Literatura jako duchowa przestrze narodu



Internet jest niewyczerpanym źródłem wiedzy, także jeśli chodzi o Literatura jako duchowa przestrze narodu. Wieki i stulecia ludzkiej wiedzy o Literatura jako duchowa przestrze narodu zostały przelane, i nadal są przelewane, do sieci, i właśnie dlatego dostęp do niej jest tak trudny, ponieważ możemy znaleźć miejsca, w których nawigacja może być trudna lub wręcz niewykonalna. Proponujemy, abyś nie rozbił się w morzu danych dotyczących Literatura jako duchowa przestrze narodu i abyś mógł szybko i sprawnie dotrzeć do wszystkich portów mądrości.

Mając na uwadze ten cel, zrobiliśmy coś, co wykracza poza to, co oczywiste - zebraliśmy najbardziej aktualne i najlepiej wyjaśnione informacje na temat Literatura jako duchowa przestrze narodu. Ułożyliśmy je również w sposób ułatwiający czytanie, z minimalistycznym i przyjemnym wyglądem, zapewniając najlepsze wrażenia użytkownika i najkrótszy czas ładowania. Ułatwiamy Ci to, abyś musiał się martwić tylko o to, by dowiedzieć się wszystkiego o Literatura jako duchowa przestrze narodu! Jeśli więc uważasz, że osiągnęliśmy nasz cel i wiesz już wszystko, co chciałeś wiedzieć o Literatura jako duchowa przestrze narodu, z przyjemnością przyjmiemy Cię z powrotem na te spokojne morza sapientiapl.com, gdy tylko Twój głód wiedzy zostanie ponownie rozbudzony.

Literatura jako przestrzeni intelektualnej narodu to tytu wykadu, e Hugo von Hofmannsthal wyda w dniu 10 stycznia 1927 roku w Auditorium Maximum na Uniwersytecie w Monachium . Pierwszy wydruk odby si w lipcu 1927 r. W Neue Rundschau w Berlinie, pierwsze wydanie ksiki w tym samym roku, co specjalne wydanie wydawnictwa Bremer Presse w Monachium.

W wykadzie wzorowo zestawi literatur i ycie intelektualne Francji z niemieckim nieporzdkiem. Wyczarowa obraz narodu na drodze do jednoci literackich si intelektualnych. Opierajc si na krytyce czasu i kultury Fryderyka Nietzschego , okreli idea poszukiwacza, który rozsta si z dominujcymi mylami czasu, aby nawiza nowe wizi. Zaangaowany w odruchowo zamany tradycjonalizm, a jednoczenie odróniajcy si od romantyzmu , Hofmannsthal nie uwaa ju dóbr tradycji za przekazanie i uwaa, e w czasach utraty wanoci musi je aktywnie przywraca.

Utwór uwaany jest za kulminacj niemieckiego eseistyki i wraz z dramatem The Tower moe by najwaniejszym wiadectwem jego ostatnich lat. Ze swoim zdecydowanym tonem i nawiedzon argumentacj jest manifestem , zwaszcza e Hofmannsthal przywouje sugestywnie swoj struktur mylow w wizjonerskim nawizaniu do historycznie potnej Konserwatywnej Rewolucji .

Badania i krytyka przypisuj przemówieniu wan rol w jego twórczoci, cho wyraaj wobec niego równie sceptycyzm i zastrzeenia oraz sprzeciwiaj si naduyciom w celach propagandowych .

zawarto

Naród i literatura

Wystpienie Hofmannsthala zaczyna si od okrelenia gównych elementów: narodu i literatury.

Hofmannsthal rozumie naród jako wspólnot duchow, któr czy jzyk jako medium kulturowe . Gbokiego zwizku midzy narodami europejskimi nie wida jeszcze w stosunkowo modej Ameryce . Jzyk nie jest zwykym rodkiem komunikacji, ale medium, które ze wzgldu na swoj tradycj jest wypenione duchem narodów i ustanawia wi midzy pokoleniami w obrbie narodu. Wszystko, co jest wysze, wartociowe kulturowo, byo przekazywane przez Pismo wite przez wieki. Hofmannsthal nie ogranicza tej literatury jako przestrzeni intelektualnej do trudnej do opanowania gszczu ksiek, ale odnosi j do wszelkiego rodzaju zapisów. Sowo literatura jest w Niemczech bardziej niejednoznaczne i odzwierciedla przepa i rónic midzy osobami wyksztaconymi i niewyksztaconymi. Blask ducha Goethego , który spoczywa na tym sowie sto lat temu, przygas.

Model literatury francuskiej

Hofmannsthal jako kontr-model odwouje si do sytuacji we Francji, która ze wzgldu na granice i los jest najblisza narodowi niemieckiemu. Literatura francuska nie wiem podziay przeciwiestwa edukacyjnych i jakociowych rónic duych, rednich i maych zakadów byoby anulowa ju za opiek, z którym nawet czas zwizany ulotne dy do czysta, myli dobrze zorganizowany reprodukcji mowy.

W przeciwiestwie do rozdartej sytuacji niemieckiej, literatura francuska nie stara si wyrónia skutecznie i aktualnoci, ale raczej sprosta tradycyjnym wymaganiom. Norma jzykowa spaja naród i daje przestrze dla sprzecznych tendencji politycznych. W towarzyskiej Francji oryginalno obowizuje warunkowo iw stosunku do innych, podczas gdy Niemcy wyraaj j sama w sobie . O ile samotno postrzegana jest w jzyku niemieckim jako naturalna przestrze dla intelektualisty, to we Francji jest ona rozpoznawana jedynie w przetwarzaniu literackim. Samotno postaci literackich - takich jak Molières - jak wygnanie Owidiusza , jest tylko zaprzeczeniem towarzyskoci.

Kluczem do wyobraenia Francji o Francji przez Hofmannsthala jest okrelenie wierzona cao, dziki której rozumie on jedno ycia naturalnego i kulturalnego, która przyjemnie róni si od niemieckiego rozamu.

Tam, gdzie istnieje przekonanie o caoci egzystencji - a nie konflikt - tam jest rzeczywisto. Poprzez jzyk naród staje si wspólnot wiary, w której zawarte jest cae ycie naturalne i kulturowe. Spoeczestwo i literatura tworz jedno, tam cay Naród spaja nierozerwalna struktura jzykowo-duchowa. W ten sposób jzyk czy przeciwstawne grupy polityczne i spoeczne pod wspólnym parasolem.

Hofmannsthal mierzy teraz swój wasny naród z tym ideaem jednoci i reprezentatywnej egzystencji, aby stwierdzi, e jego literackie siy intelektualne nie wspópracuj ze sob i e nie ma w nim kwestii ideau jednoczesnoci i tradycji kulturowej. Trudno rozpozna pojcie tradycji duchowej. W Niemczech istnieje konwencjonalna literatura, która nie jest ani reprezentatywna, ani budujca tradycj.

Przedwczenie poszukujcy

Fryderyk Nietzsche , duchowa wiadomo narodu

Hofmannsthal nie poprzestaje na cakowitym odrzuceniu sytuacji literackiej w Niemczech: s duchy, które nie maj nic wspólnego ze zwyk literatur, ale nadal chc decydowa o yciu intelektualnym narodu. Te przedwczesne duchy niewiele mylay o wspólnych potrzebach spoecznych i szukay najgbszych, tak kosmicznych wizi i najciszych, tak religijnych obowizków za cao. wizi Staraj si, Hofmannsthal okrela sowo Nietzschego jako poszukiwacza . Podsumowa wszystko, co wzniose, heroiczne, a take wiecznie problematyczne w duchowoci niemieckiej i przeciwstawi to ideaowi zadowolonego z siebie niemieckiego filistyna edukacyjnego .

