W tym artykule będziemy odkrywać fascynujący świat Tour de France 1982. Od swoich początków do dzisiejszego znaczenia, Tour de France 1982 odegrał kluczową rolę w różnych aspektach społeczeństwa. Przez lata Tour de France 1982 był przedmiotem badań i zainteresowania ekspertów i fanów, którzy próbowali rozwikłać jego tajemnice i zrozumieć jego wpływ na nasze codzienne życie. W tym artykule zagłębimy się w historię, ewolucję i znaczenie Tour de France 1982, aby rzucić światło na ten ekscytujący i istotny temat.
| |||
Data | |||
---|---|---|---|
Etapów |
21 (23) | ||
Dystans |
3506 km | ||
Czas zwycięzcy |
92 h 08' 46" | ||
Zgłoszenia |
170 kolarzy | ||
Ukończyło wyścig |
125 kolarzy | ||
Podium | |||
Pierwsze miejsce | |||
Drugie miejsce | |||
Trzecie miejsce | |||
Pozostałe klasyfikacje | |||
Górska | |||
Punktowa | |||
Sprinterska | |||
Młodzieżowa | |||
Najaktywniejszych | |||
Drużynowa | |||
Drużynowa punktowa |
69. Tour de France rozpoczął się 2 lipca w Bazylei, a zakończył się 25 lipca w Paryżu. Wyścig składał się z prologu i 21 etapów. Cała trasa liczyła 3506 km.
Klasyfikację generalną wygrał po raz czwarty w karierze Francuz Bernard Hinault, wyprzedzając dwóch Holendrów: Joopa Zoetemelka i Johana van der Velde. Klasyfikację punktową i sprinterską wygrał Irlandczyk Sean Kelly, górską Francuz Bernard Vallet, a młodzieżową Australijczyk Phil Anderson. Anderson został pierwszym kolarzem spoza Europy, który odniósł zwycięstwo w indywidualnej klasyfikacji TdF. Najaktywniejszym kolarzem został Francuz Régis Clère[1]. W klasyfikacji drużynowej najlepsza była francuska ekipa Coop-Mercier, a w punktowej klasyfikacji drużynowej zwyciężył holenderski zespół TI-Raleigh[2].
Podczas poprzedniej edycji Urs Freuler, Eddy Planckaert i Walter Planckaert wycofali się przed odcinkami alpejskimi. Organizatorzy wyścigu chcieli zapobiec podobnym sytuacjom, więc w 1982 roku wprowadzono zakaz wycofywania się z wyścigu bez ważnego powodu. Kolarz, który wycofałby się bez pozwolenia straciłby wszystkie wygrane nagrody, otrzymał karę pieniężną i nie mógłby wystąpić w Wielkiej Pętli w kolejnym roku[3].
W tej edycji TdF wzięło udział 17[4] drużyn:
Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Czas |
---|---|---|---|
1. | ![]() ![]() |
Renault | 92 h 08' 46” |
2. | ![]() |
Mercier | +6' 21” |
3. | ![]() |
Raleigh | +8' 59” |
4. | ![]() |
Capri Sonne | +9' 24” |
5. | ![]() |
Peugeot | +12' 16” |
6. | ![]() |
Cilo | +13' 21” |
7. | ![]() |
Sunair-Colnago | +15' 33” |
8. | ![]() |
Mercier | +15' 35” |
9. | ![]() |
DAF | +17' 01” |
10. | ![]() |
Teka | +17' 19” |
Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
---|---|---|---|
1. | ![]() ![]() |
SEM | 429 |
2. | ![]() |
Renault | 152 |
3. | ![]() |
Peugeot | 149 |
4. | ![]() |
Sunair-Colnago | 143 |
5. | ![]() |
Puch | 127 |
Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
---|---|---|---|
1. | ![]() ![]() |
La Redoute | 278 |
2. | ![]() |
Peugeot | 237 |
3. | ![]() |
Cilo | 205 |
4. | ![]() |
Renault | 141 |
5. | ![]() |
Capri Sonne | 113 |
Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Czas |
---|---|---|---|
1. | ![]() ![]() |
Peugeot | 92h 21' 02” |
2. | ![]() |
Mercier | +19' 41” |
3. | ![]() |
Renault | +37' 12” |
4. | ![]() |
Raleigh | +39' 14” |
Pozycja | Zawodnik | Drużyna | Punkty |
---|---|---|---|
1. | ![]() |
SEM | 187 |
2. | ![]() |
Peugeot | 87 |
3. | ![]() |
Sunair-Colnago | 80 |
Pozycja | Drużyna | Czas |
---|---|---|
1. | ![]() |
377 h 25' 33” |
2. | ![]() |
+14' 01” |
3. | ![]() |
+26' 46” |
4. | ![]() |
+55' 33” |
5. | ![]() |
+1 h 15' 21” |