W dzisiejszym artykule przyjrzymy się Kraj Zabajkalski, tematowi, który przykuł uwagę ludzi na całym świecie. Od momentu powstania Kraj Zabajkalski wywołał szerokie spektrum opinii i emocji, stając się centralnym punktem dyskusji w różnych obszarach. Przez lata Kraj Zabajkalski udowodnił swoje znaczenie w społeczeństwie, wywołując intensywne debaty i wywierając znaczący wpływ na życie ludzi. W tym artykule zagłębimy się w różne aspekty Kraj Zabajkalski, badając jego pochodzenie, ewolucję i wpływ na różne aspekty codziennego życia. Przygotuj się na wejście do fascynującego świata Kraj Zabajkalski i odkryj wszystko, co ten motyw ma do zaoferowania.
kraj | |||||
![]() | |||||
| |||||
Państwo | |||||
---|---|---|---|---|---|
Siedziba | |||||
Kod ISO 3166-2 |
RU-ZAB | ||||
Gubernator |
Aleksandr Osipow | ||||
Powierzchnia |
431 892 km² | ||||
Populacja (2021) • liczba ludności |
| ||||
• gęstość |
2,44 os./km² | ||||
Tablice rejestracyjne |
75; 80 | ||||
Położenie na mapie Rosji![]() | |||||
Strona internetowa |
Kraj Zabajkalski (ros. Забайкальский край) – jednostka administracyjna Federacji Rosyjskiej w Dalekowschodnim Okręgu Federalnym ze stolicą w Czycie.
Leży we wschodniej Azji. Graniczy na północy z Jakucją, na północnym wschodzie z obwodem amurskim, na wschodzie z Chinami, na południu z Mongolią, na zachodzie z Buriacją a na północnym zachodzie z obwodem irkuckim. Zachodnia granica kraju biegnie wzdłuż Gór Jabłonowych. Ważniejsze rzeki to Szyłka i Argun tworzące po połączeniu Amur oraz mniejsze Ingoda i Onon (tworzące Szyłkę).
Przez kraj przebiega linia główna kolei transsyberyjskiej oraz kolej Bajkalsko-Amurska na północy kraju (rejon kalarski)[2].
Przechodzą tędy także droga magistralna M55 „Bajkał”, droga magistralna M58 „Amur” oraz mniejsze drogi: A166, A167, P425, P426, P427, P428, P429, P430 i P431[2].
Znajduje się tu Port lotniczy Czyta-Kadala[2].
W 1989 roku obszar obecnego kraju zamieszkiwało 1 377 975 osób[3], w 2002 1 155 346 osób[4], w 2008 roku populację szacowano na 1 118 931 osób[5], a w 2010 zaludnienie spadło do 1 107 107 mieszkańców[6]. W skład populacji wchodziły wówczas narodowości:
Na tereny Kraju Zabajkalskiego w 1653 przybyli kozacy i rozpoczęli osadnictwo mające na celu wzmocnienie południowo-wschodniej granicy Rosji. Od 1824 było to miejsce zesłania dekabrystów. Był to także jeden z regionów zsyłek Polaków na Syberię. W latach 1918–1920 obszar kraju znajdował się w rękach Japończyków i atamana Siemionowa. W latach 1920–1922 na terenie kraju istniała Republika Dalekiego Wschodu.
Następnie w ramach ZSRR powstawały kolejno: Gubernia Zabajkalska, okręg czytyjski i od 1926 Kraj Dalekowschodni. W 1937 powstał, w granicach dzisiejszego kraju, obwód czytyjski, którego część stanowił Agińsko-Buriacki Okręg Autonomiczny (wówczas pod nazwą Agiński Buriat-Mongolski Okręg Narodowościowy). W 1991 Agińsko-Buriacki Okręg Autonomiczny stał się osobnym podmiotem Federacji Rosyjskiej.
Na mocy referendum z 11 marca 2007, obwód czytyjski i Agińsko-Buriacki Okręg Autonomiczny zostały połączone i z dniem 1 marca 2008 utworzyły Kraj Zabajkalski.
Kraj Zabajkalski dzieli się na jeden okręg, 32 rejony i 1 miasto wydzielone[7].