W tym artykule będziemy odkrywać fascynujący świat Marcin Różalski. Od wpływu na dzisiejsze społeczeństwo po znaczenie w historii, Marcin Różalski przez lata przykuwał uwagę wielu ludzi. Poprzez szczegółową analizę zbadamy różne aspekty Marcin Różalski, odkrywając jego tajemnice i odkrywając jego prawdziwe znaczenie. Z krytycznej i obiektywnej perspektywy zanurzymy się w wielorakich wymiarach Marcin Różalski, próbując zrozumieć jego znaczenie i wpływ w różnych sferach życia. Przygotuj się więc na ekscytującą podróż, podczas której zagłębimy się w temat Marcin Różalski i odkryjemy wszystko, co ma do zaoferowania.
Pseudonim |
Płocki Barbarzyńca |
---|---|
Data i miejsce urodzenia | |
Obywatelstwo | |
Wzrost |
188 cm |
Masa ciała |
110 kg |
Styl walki | |
Debiut |
kick-boxing – 2004 |
Federacja | |
Kategoria wagowa | |
Klub |
Różal Team |
Bilans walk zawodowych[a] | |
Liczba walk |
kick-boxing – 33 |
Zwycięstwa |
kick-boxing – 22 |
Przez nokauty |
kick-boxing – 12 |
Przez poddania |
MMA – 2 |
Przez decyzje |
kick-boxing – 9 |
Porażki |
kick-boxing – 9 |
Remisy |
kick-boxing – 2 |
| |
Strona internetowa |
Marcin Różalski (ur. 29 lipca 1978 w Płocku[1]) − polski zawodowy kick-bokser, zawodnik muay thai i mieszanych sztuk walki (MMA) wagi ciężkiej, mistrz świata organizacji ISKA z 2007 i WKA z 2008 w formule K-1. Były międzynarodowy mistrz KSW wagi ciężkiej z 2017 roku.
Jako amator był wielokrotnym medalistą mistrzostw Polski i Europy. W 2004 roku rozpoczął zawodowe starty w K-1[2], dochodząc do półfinału pierwszego Grand Prix Polski w tejże formule. 25 października 2004, przegrał w Paryżu, z wielokrotnym mistrzem świata i Europy w boksie tajskim Cheickiem Kongo przez TKO w 3. rundzie. 18 grudnia 2004 roku, na gali K-1 MAX Spain 2004, w hiszpańskiej Guadalajarze, wygrał przez TKO z zawodnikiem gospodarzy Damianem Garcią.
27 lutego 2005 przegrał na punkty z Przemysławem Saletą, natomiast w październiku tego samego roku został zawodowym mistrzem Polski w boksie tajskim, nokautując Krzysztofa Misiaczyka w 2. rundzie[3][4].
17 lutego 2006 doszedł do finału turnieju K-1 European League w Budapeszcie, jednak nie wystąpił w nim z powodu kontuzji, której nabawił się w wygranym, półfinałowym starciu z Ante Varnicą. Na początku marca tego samego roku, wygrał drugą edycję Grand Prix Polski, pokonując wszystkich rywali przed czasem, w tym Rafała Petertila w finałowej walce.
13 maja 2006 pokonał amerykańskiego zawodnika Ricka Roufusa jednogłośnie na punkty[5]. W kwietniu 2007 roku, przegrał z Białorusinem Siarhiejem Hurem, odpadając z turnieju K-1 Italy Oktagon.
3 marca 2007 podczas gali Angels of Fire w Płocku, zdobył zawodowe mistrzostwo świata federacji ISKA (zasady orientalne / K-1). W walce o tytuł pokonał przez techniczny nokaut Turka Yahayę Gulaya[6].
9 czerwca 2007, przegrał w finale K-1 Poland Grand Prix z Łukaszem Jaroszem przez TKO w drugiej rundzie przez niskie kopnięcia[7].
8 marca 2008 (Angels of Fire III) został drugi raz w zawodowej karierze mistrzem świata, tym razem organizacji WKA w formule K-1. Tym razem pokonał po 5 rundach przez decyzję sędziów obrońcę tytułu, reprezentującego Szwajcarię Mitata Tahirsylaja[8].
W maju 2009 roku po raz pierwszy wystąpił w oficjalnym turnieju prestiżowej organizacji K-1, zaliczanym do cyklu World GP − K-1 World Grand Prix 2009 w Łodzi. W ćwierćfinale znokautował specjalistę taekwondo, Koreańczyka Park Yong-soo, jednak musiał się później wycofać z udziału w półfinale z powodu kontuzji ręki[9].
W listopadzie 2017 roku zakończył współpracę z KSW, wiążąc się z organizacją DSF Kickboxing Challenge, gdzie po prawie dziewięciu latach powróci do startów w kickboxingu[10].
13 kwietnia 2018 na gali DSF Kickboxing Challenge 14 w Warszawie, zrewanżował się po latach Peterowi Grahamowi za porażkę na zasadach MMA 2014 roku z gali KSW 28[11].
18 czerwca 2022 podczas gali KSW 71: Ziółkowski vs. Rajewski przegrał przez TKO (cztery nokdauny) w drugiej rundzie z doświadczonym Errolem Zimmermanem[12]. Pojedynek odbył się na zasadach K-1, jednak w małych rękawicach[13].
11 października 2024 podczas walki wieczoru wydarzenia Strike King 3 w Piotrkowie Trybunalskim zmierzył się z Mariuszem Wachem[14]. O wyniku walki zadecydowali sędziowie, którzy nie przyznali zwycięstwa żadnemu z zawodników i orzekli remis[15]. Po walce ogłosił zakończenie sportowej kariery[16].
W listopadzie 2010 roku podpisał kontrakt z organizacją Konfrontacja Sztuk Walki na występy w mieszanych sztukach walki (MMA)[17].
Zadebiutował 19 marca 2011 roku podczas gali KSW 15 w Warszawie, gdy pokonał przez techniczny nokaut Marcina Bartkiewicza (walka została przerwana z powodu rozcięcia na głowie Bartkiewicza)[18].
Dwa miesiące później, na KSW 16 Różalski po raz kolejny tryumfował z powodu kontuzji rywala, gdy walczący z nim Rosjanin Siergiej Szemietow doznał urazu ręki[19].
25 lutego 2012 roku w walce wieczoru na gali KSW 18: Unfinished Sympathy przegrał w pierwszej rundzie z Holendrem Valentijnem Overeemem[20][21] Jego pierwotnym rywalem na tym wydarzeniu miał być Jérôme Le Banner, jednak ten na kilka dni przed walką wycofał się z powodu kontuzji torebki stawowej[22].
28 września 2013 roku na KSW 24: Starcie Gigantów poddał innego kickboksera Pawła Słowińskiego duszeniem zza pleców w 1. rundzie[23][24]. Po walce został nagrodzony przez organizację pierwszym bonusem finansowym za najlepsze poddanie wieczoru[25].
22 marca 2014 roku podczas KSW 26: Materla vs. Silva III zmierzył się z Nickiem Rossboroughem[26]. W drugiej rundzie zwyciężył przez techniczny nokaut[27].
4 października 2014 roku na KSW 28: Fighters Den przegrał przez poddanie z Peterem Grahamem z powodu kontuzji kolana. Przed walką 27 maja 2016 z Mariuszem Pudzianowskim waga Różalskiego wynosiła 114,8 kg[28].
27 maja 2016 na KSW 35: Khalidov vs. Karaoglu zmierzył się z byłym strongmanem, Mariuszem Pudzianowskim[29]. W drugiej rundzie zwyciężył przez poddanie[30]. Różalski za swój występ został wyróżniony drugim bonusem w kategorii poddanie wieczoru[31].
