie kandydował do Parlamentu Europejskiego z listy Koalicji Europejskiej (otrzymał 6520 głosów)[9] oraz do Sejmu z ramienia Koalicji Obywatelskiej (dostał 6873 głosy)[10]. 21 listopada 2019 ponownie został wybrany do Trybunału Stanu[11]. Zrezygnował z tej funkcji w październiku 2023[12].
W listopadzie 2023 objął mandat europosła IX kadencji zwolniony przez Bartosza Arłukowicza[a][13][14]. W 2024 z ramienia KO bez powodzenia startował w kolejnych wyborach europejskich (otrzymał 5768 głosów)[15].