W dzisiejszym świecie Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 – 200 m stylem klasycznym mężczyzn stał się szeroko dyskutowanym i badanym tematem, generującym ciągłe dyskusje i analizy. Od swoich początków po wpływ na dzisiejsze społeczeństwo, Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 – 200 m stylem klasycznym mężczyzn przyciąga uwagę zarówno badaczy, ekspertów, jak i entuzjastów. Dzięki bogatej i złożonej historii Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 – 200 m stylem klasycznym mężczyzn ewoluował w czasie, wpływając na różne obszary codziennego życia. W tym artykule szczegółowo zbadamy różne aspekty związane z Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 – 200 m stylem klasycznym mężczyzn, od jego początków po wpływ na dzisiejszy świat, zapewniając kompleksowy i szczegółowy pogląd na ten ekscytujący temat.
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1988 | |||
| |||
Miejsce | |||
---|---|---|---|
Termin |
23 września 1988 | ||
Liczba ekip |
40 | ||
Liczba sportowców |
54 | ||
![]() |
|||
![]() |
|||
![]() |
Pływanie na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1988 ![]() | |||||
---|---|---|---|---|---|
Styl dowolny | |||||
50 m | mężczyźni | kobiety | |||
100 m | mężczyźni | kobiety | |||
200 m | mężczyźni | kobiety | |||
400 m | mężczyźni | kobiety | |||
800 m | kobiety | ||||
1500 m | mężczyźni | ||||
Styl grzbietowy | |||||
100 m | mężczyźni | kobiety | |||
200 m | mężczyźni | kobiety | |||
Styl klasyczny | |||||
100 m | mężczyźni | kobiety | |||
200 m | mężczyźni | kobiety | |||
Styl motylkowy | |||||
100 m | mężczyźni | kobiety | |||
200 m | mężczyźni | kobiety | |||
Styl zmienny | |||||
200 m | mężczyźni | kobiety | |||
400 m | mężczyźni | kobiety | |||
Sztafety – styl dowolny | |||||
4 × 100 m | mężczyźni | kobiety | |||
4 × 200 m | mężczyźni | ||||
Sztafety – styl zmienny | |||||
4 × 100 m | mężczyźni | kobiety | |||
200 m stylem klasycznym mężczyzn – jedna z konkurencji pływackich, które odbyły się podczas XXIV Igrzysk Olimpijskich w Seulu. Eliminacje i finały miały miejsce 23 września 1988 roku.
Złoty medal zdobył Węgier József Szabó, która czasem 2:13,52 pobił rekord Europy. Srebrny medal wywalczył Brytyjczyk Nick Gillingham (2:14,12). Na najniższym stopniu podium stanął Hiszpan Sergio López Miró (2:15,21).
Przed zawodami rekord świata i rekord olimpijski wyglądały następująco[1]:
Rekord | Zawodnik | Czas | Miejsce | Data |
---|---|---|---|---|
Rekord świata | ![]() |
2:13,34 | ![]() |
2 sierpnia 1984 |
Rekord olimpijski | ![]() |
2:13,34 | ![]() |
2 sierpnia 1984 |
Najszybszych ośmiu zawodników kwalifikuje się do finału A (Q), a kolejnych ośmiu do finału B (q)[2].
Miejsce | Tor | Zawodnik | Państwo | Czas | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|
1. | 3 | Alexandre Yokochi | ![]() |
2:18,01 | |
2. | 5 | Shigehiro Takahashi | ![]() |
2:18,03 | |
3. | 2 | Sidney Appelboom | ![]() |
2:18,08 | |
4. | 6 | Radek Beinhauer | ![]() |
2:18,13 | |
5. | 1 | Étienne Dagon | ![]() |
2:18,17 | |
6. | 4 | Cameron Grant | ![]() |
2:18,36 | |
7. | 7 | Alexander Marček | ![]() |
2:18,51 | |
8. | 8 | Cédric Penicaud | ![]() |
2:18,95 |
Miejsce | Tor | Zawodnik | Państwo | Czas | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|
![]() |
5 | József Szabó | ![]() |
2:13,52 | ![]() |
![]() |
4 | Nick Gillingham | ![]() |
2:14,12 | |
![]() |
7 | Sergio López Miró | ![]() |
2:15,21 | |
4. | 3 | Michael Barrowman | ![]() |
2:15,45 | |
5. | 6 | Wałerij Łozyk | ![]() |
2:16,16 | |
6. | 8 | Wadim Aleksiejew | ![]() |
2:16,70 | |
7. | 2 | Jonathan Cleveland | ![]() |
2:17,10 | |
8. | 1 | Péter Szabó | ![]() |
2:17,12 |