Rok później 27 maja 2017 podczas KSW 39, które odbyło się na Stadionie Narodowym znokautował ówczesnego mistrza KSW wagi ciężkiej Fernando Rodriguesa Jr. w 16 sekundzie starcia, odbierając mu tym samym mistrzostwo[32]. Jak sam wyznał, cała akcja, która można było zobaczyć w oktagonie była trenowana specjalnie pod rywala[33]. Po zwycięstwie i zdobyciu pasa mistrzowskiego Różalski ogłosił niemal od razu, że pas zostanie zwakowany ze względu na brak jego zainteresowania pasami. Oficjalnie pas zwakował w lipcu, wręczając go właścicielowi federacji KSW, Maciejowi Kawulskiemu[34].
1 marca 2019 roku zakończył sportową karierę[35]. 7 września 2020 na oficjalnym kanale KSW (na serwisie YouTube) został opublikowany film pt. „On wraca...”, który miał sugerować powrót Różala do klatki KSW[36]. Trzy następne dni później na ten kanał zostało dodane kolejne wideo, potwierdzające powrót Różalskiego, jednak nie do największej polskiej organizacji, a do nowo powstałej Genesis, w której stoczył pojedynek na gołe pięści[37].
W czerwcu 2002 roku w Płocku stoczył jedyną w swej karierze zawodową walkę bokserską, gdy pokonał przez techniczny nokaut w 3. rundzie Pawła Newazila[38].
23 października 2020 roku w powrocie do walk stoczył swój pierwszy pojedynek w formule boksu na gołe pięści z możliwością używania uderzeń łokciami, podczas pierwszej gali nowo powstałej organizacji Genesis[39][40]. Walkę przegrał z byłym mistrzem UFC − Joshem Barnettem, gdyż nie był zdolny wyjść do trzeciej rundy[41].
Wynik | Bilans | Przeciwnik | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
Remis | 22-9-2 | ![]() |
Remis | 3 | 3:00 | Strike King 3: Różalski vs. Wach | 11.10.2024 | ![]() |
Walka w wadze open. Main Event |
Przegrana | 22-9-1 | ![]() |
TKO (cztery nokdauny) | 2 | 1:26 | KSW 71: Ziółkowski vs. Rajewski | 18.06.2022 | ![]() |
Walka w formule K-1 w rękawicach do MMA. Co-Main Event |
Wygrana | 22-8-1 | ![]() |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 3:00 | DSF Kickboxing Challenge 14 | 13.04.2018 | ![]() |
Debiut w DSF Kickboxing Challenge |
Wygrana | 21-8-1 | ![]() |
KO (kopnięcie w korpus) | 3 | 0:32 | K-1 World GP 2009 in Lodz | 23.05.2009 | ![]() |
Ćwierćfinał turnieju K-1 World GP 2009 |
Wygrana | 20-8-1 | ![]() |
Decyzja | 5 | 3:00 | Angels of Fire III | 08.03.2008 | ![]() |
Został mistrzem świata WKA w wadze superciężkiej |
Przegrana | 19-8-1 | ![]() |
Decyzja | 3 | 3:00 | Angels of Fire II | 27.10.2007 | ![]() |
|
Przegrana | 19-7-1 | ![]() |
TKO (cios kolanem) | 3 | 2:20 | A-1 World Combat Cup | 14.07.2007 | ![]() |
|
Przegrana | 19-6-1 | ![]() |
TKO (niskie kopnięcia) | 2 | 1:35 | K-1 Poland Grand Prix 2007 | 09.06.2007 | ![]() |
Przegrał w finale turnieju K-1 Poland Grand Prix 2007 |
Wygrana | 19-5-1 | ![]() |
