Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008
W dzisiejszym świecie Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 stał się tematem ciągłego zainteresowania społeczeństwa. Od samego początku Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 przyciąga uwagę ludzi w każdym wieku i o różnym pochodzeniu, wywołując debaty, dyskusje i refleksje. Z biegiem czasu Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 wykazał swoje znaczenie w różnych aspektach życia codziennego, pokazując swój wpływ na kulturę, technologię, politykę, edukację i wiele innych dziedzin. Jest oczywiste, że Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008 w dalszym ciągu budzi wyjątkowe i szczególne zainteresowanie ludźmi, co odzwierciedla jego trwały wpływ na dzisiejsze społeczeństwo. W tym artykule zbadamy różne perspektywy i podejścia do Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008, aby lepiej zrozumieć jego znaczenie i znaczenie w naszym dzisiejszym świecie.
Lekkoatletyka na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2008
Lekkoatletyka była największa dyscypliną podczas igrzysk – rywalizowano w 47 konkurencjach (23 kobiecych i 24 męskich). Podczas zawodów poprawiono 17 rekordów olimpijskich oraz pięć rekordów świata.
Dwóch Białorusinów – Wadzim Dziewiatouski i Iwan Cichan – którzy zdobyli odpowiednio srebrny i brązowy medal w rzucie młotem początkowo zdyskwalifikowano po wykryciu w ich organizmach niedozwolonych środków dopingowych[1]. W 2010 Sportowy Sąd Arbitrażowy z siedzibą w Lozannie uznał testy antydopingowe za nieważne, ponieważ laboratorium w Pekinie nie spełniało międzynarodowych standardów[2]. Kenijczyk Samuel Wanjiru, który tryumfował w biegu maratońskim został najmłodszym od 1932 złotym medalistą igrzysk w tej konkurencji[3].
↑Złoty medalista, Rashid Ramzi z Bahrajnu został zdyskwalifikowany w 2009 roku za pozytywny wynik kontroli antydopingowej (EPO)[4].
↑Zwycięzcami tej konkurencji byli początkowo Jamajczycy, ale w styczniu 2017 roku sztafeta jamajska została zdyskwalifikowana, kiedy po ponownej analizie testów antydopingowych w organizmie jednego z zawodników, Nesty Cartera, wykryto środki dopingujące (metyloheksanaminę)[5].
↑Początkowo trzecie miejsce zajęli Rosjanie, ale w 2016 roku po ponownej analizie testów antydopingowych w organizmie Dienisa Aleksiejewa wykryto środki dopingujące (turinabol) i rosyjska sztafeta została zdyskwalifikowana[6][7], a brązowe medale przyznano Brytyjczykom[8].
↑Ukrainiec Denys Jurczenko zajął początkowo trzecie miejsce, ale w 2016 roku po ponownej analizie testów antydopingowych MKOl poinformował o jego dyskwalifikacji, kiedy wykryto w jego organizmie środki dopingujące (turinabol)[9]. 17 kwietnia 2017 roku brązowy medal otrzymał Amerykanin Derek Miles[10].
↑Białorusin Andrej Michniewicz, który początkowo zajął trzecie miejsce, w 2013 roku został dożywotnio zdyskwalifikowany, a jego wyniki począwszy od 2005 roku zostały anulowane. Brązowy medal otrzymał Kanadyjczyk Dylan Armstrong[11].
↑ abTurczynka Elvan Abeylegesse, która początkowo zajęła w biegach na 5000 i 10 000 m drugie miejsce, w 2017 roku po ponownej analizie testów antydopingowych z 2007 roku została zdyskwalifikowana, a wyniki uzyskane przez nią w latach 2007–2009 zostały anulowane[12].
↑Początkowo trzecie miejsce zajęła Rosjanka Jekatierina Wołkowa, ale w 2016 roku po ponownym przeanalizowaniu testów antydopingowych została zdyskwalifikowana, kiedy w pobranej od niej próbce wykryto środki dopingujące (turinabol). Brązowy medal przyznano wówczas Tatjanie Pietrowej[13].
↑Początkowo zwyciężczyniami tej konkurencji były Rosjanki, ale w 2016 roku po ponownej analizie próbek pobranych podczas igrzysk u jednej z zawodniczek, Juliji Czermoszanskiej, wykryto środki dopingujące (stanozolol i turinabol), a rosyjska sztafeta została zdyskwalifikowana[14][15]. Złote medale przyznano wówczas reprezentantkom Belgii, srebro otrzymały Nigeryjki, a brązowe medale trafiły do zawodniczek sztafety brazylijskiej[16].
↑Sztafeta rosyjska, która zajęła początkowo drugie miejsce w 2016 roku została zdyskwalifikowana, kiedy po ponownej analizie próbek pobranych podczas igrzysk, u jednej z zawodniczek, Anastasiji Kapaczinskiej wykryto środki dopingujące (turinabol)[17][18]. Srebrny medal przyznano wówczas Jamajkom, a brąz Brytyjkom, które w Pekinie były piąte, ale awansowały ostatecznie na trzecie miejsce, ponieważ jedna z reprezentantek Białorusi, Swiatłana Usowicz, również stosowała zabronione środki[19].
↑Początkowo brązowy medal zdobyła Rosjanka Anna Cziczerowa, ale w 2016 roku poinformowano o jej dyskwalifikacji, kiedy po ponownej analizie próbek pobranych od niej w trakcie igrzysk wykryto środki dopingujące (turinabol)[20][21]. Okazało się, że doping stosowały także Rosjanka Jelena Slesarienko i Ukrainka Wita Pałamar, które zajęły odpowiednio czwarte i piąte miejsce[9]. Brązowy medal przyznano wówczas Amerykance Chaunté Howard[22].
↑Po ponownej analizie próbek pobranych podczas igrzysk srebrna medalistka Rosjanka Tatjana Lebiediewa została zdyskwalifikowana za doping (turinabol)[5]. Srebrny medal przyznano Nigeryjce Blessing Okagbare, która zajęła w 2008 roku trzecie miejsce[23].
↑W 2016 roku po ponownej analizie próbek pobranych podczas igrzysk srebrna medalistka Rosjanka Tatjana Lebiediewa została zdyskwalifikowana za stosowanie środków dopingujących (turinabol)[5]. Brązową medalistkę, Greczynkę Chrisopiji Dewedzi, również zdyskwalifikowano za doping (stanozolol)[9].
↑W 2016 roku po ponownej analizie próbek pobranych w trakcie igrzysk poinformowano o dyskwalifikacji za doping Białorusinek Natallii Michniewicz i Nadziei Astapczuk, które w Pekinie zajęły odpowiednio drugie i trzecie miejsce. U Michniewicz wykryto metandienon i stanozolol, a u Astapczuk turinabol i tamoksyfen[24][25]. Srebrny medal przyznano Kubance Misleydis González, a brąz Chince Gong Lijiao.
↑We wrześniu 2016 roku poinformowano o dyskwalifikacji srebrnej medalistki, Kubanki Yarelis Barrios, kiedy po ponownej analizie próbki pobranej od niej w trakcie igrzysk wykryto środki dopingujące (acetazolamid)[26][27]. Srebrny medal przyznano wówczas Ukraince Ołenie Antonowej, a brązowy medal Chince Song Aimin.
↑W listopadzie 2016 roku poinformowano o dyskwalifikacji złotej medalistki, Białorusinki Aksany Miańkowej, kiedy po ponownej analizie próbki pobranej od niej w trakcie igrzysk wykryto środki dopingujące (turinabol i oxandrolon)[24]. Kubanka Yipsi Moreno i Chinka Zhang Wenxiu awansowały wówczas odpowiednio na pierwsze i drugie miejsce. W styczniu 2017 roku poinformowano także o dyskwalifikacji reprezentantki Białorusi, Darii Pczelnik, która początkowo zajęła czwartą pozycję[25]. Po aktualizacji wyników przez IAAF trzecie miejsce zajęła Francuzka Manuela Montebrun[28].
↑We wrześniu 2016 roku MKOl poinformował o dyskwalifikacji srebrnej medalistki, Rosjanki Marii Abakumowej, kiedy po ponownej analizie próbki pobranej od niej w trakcie igrzysk wykryto środki dopingujące (turinabol)[6][7]. Srebrny medal przyznano wówczas, Niemce Christinie Obergföll, a brąz Brytyjce Goldie Sayers[29].
↑Początkowo srebrny medal zdobyła Ukrainka Ludmyła Błonśka, ale została wkrótce zdyskwalifikowana po wykryciu u niej środków dopingujących (turinabol)[30]. Srebrny medal otrzymała wówczas Amerykanka Hyleas Fountain, a brązowy medal Rosjanka Tatiana Czernowa. W kwietniu 2017 roku poinformowano o dyskwalifikacji Czernowej, kiedy po ponownej analizie próbek pobranych podczas igrzysk wykryto u niej środki dopingujące (turinabol)[31]. Brązowy medal otrzymała Brytyjka Kelly Sotherton[32].