Jego krytyka sytuacji w Niemczech jest wyranie ksztatowana przez przestarzae rozwaania Nietzschego . Niemiecki filister edukacji chcia przeksztaci poszukiwanie i walk wygodnie w byt i posiadanie, aby zadomowi si na nim jako na fundamencie edukacyjnym, który uwaa za trwae posiadanie jako dorobek klasyków. W tej filisterskiej atmosferze Nietzsche, podobnie jak duchowe sumienie narodu, obali pseudo-autorytety i odrzuci dominujce myli czasu, aby utrzyma nasz mroczn egzystencj zwizan z wiecznoci.

W atmosferze niepewnoci Hofmannsthal odkrywa od czasu do czasu odwanych nosicieli produktywnej anarchii, z których dwa przedstawia jako typ idealny: wdrowny, intelektualista wyaniajcy si z chaosu, z dotykiem geniuszu na wysokim czole Roci sobie prawo do rewolucyjnego przywództwa. W swojej wojowniczej misji gromadzi wokó siebie towarzyszy i adeptów, którzy musz mu si podporzdkowa.

Drugi przedstawiciel, którego mona byo znale w chaosie poszukiwacza, by przeciwny typowi wadcy i dziaa przez duchow struktur wieków z ascetycznym samozaparciem. Jeli ten ostatni chcia obali w sposób rewolucyjny, by niestety obciony naukowym przetwarzaniem duchowego dziedzictwa, które miao sta si jego najciemniejszym przeznaczeniem do zachowania. Jeli pycha woli rzdzenia tkwi w duchowym przywódcy, mona tu rozpozna jedn z woli suenia.

Stefan George by ojcem chrzestnym rewolucyjnego przywódcy duchowego

O ile w pierwszym modelu s cechy Stefana Georgesa i Rudolfa Pannwitza , którym Hofmannsthal nie chcia cakowicie odmówi mu szacunku, bez wzgldu na to, jak nietowarzyska bya ich natura, uznaje si, e Max Weber i Norbert von Hellingrath byli ojcami chrzestnymi drugiego .

Te dwa idealne typy to jednak tylko cienie i cienie, poniewa prawdziwi poszukiwacze poruszaj si w tych skrajnociach i s legionami, modymi i starymi, rozproszonymi po caych Niemczech w rónych zawodach, a kady z nich stara si rozpozna istot rzeczy . Ich sekretna spójno jest prawdziw i jedyn moliw niemieck akademi. W swoich szczytowych chwilach s widzcymi, w których zowróbna niemiecka esencja ponownie wyania si i którzy wyczuwaj ródo narodu, czytelnicy scenariusza, do czytelnicy, gwiazdy czytelnicy , wszelkiego rodzaju sekciarze , w których wiele rzeczy - od Jakoba Böhmego po Johanna Caspara Lavatera - rezonuje i oywa na przestrzeni wieków.

W przeciwiestwie do romantycznych snów XIX wieku , nie chodzi tu o entuzjastyczn tsknot czy marzycielsk pobono za tym, co byo, nie o zagmatwan mieszank sieci poj, o owym kulcie umysu ponad wszystkim, o supremacji snu. nad duchem lub zmysowym zatraceniem si w naturze , z jak romantycy rzucali si na wszystkie kwiaty Wschodu i Zachodu, by napoi si ich upajajc sodycz . Dzisiejsi poszukiwacze ponuro oparliby si romantycznym pokusom. S obdarzeni nieufnoci do nieodpowiedzialnych spekulantów, takich jak nieodpowiedzialny musical. Nie szukali wolnoci, szukali wizi. W tej niemieckiej walce o wolno chodzi dzi o cao, w której poruszaj si dusza , duch i duch .

Prawd jest, e samotna suba poety polegajca na wcigniciu caego wiata w gb ego w celu podniesienia go do nowej rzeczywistoci jest nadal jedynym celem samotnego bezwiatowego Niemca od czasów rewolucji francuskiej. go od wszelkich wizów i da mu nieograniczone orgia jani worldless. Ale w midzyczasie ley Terrible XIX wieku. Duch dcy do nowych wizi przeszed straszn ciek, zmieni si i na zawsze zdziera z niedojrzaej istoty. Poczucie odpowiedzialnoci w nauce i surowe naukowe metody konfrontacji wszystkiego ze sob pozostawiy po sobie lad. Nie mona byo spocz duej ni sekund na jakimkolwiek wyniku, ani na ou postawy sceptycznej - raz po raz stawiano nowe pytania i decyzje na ycie i mier.

Konserwatywna rewolucja

Jest to dowiadczenie, kiedy duch poszukujcy wyrywa si z pandemonium z owieceniem, e prawdziwe ycie jest moliwe tylko bez romantycznej ucieczki od wiata, w wierzonej caoci i poprzez wane wizi. Dychotomia ycia powinien zosta pokonany i przeksztacony w duchow jedno.

Proces jednoczenia mona uzna za dugi proces, który obejmuje pocztek ery Owiecenia do dnia dzisiejszego. Hofmannsthal uwaa to za wewntrzny ruch przeciwny przeciwko przewrotom XVI wieku, na które zoyy si renesans i reformacja . To kwestia konserwatywnej rewolucji na skal, której historia Europy nie zna. Ich celem jest forma, nowa niemiecka rzeczywisto, w której moe uczestniczy cay naród .

Powstanie

Karl Vossler , któremu przemówienie byo dedykowane, przekaza swojemu przyjacielowi Hofmannsthalowi zamówienie stowarzyszenia poetów The Argonauts and the Goethe Society na wydarzenie na Uniwersytecie Ludwiga Maksymiliana w Monachium. Podczas redagowania przemówienia wymagajcy Hofmannsthal wkrótce zosta dotknity wtpliwociami i uwaa, e nie sprosta zadaniu. 19 grudnia 1926 r. Napisa do Willy'ego Haasa, jak bardzo czasochonny by wykad ze wzgldu na wysokie wymagania. Nie moesz mówi o czym wyjtkowym, poniewa ludzie s zbyt niecierpliwi i maj zbyt wielk potrzeb. Ale jeli wejdzie si w yzny obszar generaa, trudno jest okreli rozpuszczajcy si temat. Szybko natkniesz si na najtrudniejsze rzeczy, napotkasz nominalizm i realizm i zmuszony zostaniesz do lektury Heinricha Rickerta , Nietzschego i Edmunda Husserla . Ale to byaby tylko powoka, a nie rdze.