Decyzja | 4 | 3:00 | K-1 Poland Grand Prix 2007 | 09.06.2007 | ![]() |
Półfinał turnieju K-1 Poland Grand Prix 2007 |
Wygrana | 18-5-1 | ![]() |
KO (prawy sierpowy) | 3 | 0:44 | K-1 Poland Grand Prix 2007 | 09.06.2007 | ![]() |
Ćwierćfinał turnieju K-1 Poland Grand Prix 2007 |
Przegrana | 17-5-1 | ![]() |
Decyzja | 3 | 3:00 | K-1 Italy Oktagon 2007 | 14.04.2007 | ![]() |
Przegrał w ćwierćfinale turnieju K-1 Italy Oktagon |
Wygrana | 17-4-1 | ![]() |
TKO (poddanie przez narożnik) | 5 | 2:00 | Angels of Fire | 03.03.2007 | ![]() |
Został mistrzem świata ISKA w wadze ciężkiej, formuła K-1 |
Wygrana | 16-4-1 | ![]() |
Decyzja | 3 | 3:00 | Night of Glory | 06.01.2007 | ![]() |
Został międzynarodowym mistrzem Polski w wadze ciężkiej, formuła K-1 |
Wygrana | 15-4-1 | ![]() |
KO (wysokie kopnięcie i ciosy pięściami) | 1 | 1:37 | A-1 Final | 04.11.2006 | ![]() |
|
Wygrana | 14-4-1 | ![]() |
Decyzja | 3 | 3:00 | K-1 Fighting Network RIGA | 04.11.2006 | ![]() |
|
Wygrana | 13-4-1 | ![]() |
Decyzja | 3 | 3:00 | Best of the Best II | 13.05.2006 | ![]() |
|
Wygrana | 12-4-1 | ![]() |
TKO (przerwanie przez narożnik) | 1 | 3:00 | II Grand Prix Polski | 04.03.2006 | ![]() |
Wygrał II Grand Prix Polski |
Wygrana | 11-4-1 | ![]() |
TKO (cios pięścią) | 1 | 2:24 | II Grand Prix Polski | 04.03.2006 | ![]() |
Półfinał II Grand Prix Polski |
Wygrana | 10-4-1 | ![]() |
TKO | 2 | 3:00 | II Grand Prix Polski | 04.03.2006 | ![]() |
Ćwierćfinał II Grand Prix Polski |
Wygrana | 9-4-1 | ![]() |
Decyzja | 4 | 3:00 | K-1 European League 2006 | 17.02.2006 | ![]() |
Z powodu kontuzji nie wystąpił w finale turnieju K-1 European League 2006 |
Wygrana | 8-4-1 | ![]() |
Decyzja | 3 | 3:00 | K-1 European League 2006 | 17.02.2006 | ![]() |
|
Przegrana | 7-4-1 | ![]() |
Decyzja | 3 | 3:00 | Fights at the Border IV | 10.12.2005 | ![]() |
Przegrał w półfinale turnieju Fights at the Border IV |
Wygrana | 7-3-1 | ![]() |
Decyzja | 3 | 3:00 | Fights at the Border IV | 10.12.2005 | ![]() |
|
Wygrana | 6-3-1 | ![]() |
KO | 2 | ? | Gala Boksu Tajskiego | 08.10.2005 | ![]() |
Zdobył tytuł mistrza Polski w boksie tajskim |
Remis | 5-3-1 | ![]() |
Remis | 3 | ? | A-1 Stambuł Turcja vs. Świata | 01.10.2005 | ![]() |
|
Wygrana | 5-3 | ![]() |
TKO | 3 | 3:00 | A-1 World Combat Cup | 30.04.2005 | ![]() |
|
Przegrana | 4-3 | ![]() |
Decyzja | 3 | 3:00 | Boxing Europe & Glormax | 27.02.2005 | ![]() |
|
Wygrana | 4-2 | ![]() |
TKO | 2 | ? | K-1 MAX Spain 2004 | 18.12.2004 | ![]() |
|
Przegrana | 3-2 | ![]() |
TKO (ciosy kolanami) | 3 | ? | Muay Thai Tournament | 25.09.2004 | ![]() |
|
Wygrana | 3-1 | ![]() |
TKO (przerwanie przez narożnik) | 6 | ? | Turniej Muay Thai | 02.07.2004 | ![]() |
|
Wygrana | 2-1 | ![]() |
KO (wysokie kopnięcie) | 1 | 0:30 | Ultimate Thai 2 | 28.02.2004 | ![]() |
