W tym artykule szczegółowo zbadamy Jan Dzierżysław Tarnowski i jego wpływ na nasze współczesne społeczeństwo. Jan Dzierżysław Tarnowski był przedmiotem badań i zainteresowań przez lata, a jego znaczenie nie zmniejszyło się z biegiem czasu. Poprzez wszechstronną analizę zbadamy różne aspekty i aspekty Jan Dzierżysław Tarnowski, od jego początków po rolę w dzisiejszym świecie. Zagłębimy się w jego znaczenie, implikacje i wpływ w różnych sferach, a także jego znaczenie dla ogółu społeczeństwa. Mamy nadzieję, że dzięki tej eksploracji zapewnimy pełniejszy i wzbogacający obraz Jan Dzierżysław Tarnowski, aby lepiej zrozumieć jego znaczenie i implikacje dla świata, w którym żyjemy.
Portret marszałka Jana Dzierżysława Tarnowskiego pędzla Henryka Rodakowskiego | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Marszałek Sejmu Krajowego | |
Okres |
od 1886 |
Przynależność polityczna |
konserwatyści |
Jan Dzierżysław Tarnowski (ur. 11 stycznia 1835 w Horochowie, zm. 11 maja 1894 w Dzikowie) – polski polityk i ziemianin. Jeden z przywódców konserwatystów galicyjskich.
W okresie powstania styczniowego 1863 roku członek tajnej Rady Prowincjonalnej Galicji Zachodniej. Z ramienia konserwatystów w latach 1867–1876 i 1881–92 poseł do galicyjskiego sejmu krajowego, którego w latach 1886–1890 był marszałkiem. (Jako marszałek złożył dymisję wraz z namiestnikiem Galicji, którym był w latach 1888–1895 hr. Kazimierz Badeni w proteście przeciw odmowie zgody cesarza Franciszka Józefa na sprowadzenie szczątków doczesnych Adama Mickiewicza do Krakowa, ale nie została ona przyjęta, a cesarz przyzwolenie wyraził.) W latach 1869–1870, 1873–77 i 1879–85 poseł do austriackiej Rady Państwa; od 1881 dożywotni członek Izby Panów; 1867–70 prezes wydziału powiatowego rady powiatowej w Mielcu. W latach 1885–1886 i 1891-1894 był prezesem Towarzystwa Rolniczego Krakowskiego[1].
Pochowany w krypcie Tarnowskich w kościele oo. Dominikanów w Tarnobrzegu[2].
Pochodził z rodziny arystokratycznej. Był synem Jana Bogdana Tarnowskiego (1805-1850) i Gabrieli z Małachowskich (1800-1862). Miał rodzeństwo, trzech braci: Stanisława Kostkę (1837-1917), Juliusza Stefana (1840-1863), Kazimierza Kajetana (ur. 1843), oraz pięć sióstr: Mariannę Walerię (ur. 1830), Walerię (1830-1914) żonę Franciszka Mycielskiego, Karolinę (1832-1888) żonę Jana Józefa Tarnowskiego, Gabrielę (ur. 1833), Zofię Marię (ur. 1836), Annę (ur. 1845). Ożenił się w 1861 z Zofią z hr. Zamoyskich (ur. 1836-). Mieli dzieci: Zdzisława Jana (1862-1937), Juliusza (1864-1917), Adama Amora (1866-1946), Zofię (1869-1954), żonę Stanisława Siemieńskiego-Lewickiego[2][3][4][5].