Do pierwszej edycji konserwatywnego miesicznika Europejskiej Revue , Hofmannsthal pisa o wiodc artyku, który mona uzna za wstp do przemówienia i którego zawarcie STRETTA przypomina o ostatnim zdaniu sowa, oprócz tego, e tu wci mówi o Mówiono o twórczej restauracji, a nie o konserwatywnej rewolucji. Mówi o wielkiej koncepcji Europy , bez której nie do pomylenia byyby najwiksze umysy. Jak w dalszej czci wykadu, chodzi o epok restauracji. Za zgiekiem proroków zagady i bachantów chaosu, szowinistów i kosmopolitów () widz kilka rozproszonych po narodach jednostek, które zgodziy si na gówn koncepcj: koncepcj twórczej odnowy. Hofmannsthal powiedzia redaktorowi, e Karl Anton spotka si z ksiciem Rohanem na pocztku z wielk podejrzliwoci i opisa go Richardowi Straussowi jako arystokratycznego, amatorskiego gupca, którego konsekwentnie chcia unikn, teraz, po dokadnym rozwaeniu, stan po jego stronie. Niemniej jednak, nieco póniej opisa go Ernstowi Benediktowi , redaktorowi naczelnemu Neue Freie Presse , jako ambitn, nie do koca przejrzyst osob.

to

rozwój

Po pocztkach pod znakiem impresjonizmu , wczesne wiersze Hofmannsthala wykazyway zainteresowanie problemami spoecznymi tamtych czasów. Jego prace z okoo 1906 roku ukazuj wpyw filozofii pienidza Georga Simmla i teorii alienacji czowieka, której kulminacj byy dalsze spory w grze wszystkich (1911).

Hofmannsthal kilkakrotnie zajmowa si sytuacj jzykow i literaturow. Np. W synnym licie Lorda Chandosa z 1902 r., W wykadzie The Poet and This Time oraz w pónym, krótkim eseju Wert und Ehre deutsche Sprache z 1927 r. Z opisanym w licie kryzysem jzykowym , który by odczuwany jako egzystencjalny , umieci w punkcie Centrum temat, który przewija si przez ca jego twórczo i powinien znale odzwierciedlenie w Trudnoci , której premiera odbya si w 1921 r., w postaci Hansa Karla Bühla .

Hofmannsthal uwaa za ciar powszechn ocen jego wczesnego neoromantycznego dziea, które byo wielokrotnie chwalone za magiczn moc znakomitych wersetów. Dzieo to jest tak sawne, jak niezrozumiae. Szkicem swojego Ad me ipsum i przekazaniem go Waltherowi Brechtowi próbowa przeciwdziaa tej interpretacji. Obecnie badania zakadaj, e póniejsze dzieo przewaa nad wczesnymi i postrzega kontur intelektualny Hofmannsthala nie tyle z estetycznej i teoretycznej dekadencji, ni z politycznego punktu widzenia.

Swoj udan kolekcj German Narrators, od której rozpocz si konserwatywny efekt, nie zaleao mu na wydaniu kolejnej antologii , ale raczej - w zbiorze najpikniejsza ze wszystkich niemieckich opowieci - z przesaniem literacko-politycznym: Dzisiejsze czas ubóstwia niematerialn koncepcj teraniejszoci , chocia w poszczególnych ludziach nie ma nic absolutnie obecnego , rozwój jest wszystkim, a przesze okresy yj w nastpnym: Teraniejszo jest szeroka, przeszo gboka; szeroko dezorientuje, gbia zachwyca . Dlaczego wic zawsze trzeba i wszerz

Lata wojny wiatowej pogbiy jego trosk o rozwój Europy. Rozpad monarchii naddunajskiej i jej liczne przewroty skoniy go do rozwaenia wieloetnicznego pastwa austriackiego jako modelu nowej, kontynentalnej jednoci. Dla niego wojna zdewaluowaa dziedzictwo Owiecenia i otworzya drog nowym typom organizacji pastwowych.

Wraz z klsk w 1918 r. Podoe kulturowe, na którym Hofmannsthal by duchowo i estetycznie zakorzeniony, równie si rozpado. Na rok przed mierci napisa w licie do Josefa Redlicha:

Wanie dlatego, e wraz z upadkiem Austrii straciem grunt, w którym jestem zakorzeniony (...), poniewa w jednym z losu zwizanego politycznego z duchowo-kulturowym, w-jednym poczucia winy i nieszczcia (... .) moje wasne dowiadczenie wynika z tego, e moja poetycka egzystencja staa si wtpliwa w tym upadku (...) mog tylko milcze o tych rzeczach - jeli nie chc ...

Idea jednoci Hofmannsthala jest jzykowym i intelektualnym ideaem opartym na literaturze, a nie terytorialnym. danie duchowej koncepcji narodu nie jest wytworem mylenia prowincjonalnego czy nacjonalistycznego . Hofmannsthal dostrzega w Austrii cechy starszej i wyszej niemieckoci i uwaa, e idee monarchii naddunajskiej s wci ywe; niemniej jednak nie kwestionowa przynalenoci do narodu niemieckiego.

Sam Hofmannsthal opisa swoj prób jako skupienie si na tym, co konieczne. W krytycznym momencie historii chcia zinterpretowa zarówno odtwórcze, jak i anarchiczne przedsiwzicia z niezalenej postawy ducha.

Wpyw Nietzschego

Chocia Hofmannsthal szuka wpywów Nietzschego od dawna i wydaj si one bardziej przewidywalne ni namacalne, mona przypuszcza, e zna due czci dziea, kilkakrotnie przeczyta kilka ksiek i by jednym z nielicznych obok Rainera Marii. Rilke i George naleeli do neoromantyków, którzy zagbiali si w filozofa. Ju w 1891 roku napisa do Arthura Schnitzlera o swojej radoci z czytania: jak moje wasne myli piknie krystalizuj si w jego zimnej jasnoci, jasnym powietrzu Kordylierów . Rok póniej zwierzy si Felixowi Saltenowi , e z Nietzsche'em dowiadczasz wicej ni z wszystkimi przygodami naszego ycia.

W porównaniu z George'em i Rilkem, Hofmannsthal równie przedstawi si jako Nietzscheanin, który nie wyrzuca ju przypadkowo swojego filozoficznego obrazu, ale budowa go systematycznie. Wychodzc od kwestii przedwczesnych refleksji i wczesnego pisania tragedii , zwróci si do Zaratustry . Zapyta, jak doszo do tej pracy, i natkn si na zjawisko postrzegania myli jako wydarze pozostajcych poza kontrol samego myliciela. Mona je wic byo stylizowa retorycznie tylko po to, aby przekona i udowodni, e myliciel w nie wierzy.

Zgodnie z mottem Nietzschego widzie nauk pod optyk artysty, ale sztuk pod optyk ycia, Hofmannsthal - podobnie jak Rilke i George - opowiada si za przezwycieniem zamtu wspóczesnego ycia. Dla niego to byo scharakteryzowane i zdezorientowane przez szereg antynomii spowodowanych wpywem nauki i technologii . W ten sposób przygotowa si do zrównowaenia i przezwycienia wielorakich podziaów na gruncie sztuki duchowej.

Wpywowy Nietzsche wielbiciel George, który by wpywowy dla modego Hofmannsthal, reprezentowana jest sztuk dla sztuki w jego literackim czasopimie Blätter für die Kunst , które nie naturalistycznie portretowa ycie ani naukowo zamurowana, ale zamiast tego mia zastpi cel w pywajc pikny obraz sowa, aby osign wolno, wygraj siebie. Ta wolno nie bdzie w stanie poradzi sobie z ulepszeniami wiata i marzeniami o wszelkim szczciu lub ideologiami rewolucji spoecznej. W tym sensie Hofmannsthal, który za rozpad duchowoci w sztuce obwinia fanatyczne ideologie i poetów pozorowanych i przypisywa im brzydot wspóczesnej kultury, chcia ustanowi now sztuk duchow. Jeli dla Nietzschego fanatyk by wojownikiem z widokiem do wewntrz, to nowa sztuka miaa wykluczy ten fanatyzm. W swoim wczesnym eseju Poezja i ycie sformuowa, e to, co naprawd jest poetyckie, to niewaka struktura sów.

