W dzisiejszym świecie Bonarówka stał się tematem o ogromnym znaczeniu i zainteresowaniu szerokiego grona osób. Od ekspertów w tej dziedzinie po ogół społeczeństwa, Bonarówka przykuł uwagę wszystkich ze względu na jego znaczenie w dzisiejszym społeczeństwie. W tym artykule szczegółowo zbadamy różne aspekty Bonarówka, od jego wpływu na życie codzienne po wpływ na kulturę i politykę. Mamy nadzieję, że poprzez wszechstronną analizę przedstawimy jasny i pełny obraz Bonarówka, pozwalając naszym czytelnikom lepiej zrozumieć jego znaczenie i rolę w dzisiejszym świecie.
wieś | |
![]() Zabytkowa cerkiew | |
Państwo | |
---|---|
Województwo | |
Powiat | |
Gmina | |
Liczba ludności (2011) | |
Strefa numeracyjna |
17 |
Kod pocztowy |
38-111[4] |
Tablice rejestracyjne |
RSR |
SIMC |
0662400[5] |
Położenie na mapie gminy Strzyżów ![]() | |
Położenie na mapie Polski ![]() | |
Położenie na mapie województwa podkarpackiego ![]() | |
Położenie na mapie powiatu strzyżowskiego ![]() | |
![]() |
Bonarówka (ukr. Бонарівка) – wieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie strzyżowskim, w gminie Strzyżów[5][6].
W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa rzeszowskiego.
SIMC | Nazwa | Rodzaj |
---|---|---|
0662416 | Budy Wysockie | część wsi |
0662422 | Dół | część wsi |
0662439 | Góra | część wsi |
0662445 | Nad Spółdzielnią | część wsi |
0662451 | Od Krasnej | część wsi |
Bonarówka została założona w 1439, cerkiew erygowana ok. 1460. Parafia unicka powstała w 1630 roku. W roku 1581 w okręgu parafialnym Lutcza występuje Bonarówka.
Zabytek stanowi dawna, drewniana cerkiew greckokatolicka pw. Opieki Matki Boskiej z I poł. XVII wieku, obecnie kościół filialny rzymskokatolickiej parafii Przemienienia Pańskiego w Żyznowie. Początkowo była to cerkiew trójdzielna, trójkopułowa. Budynek gruntownie przekształcono w 1841 r. W końcu XIX wieku do nawy dostawiono wieżę kryjącą babiniec.
Jedyną pozostałością po enklawie ludności rusińskiej[7] zamieszkującej wieś do 1945 jest uratowany staraniem gminy w 2008 dawny cmentarz greckokatolicki. Cmentarz położony jest na szczycie wzniesienia powyżej cerkwi (obecnie kościół filialny rzymskokatolicki). W trakcie prac konserwatorskich zabezpieczono 38 nagrobków. Najstarszy nagrobek pochodzi z 1902 roku. Pozostało kilkanaście nagrobków z nazwiskami - Żelak, Woroniak, Golonis, Zawojski, Goldański, Paszczak, Sołtysik, Kaczmar, Kaczmarska, Łysko, Chudoba, Oparowski.
Cmentarz wraz z cerkwią leży na szlaku architektury drewnianej.