W dzisiejszym świecie Mary Wayte stał się tematem o ogromnym znaczeniu i znaczeniu. Dzięki swojemu wpływowi na różne obszary życia codziennego Mary Wayte stał się centralnym punktem dyskusji i debaty. Zarówno w sferze osobistej, jak i zawodowej wpływ Mary Wayte jest niezaprzeczalny, generując ciągłe zainteresowanie zrozumieniem jego implikacji i konsekwencji. Na przestrzeni dziejów Mary Wayte był przedmiotem badań i analiz, ewoluując i dostosowując się do zmieniających się realiów i potrzeb współczesnego świata. W tym artykule zbadamy wiele aspektów Mary Wayte i jego wpływ na dzisiejsze społeczeństwo, oferując wszechstronną wizję, która pozwala nam zrozumieć jego znaczenie i znaczenie we współczesnym świecie.
![]() | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Data i miejsce urodzenia |
25 marca 1965] | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wzrost |
174 cm | |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Dorobek medalowy | ||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Mary Alice Wayte (ur. 25 marca 1965 w Mercer Island), po ślubie znana jako Mary Wayte Bradburne – była amerykańska pływaczka specjalizująca się w stylu dowolnym i zmiennym, dwukrotna mistrzyni olimpijska (1984) i wicemistrzyni świata oraz komentatorka sportowa[1].
Pierwsze medale na międzynarodowych zawodach zdobyła w 1983 roku podczas igrzysk panamerykańskich w Caracas. Wayte wywalczyła złoto w sztafecie 4 × 100 m stylem dowolnym i srebro na dystansie 200 m stylem dowolnym[2].
Rok później, na igrzyskach olimpijskich w Los Angeles w obu tych konkurencjach została mistrzynią olimpijską, pokonując na 200 m kraulem swoją rodaczkę Cynthię Woodhead[1] (w sztafecie wystąpiła jedynie w wyścigu eliminacyjnym).
W 1986 roku podczas mistrzostw świata w Madrycie zdobyła srebrne medale w sztafetach kraulowych 4 × 100 i 4 × 200 m[2].
Na igrzyskach olimpijskich w Seulu zdobyła srebrny medal w konkurencji sztafet 4 × 100 m stylem zmiennym. Wywalczyła również brąz w sztafecie 4 × 100 m stylem dowolnym. Na 200 m stylem dowolnym z czasem 1:59,04 uplasowała się na czwartej pozycji, ze stratą zaledwie 0,03 s do brązowej medalistki[3]. Indywidualnie startowała także w konkurencji 200 m stylem zmiennym, ale w eliminacjach została zdyskwalifikowana[1]. Po igrzyskach w Seulu zakończyła karierę sportową i rozpoczęła pracę jako komentatorka zawodów pływackich.
W 2000 roku została wprowadzona do International Swimming Hall of Fame[2].