Inne wpywy

Na idee spoeczno-polityczne Hofmannsthala wpynli take inni wspóczeni autorzy. W niektórych miejscach w jego twórczoci przejcia s tak oczywiste, e przybieraj charakter zbioru kwiatów. W proroczym traktacie Frederika van Eedena i Volkera Gutkinda Welt-Eroberung durch Heldenliebe z 1911 r. Znalaz powody do odrzucenia materializmu. W poczeniu z mdroci religii azjatyckich postrzega to jako alternatyw dla technicznej europejskiej gospodarki pieninej. Rudolf Pannwitz, którego twórczo równie na niego wpyn, obieca oczyszczon wolno i nowe poczucie rzeczywistoci. W magicznym jzyku tych wzorców do naladowania kryzys fin de siècle powinien zosta przezwyciony poprzez osobiste dowiadczenie.

Klasyfikacja

Prdy literackie

Kiedy w Republice Weimarskiej doszo do konfliktów i niemoliwych do przezwycienia sprzecznoci midzy lewic i prawic polityczn , najróniejsze interpretacje i bitwy miay miejsce na polu intelektualnym. Alfred Döblin, a póniej Ernst Bloch (ze swoim modelem niejednoczesnoci ) dyskutowali o konflikcie midzy nowoczesnoci a tradycj, midzy dominujcymi w miastach prdami intelektualnymi a starsz si wsi. W tym modelu zderzyy si ze sob dwie kultury: programowo nowoczesna, awangardowa kultura metropolitalna oraz wsteczna, wiadomie antynowoczesna, tematycznie i stylistycznie wsteczna nurt przeplatany elementami ideologii krwi i ziemi .

Kryzys sensu, który odczuwa równie Hofmannsthal po przegranej wojnie i Traktacie Pokojowym w Wersalu , który wielu postrzegao jako upokarzajcy wstyd, wzmocni pesymistyczn krytyk kulturow . Rozwino si to ju pod koniec XIX wieku i zwrócio si przeciwko nowoczesnoci, materializmowi i racjonalizmowi w rónych gatunkach literackich. W sensie literackim mia by przypisany przeciwprdowi naturalizmowi i znalaz si we wczesnych pracach Stefana Georgesa i Hugo von Hofmannsthala.

W przeciwiestwie do dominujcej materialistycznej interpretacji wiata, róne nurty niemieckie, inspirowane francusk symbolik , byy obce i odlege od rzeczywistoci. Nie chcieli reformowa wiata politycznie, ale raczej usprawiedliwi go estetycznie w sensie sów Nietzschego (od narodzin tragedii ). Bohemian postawa wobec buruazji nie zostaa oparta na pragnieniu reform gospodarczych, ale by skierowany przede wszystkim przeciwko ich nastrojów amusic-filister.

Pod koniec XIX wieku poezja rozesza si w dwóch rónych kierunkach z bardziej socjalistyczn lub arystokratyczn wizj przyszoci. Wedug Fritza Martiniego najwiksze zjawisko emanacji w historii intelektualnej, jak to okreli Gottfried Benn Nietzsche, dziaao w charakterystyczny sposób: W naturalizmie efekt Nietzschego i odpowiadajca mu irytacja prowadziy w lewo, w symbolice w prawo .

Wiara Hofmannsthala w peni ycia pojawia si raz po raz jako motyw w jego poezji i prozie , w jego dramatach i esejach. Sprzeciwia si temu wielorakim podziaom, na które duch spolaryzowa ycie. W ten sposób mia nadziej przywróci jedno rozdartej niemieckiej duchowoci w toku konserwatywnej rewolucji .

Ogólne oceny polityczne

Francja i Europa

Dla Friedricha Sieburga Francja bya wzorem do naladowania i przykadem, podobnie jak dla Hofmannsthala. W swoim popularnym dziele Bóg we Francji od 1919 r. zajmowa si politycznymi i kulturowymi rónicami midzy narodami i wskazywa - podobnie jak Hofmannsthal - na rozumienie jzyka francuskiego. Nie ma bardziej czystego znaku potgi cywilizacji francuskiej ni zdolno kadego Francuza - nawet niewytrenowanego i zaniedbanego do posugiwania si swoim jzykiem. Jzyk jest nierozerwalnie zwizany z pojciem cywilizacji, sowo spoeczne jest tak samo mao oddzielone od poezji, jak poezja od moralnoci. Literatura francuska w caym swoim bogactwie nie odwróciaby si od ycia publicznego, ale byaby jego czci.

W przeciwiestwie do Niemiec literatura nie idzie na margines spoeczestwa i nawet gdyby pisarze walczyli ze sob we Francji, mieliby co, z czego s bez wyjtku dumni: literatur jako instytucj, jako spraw narodow. Niemiecka ndza ukazuje brak porozumienia charakteryzujcego ycie literackie, nienawi pisarza do samego siebie i jego niezdolno do ycia w literaturze. Gdyby literatura niemiecka moga przywróci znajomo wzorców i szacunek dla nich, byoby to wiele osignito, poniewa to, co jednoczy, to duchowe promieniowanie, do którego czasami niemiecki jest zdolny. Nikt nie rozpozna tego lepiej i nie powiedzia pikniej ni Hofmannsthal. To przesanie byo sednem jego wysików, aby ten, którego posta dwudziestego, skaonego wieku móg zadouczyni i w którym niezniszczalna, cho ukryta, jasno of the German Wiek edukacji odzwierciedla, e Praeceptor Germaniae by jednym z tak pilnie potrzebnych dzisiaj.

konserwatyzm

Nawet w Hofmannsthal Karl Kraus nie oszczdza ze zoci.

Konserwatyzm Hofmannsthala by wielokrotnie dyskutowany. Podczas gdy niektórzy postrzegali go jako rzecznika Austrii, a nawet Europy, inni mówili o reakcyjnych tendencjach. Podobnie jak wielu intelektualistów, z zadowoleniem przyj wybuch I wojny wiatowej jako oywcze odejcie od paraliu i okazj do odnowienia monarchii . Propagandistyczne formuy jego Apelu do klas wyszych, który ukaza si jako artyku redakcyjny w Neue Freie Presse 8 wrzenia 1914 r. , Zostay póniej zoliwie skomentowane np . Przez Karla Krausa .

Hofmannsthal jest oddany odruchowo zamanemu tradycjonalizmowi, który czasami by apostrofizowany jako rewolucja ducha lub rewolucja etyczno-estetyczna. Uwaa, e tradycja ju nie istnieje i uwaa, e w czasach utraty wanoci trzeba j aktywnie odnawia - Hofmannsthal mówi o braku mieszkania i cierpieniu psychicznym. Wyidealizowana przez niego synteza ducha i polityki musiaa odzwierciedla tradycj i by otwarta na nowe idee.

