W dzisiejszym świecie No-One but You (Only the Good Die Young) staje się coraz bardziej istotny w różnych obszarach społeczeństwa. Od polityki po technologię, rozrywkę i kulturę, No-One but You (Only the Good Die Young) stał się głównym tematem, który budzi zainteresowanie ludzi w każdym wieku i w każdym stanie. Jego wpływ jest niezaprzeczalny, a jego obecność jest odczuwalna w każdym aspekcie codziennego życia. W tym artykule zbadamy wiele aspektów No-One but You (Only the Good Die Young), analizując jego wpływ w różnych dziedzinach i badając, jak ukształtował sposób, w jaki myślimy i działamy we współczesnym świecie.
Wykonawca singla z albumu Queen Rocks | ||||
Queen | ||||
Wydany | ||||
---|---|---|---|---|
Nagrywany |
sierpień 1997 | |||
Gatunek | ||||
Długość |
4:13 | |||
Wydawnictwo | ||||
Producent | ||||
Format |
CD, 7”, kaseta audio | |||
Singel po singlu | ||||
|
No-One but You (Only the Good Die Young) – napisana przez Briana Maya ballada[1] rockowa, którą nagrali żyjący członkowie brytyjskiego zespołu Queen. W roku 1997 utwór wydano na singlu, który promował ich album kompilacyjny Queen Rocks[2]. Jest to pierwszy i jak dotąd jedyny utwór Queen, który powstał bez udziału Freddiego Mercury’ego (nie licząc utworów nagranych jako Queen + Paul Rodgers). Rolę wokalistów pełnią w nim gitarzysta Brian May i perkusista Roger Taylor.
May napisał „No-one But You…” bezpośrednio po śmierci księżnej Diany, ale utwór zadedykowany jest Freddiemu Mercury’emu i wszystkim, którzy zmarli przedwcześnie[3]. W tekście zawarte jest odniesienie do mitu o Ikarze („Oni tylko latają zbyt blisko słońca”), którego sylwetka znajduje się również na okładce singla.
Utwór był pierwotnie przeznaczony na solowy album Maya, Another World, jednak gdy Roger Taylor zapoznał się z demem, zasugerował by nagrać „No-One but You…” jako Queen[4]. Jest to ostatni utwór, przy którego stworzeniu John Deacon współpracował z Mayem i Taylorem[5].