|
Przegrana | 1-1 | ![]() |
Decyzja | 3 | 3:00 | Grand Prix Polski | ??.??.2004 | ![]() |
Przegrał w półfinale Grand Prix Polski |
Wygrana | 1-0 | ![]() |
? | ? | ? | Grand Prix Polski | ??.??.2004 | ![]() |
Debiut w zawodowym kick-boxingu. Ćwierćfinał Grand Prix Polski |
Wynik | Bilans | Przeciwnik (bilans przed walką) | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Wygrana | 7-4 | ![]() |
KO (lewy i prawy sierpowy) | 1 | 0:16 | KSW 39: Colosseum | 27.05.2017 | ![]() |
Zdobył międzynarodowe mistrzostwo KSW w wadze ciężkiej. Bonus za nokaut wieczoru |
Wygrana | 6-4 | ![]() |
Poddanie (duszenie gilotynowe) | 2 | 1:46 | KSW 35: Khalidov vs. Karaoglu | 27.05.2016 | ![]() |
Bonus za poddanie wieczoru |
Przegrana | 5-4 | ![]() |
Poddanie (duszenie zza pleców) | 1 | 2:16 | KSW 32: Road to Wembley | 31.10.2015 | ![]() |
|
Przegrana | 5-3 | ![]() |
Poddanie (kontuzja kolana) | 2 | 0:43 | KSW 28: Fighters Den | 04.10.2014 | ![]() |
|
Wygrana | 5-2 | ![]() |
TKO (ciosy pięściami) | 2 | 4:36 | KSW 26: Materla vs. Silva III | 22.03.2014 | ![]() |
|
Wygrana | 4-2 | ![]() |
Poddanie (duszenie zza pleców) | 1 | 4:32 | KSW 24: Starcie Gigantów | 28.09.2013 | ![]() |
Bonus za poddanie wieczoru |
Wygrana | 3-2 | ![]() |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 5:00 | KSW 20: Symfonia Walki | 15.09.2012 | ![]() |
|
Przegrana | 2-2 | ![]() |
Decyzja (jednogłośna) | 3 | 3:00 | Draka 7 | 26.05.2012 | ![]() |
Specjalne zasady − walka w parterze tylko do 30 sekund |
Przegrana | 2-1 | ![]() |
Poddanie (klucz na stopę) | 1 | 2:25 | KSW 18: Unfinished Sympathy | 25.02.2012 | ![]() |
|
Wygrana | 2-0 | ![]() |
TKO (kontuzja ręki) | 1 | 1:05 | KSW 16: Khalidov vs. Lindland | 21.05.2011 | ![]() |
|
Wygrana | 1-0 | ![]() |
TKO (rozcięcie) | 2 | 1:51 | KSW 15: Współcześni Gladiatorzy | 19.03.2011 | ![]() |
Debiut w MMA |
Wynik | Bilans | Przeciwnik (bilans przed walką) | Rozstrzygnięcie | Runda | Data | Miejsce | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|---|---|
Wygrana | 1-0 | ![]() |
TKO | 3 | 22.06.2002 | ![]() |
Debiut w boksie |
Wynik | Bilans | Przeciwnik (bilans przed walką) | Rozstrzygnięcie | Runda | Czas | Rozgrywki | Data | Miejsce | Uwagi |
---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
Przegrana | 0-1 | ![]() |
TKO (niezdolność do kontynuowania walki) | 2 | 3:00 | Genesis 1: Różal vs. Barnett | 23.10.2020 | ![]() |
Debiut w boksie na gołe pięści. Main Event |
W 2020 roku wraz z Bartoszem Fabińskim wziął udział w reality show „Ameryka Express”[44][45].
W maju 2024 roku zapowiedział wydanie swojej biografii. Za pracę nad merytoryczną formą treści zawartych w książce odpowiada reporter Jarek Świątek[46]. Sprzedaż książki pt. „Różal - Instrukcja Samodestrukcji” wystartowała we wrześniu[47].