Przez Rousseau pojcie s wolnoci powinien by oczyszczony z poczucia obowizku i poczucia wspólnoty i jednostki s chronione przed naduyciami mechanizacji, przypomina, e pewne postawy konserwatywne idee. Wic niektórzy bawili si pomysem zbudowania zachodniego imperium pod germaskim przywództwem. Chcieli powróci do organicznego porzdku politycznego, który powinien zastpi europejski sposób mylenia, który popad w materializm, nowym porzdkiem wartoci. Hofmannsthal moe by zatem postrzegany jako gubernator o konserwatywnym wiatopogldzie, który poza swoj twórczoci literack jest szczególnie wany dla jego pracy spoecznej i kulturalnej: w czasach kryzysu postrzega siebie jako stranika wielkiej tradycji, który chcia podj si tego zadania za naród. Czerpic ze skarbu tradycji duchowej, chcia przekaza wartoci wice teraniejszoci i uwidoczni ogólny kontekst edukacji kulturalnej. Niektóre jego prace s czasami rozumiane jako reprezentatywny wyraz ruchu, który w porównaniu z historycyzmem czy pozytywizmem stawia na pierwszym planie rang superjednostki. Zwrot konserwatywnej rewolucji ogoszony w jego przemówieniu jest postrzegany jako kluczowa koncepcja tego ruchu.

Konserwatywna rewolucja

Wystpienie Hofmannsthala jest wane z punktu widzenia historii jego skutków ze wzgldu na wprowadzenie do dyskursu politycznego terminu konserwatywna rewolucja. Ksik Arthura Moellera van den Brucka z 1923 r. Trzecia Rzesza mona uzna za ich program i wany dokument myli antydemokratycznej Republiki Weimarskiej . Zapowiedzia w nim swoj wizj holistycznego ideau narodowego. Konserwatyzm oznaczao powrót do idei narodu do niego, podczas gdy sowo rewolucja odnosi si do odbudowy nowego porzdku pod tym samym szyldem. W przeciwiestwie do van den Brucka, który w ogóle nie uywa tego terminu, refleksje Hofmannsthala nie maj konkretnego kierunku politycznego, estetyzuj polityk i maj charakter literacko-filozoficzny, niemniej w swoim wystpieniu uku termin Rewolucja Konserwatywna . Zwizek ten dokona Hermann Rauschning , byy narodowy socjalista, który spopularyzowa ten termin w swoim dziele The Conservative Revolution z 1941 roku (niem. The Conservative Revolution - Trial and Break with Hitler) . Rauschning nie opar si bezporednio na przemówieniu Hofmannsthala, ale zainspirowa go specjalistyczny esej niemiecko-amerykaskiego germanisty Detleva W. Schumanna (19001986) opublikowany w 1939 r.

Wedug Hofmannsthala rozwój niemieckiej kultury ksztatuj odosobnione, cho czasami due, jednostki, które szukaj artystycznego potwierdzenia bardziej w kosmicznych wizach ni w sferze spoecznej. W ten indywidualistyczny sposób powstay wielkie dziea, które jednak wznosz si jak samotne szczyty i nie s czci adnej intelektualnej struktury spoecznej. Kady duch twórczy jest pozostawiony samemu sobie i zna tylko wasn, samotn drog bytu, która nie moe prowadzi do zamknitej jednoci kulturowej, duchowej przestrzeni narodu , ale do formy produktywnej anarchii, która determinuje niemieckie ycie intelektualne. Konserwatywna rewolucja ma reprezentowa syntez dziwactw narodowych planowanych w najwikszym stylu. To, co zawsze naleao do ludów retoromaskich - cao egzystencji jako dowiadczenie rzeczywistoci - powinno zosta osignite take w Niemczech, aby przezwyciy konflikt. Jest to trudne przedsiwzicie, poniewa osoba niemiecka, która jest cakowicie samodzielna, nie znajduje adnego wanego zamówienia i dlatego musi wszystko projektowa od siebie. adna zewntrzna norma nie powinna ujarzmia chaosu, ale indywidualizm powinien zosta pokonany sam w sobie, aby urzeczywistni duchow i kulturow jedno narodu. Tytaniczny poszukiwacz przedostaje si do najwyszej spoecznoci, samotna ja pokonuje tysice luk ludowoci, która nie bya zwizana od wieków, aby dopeni porzdek, który Hofmannsthal nazywa prawdziwym narodem , idealny stan, w którym duch i ycie nie s ju oddzielone.

Theodor W. Adorno potpi elitarn postaw Hofmannsthala

W obszernej prezentacji i interpretacji korespondencji midzy Hofmannsthalem a George'em Theodor W. Adorno narzeka na elitarn postaw Hofmannsthala i podatno rodowisk prawicowych, które sympatyzoway z nim na narodowy socjalizm , któremu Szkoa Jerzego sprzeciwiaa si bardziej . Hofmannsthal, ufajc kontynuacji tradycji austriackiej, stworzy ideologi dla klasy wyszej i przypisa jej faszywy humanistyczny pogld, wymyli te fikcyjn arystokracj, która udaje, e spenia jego tsknoty.

W duszym licie Walter Benjamin pochwali wkad Adorno, ale w obronie krytykowanych stwierdzi, e ten ostatni przez cae ycie trzyma si swoich darów, tak jak Chrystus przyznaby si do jego rzdów, gdyby mia mu podzikowa za negocjacje z szatanem. Niezwyka zmienno poety sza w parze ze wiadomoci, e najlepsze, co mona zrobi, to zdradzi siebie. Z tego powodu adna zayo nie moga przestraszy go wiatem .

Wedug Sue Ellen Wright, Hofmannsthal, w przeciwiestwie do wielu innych konserwatywnych teoretyków, którzy opowiadali si za prawdziwym niemieckim stylem ycia, zorientowa si na prawdziwie austriackie osignicia, które uwaa za dziedzictwo, z którego moga czerpa caa Europa. Póne prace Hofmannsthala dokumentuj nastpnie jego prób zmierzenia si z tradycjonalistycznymi i rewolucyjnymi wadzami. Interpretacja wielkiego salzburskiego teatru wiatowego pokazuje, e Hofmannsthal odrzuca przemoc jako rodek egzekwowania egalitarnych da. Opowiedzia si za bardziej rozwinitym hierarchicznym porzdkiem wiata opartym na konserwatywno-rewolucyjnych mylach. Gra si w rónych wersjach wiey ujawnia jeszcze bardziej zoone moliwoci. Cho moe si to wydawa niejednoznaczne jako model rozwizywania dylematów politycznych, oddziela Hofmannsthala od tych, którzy szukaliby dyktatury dla siebie. W swojej ostatecznej wersji utwór wykazuje nawet budzcy wtpliwoci sceptycyzm wobec mistycznych bohaterów ze sfery królewskiej, dla których Pannwitz i van Eeden byli ojcem chrzestnym.

Walter Jens wyjania pojcie zdrady Benjamina w sposób podobny do Thomasa Manna w odniesieniu do apolitycznego estetyzmu : porzucenie koniecznoci przeciwstawiania si rzeczywistoci, uznanej w licie Chandos ; by wirtuozem jak Gabriele D'Annunzio , kim, dla kogo sztuka znaczy wicej ni rzeczywisto, Nietzsche wicej ni przygody ycia. Trzyma si od dawna przestarzaych warunków, chocia dziki swoim genialnym talentom móg wej na ciek kafki .

