W dzisiejszym świecie 144 Eskadra IAF stał się tematem ogólnego zainteresowania obejmującym szeroki zakres aspektów. Od polityki po technologię, kulturę i społeczeństwo, 144 Eskadra IAF pozostawił znaczący ślad w każdym z tych obszarów. Mając wpływ przekraczający granice i pokolenia, 144 Eskadra IAF stał się miejscem spotkań refleksji, debaty i działania. W tym artykule zbadamy, w jaki sposób 144 Eskadra IAF wpłynął i ukształtował różne aspekty naszego życia, a także wyzwania i możliwości, jakie stwarza na przyszłość.
Historia | |
Państwo | |
---|---|
Sformowanie |
1972 |
Działania zbrojne | |
wojna Jom Kipur, II wojna libańska | |
Organizacja | |
Dyslokacja | |
Rodzaj sił zbrojnych | |
Rodzaj wojsk |
144 Eskadra (hebr. „Shomry Ha’Arava”, „Feniks”) – myśliwska eskadra Sił Powietrznych Izraela, bazująca w Hatzor w Izraelu.
Eskadra została sformowana pod koniec 1972 roku i składała się z 20 samolotów myśliwsko-bombowych Nesher[1]. Początkowo eskadra nosiła numer 111[2].
Podczas wojny Jom Kipur w 1973 eskadra została przegrupowana na lotnisko przy Refidim na półwyspie Synaj, przez co wzięła duży udział w prowadzonych walkach. Jej piloci odnieśli 48 zwycięstw powietrznych bez strat własnych[2].
W 1978 przeprowadzono wymianę samolotów w eskadrze, wprowadzając na miejsce Nesherów nowe 24 samoloty myśliwsko-bombowe Kfir C-2. Od 1981 eskadra bazowała w bazie lotniczej Owda. 31 lipca 1983 otrzymano 24 nowe maszyny Kfir C-7, natomiast starsze modele C-2 wycofano ze służby do 1985[2].
W 1993 eskadrę przebazowano do bazy lotniczej Hatzor. W grudniu 1994 eskadra zaczęła używać samoloty wielozadaniowe F-16A/B[1].
Podczas II wojny libańskiej w 2006 samoloty 144 Eskadry wzięły udział w bombardowaniu celów Hezbollahu w południowym Libanie[3].
Na wyposażeniu 144 Eskadry znajdują się następujące samoloty: