Nobby Stiles

W tym artykule zagłębimy się w fascynujący świat var1. Temat ten przykuł uwagę zarówno ekspertów, jak i entuzjastów, dzięki jego znaczeniu w różnych obszarach codziennego życia. Ze względu na wpływ na zdrowie, technologię, ekonomię, sztukę, kulturę i wiele innych, var1 okazał się niezwykle wszechstronnym i stale rozwijającym się tematem. Idąc tym tropem, zbadamy różne perspektywy i podejścia związane ze zmienną var1, w celu przedstawienia kompleksowego i szczegółowego obrazu jej obecnego i przyszłego znaczenia.

Nobby Stiles
ilustracja
Pełne imię i nazwisko

Norbert Peter Stiles

Data i miejsce urodzenia

18 maja 1942
Manchester

Data śmierci

30 października 2020

Wzrost

168 cm

Pozycja

defensywny pomocnik

Kariera juniorska
Lata Klub
1957–1960 Manchester United
Kariera seniorska[a]
Lata Klub Wyst. Gole
1960–1971 Manchester United FC 311 (17)
1971–1973 Middlesbrough FC 57 (2)
1973–1975 Preston North End FC 46 (1)
W sumie: 414 (20)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1965–1970  Anglia 28 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
1977–1981 Preston North End FC
1981–1984 Vancouver Whitecaps
1985–1986 West Bromwich Albion FC
  1. Uwzględniono wyłącznie rozgrywki ligowe.

Nobby Stiles, właśc. Norbert Peter Stiles (ur. 18 maja 1942 w Manchesterze, zm. 30 października 2020[1][2]) – angielski piłkarz, który grał na pozycji pomocnika lub obrońcy, mistrz świata z roku 1966.

W latach 1960–1971 był piłkarzem Manchesteru United. W pierwszym zespole debiutował w październiku 1960 i w następnych latach w 311 ligowych meczach zdobył 17 bramek. W 1965 i 1967 zostawał mistrzem Anglii, a w 1968 wywalczył Puchar Europy. W MU pełnił funkcję zawodnika od czarnej roboty, pracującego na największe gwiazdy zespołu, Bobby’ego Charltona i George’a Besta. Na boisku imponował zawziętością i nieustępliwością. Słynął też z tego, że przed meczem zostawiał w szatni swoją sztuczną szczękę (w starciach na boisku stracił przednie zęby) i okulary. Grał w szkłach kontaktowych.

Od 1971, przez dwa sezony, był piłkarzem Middlesbrough. W 1973 odszedł do Preston North End, gdzie był grającym trenerem. Karierę zakończył w 1975.

W reprezentacji Anglii zagrał 28 razy i strzelił 1 bramkę. Debiutował w kwietniu 1965 w meczu ze Szkocją. Był ważną częścią zespołu mistrzów świata. W 1968 mógł świętować zdobycie brązowego medalu mistrzostw Europy. Znajdował się w kadrze na MŚ 70.

W latach 1977–1981 był trenerem Preston, następnie pracował w kanadyjskim Vancouver Whitecaps i był krótko szkoleniowcem West Bromwich Albion. Trenował również juniorskie zespoły MU.

Przypisy

Bibliografia