Efekt i odbiór wypowiedzi

Rudolf Borchardt mówi o twórczej restauracji

Siedem tygodni po wykadzie Hofmannsthala, konserwatywny humanista Rudolf Borchardt, jego przyjaciel, wygosi na tej samej uczelni przemówienie pod gonym tytuem Kreatywna restauracja.

W licie do Maxa Broda z 1931 roku opisa swoje pogldy na konserwatyzm i rewolucj w czasach upadku strukturalnego, który poda w wtpliwo istnienie porzdku i wartoci starego wiata. Chcia za wszelk cen broni tradycji niemieckiego ducha w Europie: konserwatyzmu przeciw anarchii i rewolucji przeciwko kompromisowi z anarchi, która staa si statyczna. Nie mówi o krwawych rewolucjach ; ale midzy nim a Hofmannsthalem panowaa zgoda co do tego, e pezajcy () gwat, który tylko wydaje si by pozbawiony przemocy, moe zosta przerwany jedynie przemoc. W tym kontekcie Borchardt interpretuje konserwatywn rewolucj Hofmannsthala, któr póniej nazwa w tym samym miejscu twórcz restauracj, jako nie polityczn.

Thomas Mann , który w 1921 roku nadal uywa terminu rewolucja konserwatywna w pozytywnym sensie w zwizku z ocen Nietzschego , ale publicznie zdystansowa si od jej ambicji w roku wystpienia, odniós si do tragedii okresu narodowego socjalizmu, która arystokratycznej estetyki Hofmannsthal, którego ceni jako poet i stylist, sta si jednym z rzeczników prymitywnego i barbarzyskiego ruchu.

Thomas Mann zdystansowa si od ambicji konserwatywnej rewolucji

Jako apolityczny duch Hofmannsthal nie zwraca uwagi na realizacj konserwatywnej rewolucji, o której niczego nie podejrzewajc mówi. Typowa dla Niemiec przepa midzy duchem a realizacj polityczn nadaa im miao i wolno, ale te brak relacji i nieodpowiedzialno. Przemówienie musi teraz suy pomiertnie jako proroctwo i potwierdzenie okruciestwa i przyczynia si do jego duchowego wsparcia. To jest to samo zncanie si, które jest praktykowane w przypadku Nietzschego, Wagnera i George'a.

W rozmowie ostrzeg Hofmannsthal przed zbliajcym si, którego w pewien sposób promuje. Jednak Hofmannsthal pomija to z pewn nerwowoci. Dzi, w 1936 roku, poeta prawdopodobnie zmierzyby si z rzeczywistoci ruchu z takim samym odraz, jak Thomas Mann kilka lat wczeniej. Poniewa Hofmannsthal postrzega ruch religijny konserwatywnej rewolucji jako skierowany przeciwko reformacji i renesansowi, musiaby traktowa reformacj jako ruch wolnociowy. Ale to le, poniewa sama w sobie bya konserwatywn rewolucj. Wtpliwe jest równie postrzeganie wieku od XVII do XX jako jednostki ruchu konserwatywnego przeciwko wolnoci XVI. Podejcie Hofmannsthala jest arbitralne i zdeterminowane jego mioci do baroku.

Ernst Robert Curtius ze wzgldu na swoje przemówienie umieci Hofmannsthala w tradycji mylicieli restauratorskich, takich jak Antoine de Rivarol , Edmund Burke i Karl Ludwig von Haller . Carl Jacob Burckhardt, który by przyjacielem Hofmannsthala, zwróci si przeciwko niemu . Wskaza, e przy takiej interpretacji stanowisko polityczne Hofmannsthala z pitego aktu tragedii Wiea , której przecigajce si powstanie by wiadkiem Burckhardta, zostanie oczyszczone i skonfiskowane. ródem Hofmannsthala dla terminu konserwatywna rewolucja jest ksika Paula Ludwiga Landsberga redniowiecze i my . Landsberg, ucze Maxa Schelera , ustali prawidowo w historii Zachodu, któr uwaa za rozwój cyrkularny. Biegnie od porzdku przez przyzwyczajenie do anarchii, zanim w kocu powróci do porzdku. Teraniejszo, postrzegana jako zdezorientowana, miaa zosta odnowiona przez redniowieczn ide ordo, poniewa niepowstrzymany, oszaamiajcy wiek potrzebowa wizi, a nie rozwizania. Pod koniec swego pisarstwa entuzjastycznie przywoa konserwatywn rewolucj: Konserwatywna rewolucja, rewolucja wiecznoci, jest tym, co staje si i ju jest w chwili obecnej. Ci, którzy w nim stoj, to ci, z którymi mój tytu powinien podsumowa mnie jako my.

Dla Ralfa Konersmanna styl przemówienia i dobór sów porusza si na pynnej granicy midzy naprawcz krytyk cywilizacji a konserwatywn rewolucj.

Niezrónicowana identyfikacja z celami konserwatywnej rewolucji moe, wedug Sue Ellen Wright, prowadzi do bdnych interpretacji, poniewa termin ten odnosi si do najróniejszych odmian zaangaowania politycznego, od intelektualnego teoretyzowania po aktywizm.

Hofmannsthal chcia swoim przemówieniem ogosi pozytywne zmiany intelektualne i nie by lepy na niebezpieczestwa zwizane z rewolucj konserwatywn. Chocia wspiera ich róne programy i widzia miejsce w przyszoci Europy dla ich zwolenników, nie spodziewa si tego bez zastrzee. Swoim osobistym wyrazem austriackiego konserwatyzmu chcia raczej zachowa osobliwe status quo ni rewolucj, która podniosa przeszo stylizowan na idea jako program.

Dla Hermanna Rudolpha przemówienie wiadczy o rosncej bezwarunkowoci w kulturowo-politycznym myleniu Hofmannsthala. Jeli w swoim przemówieniu Poeta i tym razem z 1906 roku lub w przemówieniach o Beethovenie próbowa odrodzi i odnowi naród w jednostce, to teraz odcina si od konkretnych kontekstów spoecznych i przerzuca kryzys na osobiste problemy egzystencji. i ogosi prawdziwy naród o mitycznych rysach i podkrelajcy moment absolutu. Odrzucajc emancypacj jednostki, zamiast rozwaa spekulacyjno-utopijnych, a nawet marginalnych-ezoterycznych, Hofmannsthal ujawnia tendencje reakcyjne. To, co wydawao si wyrazem artystycznym w okrelonym momencie historycznym, dla Rudolfa przeksztaca si w swobodnie unoszcy si model strukturalny. Autor zwraca uwag, e przemówienie, jak obawia si Thomas Mann, byo czasami interpretowane i naduywane w sensie narodowego socjalizmu: Heinz Kindermann , czonek NSDAP i ideolog narodowego socjalizmu, wytyczy lini rozwoju w swojej pracy Des Deutschen Dichters Sendung in der Gegenwart Arthur Moeller van den Bruck do Stefana George'a i Hofmannsthala do przejcia wadzy , w którym widzia realizacj idei konserwatywnej rewolucji. Hildegard Rheinländer-Schmitt zinterpretowaa rozwój w swojej ksice Decadence and Overcoming it with Hugo von Hofmannsthal w podobnym, cho nawet bardziej fatalnym sensie .

