W dzisiejszym artykule zagłębimy się w Gianfranco Micciché, temat, który w ostatnim czasie przykuł uwagę wielu osób. Niezależnie od tego, czy chodzi o jego znaczenie w dzisiejszym społeczeństwie, wpływ na życie codzienne czy znaczenie historyczne, Gianfranco Micciché był przedmiotem debaty, zainteresowania i badań zarówno ekspertów, jak i fanów. Od swoich początków do obecnej sytuacji, poprzez wpływ w różnych obszarach i ewolucję w czasie, Gianfranco Micciché jest tematem zasługującym na szczegółowe i wyczerpujące zbadanie. W tym artykule zagłębimy się w jego różne aspekty, przeanalizujemy implikacje i odkryjemy jego prawdziwe znaczenie w obecnym kontekście.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
1 kwietnia 1954 |
---|---|
Minister ds. rozwoju i spójności terytorialnej Włoch | |
Okres |
od 23 kwietnia 2005 |
Przynależność polityczna |
Giovanni (Gianfranco) Micciché (ur. 1 kwietnia 1954 w Palermo) – włoski polityk, samorządowiec związany z Sycylią, minister i wiceminister w rządach Silvia Berlusconiego oraz Enrica Letty, parlamentarzysta krajowy, lider partii Forza del Sud oraz Grande Sud, eurodeputowany VIII kadencji (2018).
Ukończył liceum klasyczne, pracował w regionalnym instytucie finansowania przemysłu na Sycylii (IRFIS). Dzięki znajomości z Marcello Dell’Utrim[1] został zatrudniony w kierowanej przez tegoż firmie Publitalia '80, założonej przez Silvia Berlusconiego. Był dyrektorem w Palermo, Brescii i Mediolanie.
W 1994, 1996, 2001 i 2006 z ramienia Forza Italia oraz w 2008 z listy Ludu Wolności był wybierany do Izby Deputowanych XII, XIII, XIV, XV i XVI kadencji[2]. Mandat poselski sprawował do 2013.
Obejmował stanowiska we wszystkich rządach Silvia Berlusconiego. W pierwszym (1994–1995) był podsekretarzem stanu w resorcie transportu i żeglugi[3], w drugim (2001–2005) pełnił funkcję wiceministra w resorcie finansów i gospodarki[4]. Od 23 kwietnia 2005 do 17 maja 2006 sprawował urząd ministra ds. rozwoju i spójności terytorialnej w trzecim gabinecie tego premiera[5]. W czwartym (od 2008) objął stanowisko podsekretarza stanu w urzędzie rady ministrów.
Od 2006 do 2008 był przewodniczącym Sycylijskiego Zgromadzenia Regionalnego (parlamentu Sycylii). W 2010, pozostając we frakcji poselskiej Ludu Wolności, opuścił tę partię, stając na czele ugrupowania Forza del Sud[6].
Kierował również federacyjną partią Grande Sud. W 2013 przez kilka miesięcy był podsekretarzem stanu w rządzie Enrica Letty. Dołączył do reaktywowanego w tym samym roku ugrupowania Forza Italia. W 2017 ponownie wybrany do sycylijskiego regionalnego parlamentu[7] (reelekcja w 2022[8]). Również w 2017 powrócił na funkcję przewodniczącego tego gremium, którą pełnił przez pięć lat. W lipcu 2018 objął mandat posła do Parlamentu Europejskiego VIII kadencji, zrezygnował jednak z niego już miesiąc później[9]. W 2022 został także wybrany w skład Senatu XIX kadencji[10].