W tym artykule omówimy Omar Vizquel, bardzo ważny temat, który w ostatnim czasie przykuł uwagę ekspertów i ogółu społeczeństwa. Omar Vizquel to temat, który wywołał debatę, kontrowersje i wzbudził zainteresowanie szerokiego spektrum ludzi. Dlatego ważne jest, aby dokładnie przeanalizować wszystkie aspekty związane z Omar Vizquel, aby zrozumieć jego wpływ, konsekwencje i poszukać możliwych rozwiązań lub odpowiedzi. W tym artykule zostaną zbadane różne perspektywy, zaprezentowane zostaną odpowiednie dane i przedstawione zostaną szczegółowe refleksje na temat Omar Vizquel, próbując rzucić światło na ten temat, który jest dziś tak istotny.
![]() Omar Vizquel jako zawodnik Cleveland Indians. | |||||||||||||||
#13 Detroit Tigers – first base coach | |||||||||||||||
łącznik | |||||||||||||||
Pełne imię i nazwisko |
Omar Enrique Vizquel González | ||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Pseudonim |
Little O | ||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
24 kwietnia 1967 | ||||||||||||||
Odbijał | |||||||||||||||
Rzucał |
prawą | ||||||||||||||
Debiut |
3 kwietnia 1989 | ||||||||||||||
Ostatni występ |
3 października 2011 | ||||||||||||||
Statystyki | |||||||||||||||
Średnia uderzeń |
0,272 | ||||||||||||||
Uderzenia |
2877 | ||||||||||||||
RBI |
951 | ||||||||||||||
Kariera klubowa | |||||||||||||||
|
Omar Enrique Vizquel González (ur. 24 kwietnia 1967) – wenezuelski baseballista, który występował na pozycji łącznika.
W 1984 roku podpisał kontrakt jako wolny agent ze Seattle Mariners i początkowo występował w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Calgary Cannons, reprezentującym Triple-A[1][2]. W Major League Baseball zadebiutował 3 kwietnia 1989 w meczu przeciwko Oakland Athletics[1]. W 1993 zdobył pierwszą z jedenastu w karierze Złotą Rękawicę[1].
W grudniu 1993 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Cleveland Indians, a w sezonie 1998 po raz pierwszy wystąpił w Meczu Gwiazd, w którym zaliczył single'a[1][3]. 5 sierpnia 2001 w meczu ze Seattle Mariners, w którym Indians przegrywali 2–14 w piątej zmianie, w drugiej połowie dziewiątej zmiany zaliczył three-run triple, dzięki któremu wyrównał stan meczu na 14–14; ostatecznie Indians wygrali spotkanie 15–14 w jedenastej zmianie i był to trzeci mecz w historii ligi, w którym wygrał zespół odrabiając dwunastopunktową stratę[4].
W latach 2005–2008 był zawodnikiem San Francisco Giants, zaś w sezonie 2009 grał w Texas Rangers[1].
W listopadzie 2009 przeszedł do Chicago White Sox[1]. W poprzednich zespołach występował z numerem 13, który w White Sox nosił menadżer Ozzie Guillén, więc za zgodą Luisa Aparicio, jedynego Wenezuelczyka, który został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame, przydzielono mu numer 11, zastrzeżony przez klub w 1984[5]. W 2012 grał w Toronto Blue Jays, w którym zakończył karierę zawodniczą[1].
W sezonie 2013 był członkiem sztabu szkoleniowego w Los Angeles Angels of Anaheim[6], zaś w lutym 2014 został trenerem pierwszej bazy w Detroit Tigers[7]. W grudniu 2017 został mianowany menadżerem klubu farmerskiego Chicago White Sox – Winston-Salem Dash[8].
Nagroda/wyróżnienie | Lata | Źródło |
3× All-Star | 1998, 1999, 2002 | [1] |
11× Gold Glove Award | 1993–2001, 2005, 2006 | [1] |