W swojej biografii Hofmannsthal. Szkice do jego obrazu oceniay austriackiego dziennikarza Ulricha Weinzierla ambiwalentne znaczenie polityczne poety zarówno przez naiwne pomyki, jak i przesadne oskarenia opisujce jego krytyków. Studium Geneza i ideologia festiwalu w Salzburgu Michaela P. Steinberga, które Weinzierl krytykuje jako czciowo bdne, ponownie postawio Hofmannsthala w ideologicznym zmierzchu i sklasyfikowao faszyzm jako rodzaj budowniczego mostów . Dla Weinzierl to zadanie jest tak le i przesadzone jako sugerowanego zwizku pomidzy wielki wiat teatru na festiwalu w Salzburgu i teatru politycznego Norymberga Reich Partii Kongresu z 1934 roku Mimo to uwaa, patriotyczne wypowiedzi Hofmannsthal chodzi o I wojnie wiatowej, jego austriackie dziennikarstwo i ocena Woch s problematyczne i dostrzega w nich dziwne powizania i cigoci osobiste. Wspomina o fundamentalnych sympatiach buruazji austriackiej do woskiego faszyzmu , których Hofmannsthal nie pozostawiby bez wraenia, i zwraca uwag, e poeta by pod wraeniem delegatów z Woch na trzecim dorocznym spotkaniu Stowarzyszenia Wspópracy Kulturalnej w Wiedniu w 1926 roku. Hofmannsthal entuzjastycznie wychwala kultywowanych i dowcipnych przedstawicieli czarujcego narodu. Szkoda, e tak zrónicowany intelektualista jak Hofmannsthal z aryjskiej spoecznoci podstawowej móg bez namysu przechwala si lub uywa terminu ludzie.

Manfred Riedel podkrela europejsk perspektyw Nietzschego i jego wiar w ponadnarodow posta Goethego, która wychodzi na jaw w przemówieniu. Nietzsche - bdc nieaktualnym - wielokrotnie narzeka na zaciankowo i niemieck zarozumiao narodowo-prowincjonaln swoich czasów i odnosi si do wygórowanych rozmiarów Goethego, które wykraczay poza te ramy. Czerpic z tego, Hofmannsthal zaprojektowa swoj literack koncepcj narodu intelektualnego, któr mona byo rozumie jako uzupenienie wizji wiatowej literatury Goethego .

Twórczo Goethego czy w sobie towarzysko z samotnoci i wiadczy o sile niemieckoci i chci syntezy wszystkich tradycyjnych literatur, podczas gdy Nietzsche zmuszony byby przez samotno posuy si mottem Goethego: By dobrym Niemcem znaczy de- Zniemczaj z tym drugim Podaj konsekwentnie i szukaj nowych wizi. W tym sensie Hofmannsthal by zaniepokojony pytaniem, czy powinien zrównoway tragiczn i przestarza skonno samotnika do upokarzania z dum i zaprzeczania niemieckiemu, czy te przekadania go na europejski.

Jego przemówienie jest przemówieniem kopiarki, która rozumie tradycj literack, aby interpretowa losy ludzi i narodów. Hofmannsthal poda za ideami Nietzschego z Poza dobrem i zem , zgodnie z którymi kultura francuska, z syntez pónocy i poudnia, jest blisza greckiej ni niemieckiej, z makabryczn nordyck szaroci w szaroci.

literatura

Wyjcie tekstowe

  • Hugo von Hofmannsthal: Dziea zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach. Tom 10: Przemówienia i artykuy III. (1925-1929). Fischer, Frankfurt nad Menem 1980, ISBN 3-596-22168-4 .

Literatura dodatkowa

  • Anna Guillemin: Konserwatywna rewolucja filologów i poetów: przemówienie Hugo von Hofmannsthala Literatura jako duchowa przestrze narodu. W: The Modern Language Review. 107/2 (kwiecie 2012), s. 501-521.
  • Peter Christoph Kern: O pomysach nieyjcego ju Hofmannsthala. Idea twórczej restauracji. Carl Winter University Press, Heidelberg 1969.
  • Hermann Kunisch: dziedzictwo polityczne Hugo von Hofmannsthala. W: Hermann Kunisch: Z imperialnej bezporednioci poezji. Berlin 1979, s. 277-301.
  • Ute Nicolaus: Suweren i Mczennik. Póny poemat tragedii Hugo von Hofmannsthala na tle refleksji politycznych i estetycznych. Königshausen & Neumann, Würzburg 2004, ISBN 3-8260-2789-2 .
  • O. von Nostitz: O interpretacji monachijskiego przemówienia Hofmannsthala. W: Dla Rudolfa Hirscha. Frankfurt 1975, s. 261278.
  • Manfred Riedel: W dialogu z Nietzsche i Goethe'm. Klasyka weimarska i klasyczny modernizm, cz czwarta, Potwierdzenie ducha. Dialog Hofmannsthal z Goethem i Nietzsche'em oraz idea konserwatywnej rewolucji. Mohr Siebeck, Tübingen 2009, s. 185246.
  • Hermann Rudolph: krytyka kulturowa i konserwatywna rewolucja . O kulturowo-politycznym myleniu Hofmannsthala i jego problemowo-historycznym kontekcie, Tübingen 1970.
  • Sue Ellen Wright: Ku konserwatywnej rewolucji. Hofmannsthal-Blätter, Seria II, Frankfurt, Hugo von Hofmannsthal-Gesellschaft, Frankfurt 1974.

linki internetowe

  • e-Text ( Zeno.org )
  • Cyfrowa wersja wydania opublikowanego przez wydawnictwo Bremer Presse, Monachium 1927 (Biblioteka Uniwersytecka w Bielefeld).

