Herb własny

W dzisiejszym świecie Herb własny stał się tematem o dużym znaczeniu i zainteresowaniu szerokiego sektora społeczeństwa. Niezależnie od tego, czy ze względu na swój wpływ na gospodarkę, wpływ na kulturę popularną, czy też rolę w historii, Herb własny stał się tematem ciągłej dyskusji w różnych obszarach. Przez lata Herb własny wywołał mieszane opinie, gorące debaty i był przedmiotem licznych badań i badań. W tym artykule dokładnie zbadamy dzisiejszą rolę Herb własny i omówimy jej znaczenie w różnych kontekstach.

Herb własny – w heraldyce polskiej określenie herbu przysługującego tylko jednej rodzinie.

Ponieważ w Polsce istniały rody herbowe, dlatego herby pojedynczych rodzin przyjęto nazywać herbem własnym. Określenie takie (ale nie nazwa!) jest właściwa jako określenie kolokwialne. W literaturze genealogicznej, herbarzach (Boniecki, Uruski i innych) używane jako swoisty dodatek zaznaczający, że dana rodzina nie jest członkiem rodu herbowego.

Herbami własnymi posługiwały się rodziny wywodzące się z bojarstwa ruskiego, litewskiego, szlachty niemieckiej (zwłaszcza Śląsk, Prusy i Inflanty) oraz Tatarów. W 1413 r. podczas zawarcia unii w Horodle dokonano adopcji herbowej 47 rodów litewskich do polskich rodów heraldycznych. Większość szlachty Wielkiego Księstwa Litewskiego posługiwała się jednak herbami własnymi (np. Waga Pociejów, Korybut Wiśniowieckich), z czasem herby te w literaturze uzyskały swoje własne nazwy, na ogół związane z ich kształtem.

Dodawanie nazwiska jako nazwy herbu jest błędem. Również błędnie na zasadzie podobieństwa graficznego utożsamiano herb obcego pochodzenia z herbem polskim, traktując go ewentualnie jako odmianę herbu polskiego.

Herby rodzin pochodzenia obcego, indygenowanych w Polsce, niekiedy również rodzin nobilitowanych, w tym mieszczan posiadających własne znaki herbowe (herby mieszczańskie), to także herby własne, gdyż w przeciwieństwie do herbów szlacheckich często nie posiadały swoich nazw i były używane przez jedną rodzinę.

Herbami własnymi są herby powstałe wraz z nadaniem tytułu arystokratycznego. Jako określenie błędne, jest określanie tych herbów jako hrabiowskiej odmianie herbu X lub własnej odmianie herbu X.

Literatura:

Przykład herbu własnego

Linki zewnętrzne