Tarcza Honorowa Protektoratu Czech i Moraw z Orłem Świętego Wacława

W dzisiejszym świecie Tarcza Honorowa Protektoratu Czech i Moraw z Orłem Świętego Wacława stał się tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu. Od samego początku Tarcza Honorowa Protektoratu Czech i Moraw z Orłem Świętego Wacława wzbudzał ciekawość i badania zarówno badaczy, ekspertów, jak i hobbystów. Jego wpływ rozciąga się na całą historię i objawia się w różnych obszarach społeczeństwa. W tym artykule zbadamy z różnych perspektyw znaczenie i wagę Tarcza Honorowa Protektoratu Czech i Moraw z Orłem Świętego Wacława, a także jego ewolucję w czasie. Dowiemy się o jego wpływie na kulturę, technologię, politykę, ekonomię i inne aspekty życia codziennego oraz przeanalizujemy, w jaki sposób Tarcza Honorowa Protektoratu Czech i Moraw z Orłem Świętego Wacława w dalszym ciągu wywiera swój wpływ w dzisiejszym świecie.

Tarcza Honorowa Protektoratu Czech i Moraw z Orłem Świętego Wacława
Awers
Awers
Ustanowiono

4 czerwca 1944

Wycofano

1945

Wielkość

24,5 mm x 22 mm

Wydano

ok. 930

Projektant

Max Švabinský

Tarcza Honorowa Protektoratu Czech i Moraw z Orłem Świętego Wacława[1] (cz. Čestný štít protektorátu Čechy a Morava s orlicí sv. Václava, niem. Ehrenschild des Protektorats Böhmen und Mähren mit dem Herzog-Wenzel-Adler) – odznaczenie Protektoratu Czech i Moraw, ustanowione dekretem Karla Hermanna Franka z 4 czerwca 1944 roku.

Historia

Utworzenie odznaczenia rozważano już w 1942 roku, projekt ten zablokował jednak protektor Reinhard Heydrich[2]. Odznaczenie ustanowiono dekretem wydanym przez ministra Karla Hermanna Franka 4 czerwca 1944 roku – w drugą rocznicę śmierci Heydricha, nadając mu imię świętego Wacława[2]. Pierwsze nadanie odznaczeń miało miejsce 17 czerwca tego samego roku, odznaczono wtedy m.in. premiera Jaroslava Krejčíego[2].

Odznaczenie było nadawane w trzech stopniach: ze złotym wieńcem, ze srebrnym wieńcem i bez wieńca[2]. Odznaka miała kształt tarczy o wysokości 24,5 mm i szerokości 22 mm[3]. Autorem projektu odznaczenia był malarz Max Švabinský[2].

Do końca wojny nadano najprawdopodobniej około 800 tarcz bez wieńca, 100 tarcz w srebrze i 30 tarcz w złocie[2].

Odznaczeni

Przypisy

  1. Piotr M. Majewski, Niech sobie nie myślą, że jesteśmy kolaborantami. Protektorat Czech i Moraw, 1939-1945, Warszawa: Wydawnictwo Krytyki Politycznej, 2021, s. 245, ISBN 978-83-66586-96-3.
  2. a b c d e f Svatováclavská orlice , www.fronta.cz .
  3. Čestný štít Protektorátu Čechy a Morava s orlicí sv. Václava – 3. stupeň, vhu.cz (ang.).