Indywidualne dowody

  1. ^ Raimund Lorenzer w: Kindlers New Literature Lexicon. Tom 7, Hugo von Hofmannsthal, Literatura jako duchowa przestrze narodu. Monachium 1990, s. 1014.
  2. ^ Hermann Rudolph: krytyka kulturowa i konserwatywna rewolucja . O kulturowo-politycznym myleniu Hofmannsthala i jego problemowo-historycznym kontekcie, o ksztacie kulturowo-politycznej myli Hofmannsthala, Tübingen 1970, s. 211.
  3. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 24.
  4. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 25.
  5. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 26.
  6. ^ Kindlers Neues Literatur Lexikon, tom 7, Hugo von Hofmannsthal. Literatura jako duchowa przestrze narodu. Monachium 1990, s. 1014.
  7. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 27.
  8. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 28.
  9. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 230.
  10. ^ A b Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 30.
  11. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 32.
  12. ^ Leksykon nowej literatury Kindlera. Tom 7, Hugo von Hofmannsthal. Literatura jako duchowa przestrze narodu. Monachium, 1990, s. 1014.
  13. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 35.
  14. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 36.
  15. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 37.
  16. ^ Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Fischer, Frankfurt 1980, s. 41.
  17. Cytat z: Hugo von Hofmannsthal: Literatura jako duchowa przestrze narodu. Prace zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach, przemówienia i eseje III. Bibliografia, Fischer, Frankfurt 1980, s.632.
  18. Cytowane za: Ulrich Weinzierl : Hofmannsthal, szkice do jego obrazu , Wissenschaftliche Buchgesellschaft, Wiede 2005, s. 9798.
  19. Cytat z Hugo von Hofmannsthal: European Review, Collected Works in Ten Individual Volumes, Speeches and Essays III , Bibliography, Fischer, Frankfurt 1980, s.635.
  20. ^ Hermann Rudolph, krytyka kulturowa i konserwatywna rewolucja . O kulturowo-politycznym myleniu Hofmannsthala i jego problemowo-historycznym kontekcie, O genezie kulturowo-politycznej myli Hofmannsthala, Tübingen 1970, s. 3.
  21. ^ Hermann Rudolph, krytyka kulturowa i konserwatywna rewolucja . O kulturowo-politycznym myleniu Hofmannsthala i jego problemowo-historycznym kontekcie, O genezie kulturowo-politycznego mylenia Hofmannsthala, Tübingen 1970, s.4.
  22. Werner Volke, Hugo von Hofmannsthal , Rowohlt, Hamburg 1994, s.139.
  23. ^ Hugo von Hofmannsthal: niemieccy narratorzy. Wstp, s. 89, tom pierwszy, wybrany i wprowadzony przez Hugo von Hofmannsthal, Insel, Frankfurt 1988.
  24. Cytowane za Werner Volke: Hugo von Hofmannsthal , Rowohlt, Hamburg 1994, s.146.
  25. ^ Werner Volke: Hugo von Hofmannsthal , Rowohlt, Hamburg 1994, s.145.
  26. Bruno Hillebrand, Nietzsche: jak go widzieli poeci , Hofmannsthal - George - Rilke, Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen, 2000, s. 6869.
  27. Cytat z Bruno Hillebranda: Nietzsche. Jak go widzieli poeci. Hofmannsthal - George - Rilke. Vandenhoeck & Ruprecht, Göttingen 2000, s. 68.
  28. ^ Manfred Riedel: W dialogu z Nietzsche i Goethe'm . Klasyka weimarska i klasyczny modernizm, cz czwarta, Potwierdzenie ducha. Dialog Hofmannsthal z Goethe'm i Nietzsche'em oraz idea konserwatywnej rewolucji, Mohr Siebeck, Tübingen 2009, s. 192.
  29. Cytat z Manfred Riedel: W dialogu z Nietzsche i Goethe'm . Klasyka weimarska i klasyczny modernizm, cz czwarta, Potwierdzenie ducha. Dialog Hofmannsthal z Goethe'm i Nietzsche'm oraz idea konserwatywnej rewolucji, Mohr Siebeck, Tübingen 2009, s. 193.
  30. Hugo von Hofmannsthal: Poezja i ycie , Dziea zebrane w dziesiciu indywidualnych tomach, tom 8, Przemówienia i eseje I, Fischer, Frankfurt 1979, s.15.
  31. ^ A b c Sue Ellen Wright: Ku konserwatywnej rewolucji. Hofmannsthal-Blätter, Seria II, Frankfurt, Hugo von Hofmannsthal-Gesellschaft, Frankfurt 1974, s. 205.
  32. Walther Killy: Leksykon literatury , tom 14, Republika Weimarska. P. 488.
  33. ^ A. Herbert, Elisabeth Frenzel : Daty poezji niemieckiej. Tom 2: Od realizmu do wspóczesnoci, przeciwprdy do naturalizmu. DTV, Monachium 1990, s. 483.
  34. Cytat z Herberta A. i Elisabeth Frenzel: Dates of German poetry. Tom 2: Od realizmu do wspóczesnoci. Countercurrents to Naturalism, DTV, Monachium 1990, s. 484.
  35. Friedrich Sieburg: Bóg we Francji Das Wort, Societäts-Verlag, Frankfurt am Main 1954, s. 207.
  36. Friedrich Sieburg: Bóg we Francji Literatura jako instytucja, Societäts-Verlag, Frankfurt 1954, s. 213.
  37. ^ Friedrich Sieburg: Marsz do barbarzystwa. Die Lust am Untergang , Deutsche-Verlags-Anstalt, Stuttgart 1983, s. 328.
  38. ^ Friedrich Sieburg, Marsch in die Barbarei, Die Lust am Untergang, A garstka ludzi, Deutsche-Verlags-Anstalt, Stuttgart 1983, s. 329.
  39. ^ Friedrich Sieburg: O literaturze 1924-1956. Shine and horror of education , Deutsche-Verlags-Anstalt, Stuttgart 1981, s. 365.
  40. ^ Friedrich Sieburg, Marsch in die Barbarei, Die Lust am Untergang , A gar ludzi, Deutsche-Verlags-Anstalt, Stuttgart 1983, s.330.
  41. ^ Hugo von Hofmannsthal: Dziea zebrane w dziesiciu pojedynczych tomach. Speeches and Essays II, Bibliography, Fischer, Frankfurt 1980, s.526.
  42. Historyczny sownik filozofii: rewolucja, konserwatysta. Tom 8, str. 982-983.
  43. ^ Hermann Rudolph, krytyka kulturowa i konserwatywna rewolucja . O kulturowo-politycznym myleniu Hofmannsthala i jego problemowo-historycznym kontekcie, O genezie kulturowo-politycznego mylenia Hofmannsthala, Tübingen 1970, s.4.
  44. ^ Kindler's Neues Literatur Lexikon, tom 7, Arthur Moeller van den Bruck , Das Third Reich, Monachium, 1990, s. 805.
  45. Walther Killy, Leksykon literatury, tom 14, Republika Weimarska. Pp. 488499.
  46. Hans Mommsen : Swoboda zabawy. Droga z Weimaru do upadku, 19181933 , Propyläen, Berlin 1989, s. 310.
  47. Detlev W. Schumann: Myli o koncepcji konserwatywnej rewolucji Hofmannsthala. W: Publikacje Modern Language Association of America. 54, nr 3 (1939), str. 853-899.
  48. ^ Armin Mohler : Konserwatywna rewolucja w Niemczech 19181932. Podrcznik. Trzecia edycja zostaa rozszerzona o tom uzupeniajcy. Scientific Book Society, Darmstadt 1989, s. 10.
  49. Peter Christoph Kern, O przemyleniach zmarego Hofmannsthala , Idea kreatywnej restauracji, Conservative Revolution, Carl Winter Universitätsverlag, Heidelberg 1969, s. 9495.
  50. ^ Theodor W. Adorno: George i Hofmannsthal, w korespondencji 18911906. Collected Writings, tom 10, s. 205.
  51. Theodor W. Adorno, George i Hofmannsthal, w sprawie wymiany listów 18911906, Collected Writings, tom 10, s. 204.
  52. Cytowane za: Walter Jens, Von deutscher Rede , Hugo von Hofmannsthal, Piper, Monachium 1983, s.166.
  53. ^ Sue Ellen Wright, W drodze do konserwatywnej rewolucji , Hofmannsthal-Blätter, tom II, Hugo von Hofmannsthal-Gesellschaft, Frankfurt 1974, s.205.
  54. ^ Walter Jens, Von deutscher Rede , Hugo von Hofmannsthal, Piper, Monachium 1983, s. 166167.
  55. ^ Rudolf Borchardt, Dziea zebrane w pojedynczych tomach, przemówienia, Klett-Cotta, Stuttgart 1998.
  56. Rudolf Borchardt, Briefe 19311935, Hanser, Monachium 1996, s. 92.
  57. Thomas Mann, Collected Works in Thirteen Volumes, Tom 10, Russian Anthology , Fischer, Frankfurt 1974, s.598.
  58. a b Thomas Mann, Collected Works in Thirteen Volumes, Tom 12, Leiden an Deutschland , Fischer, Frankfurt 1974, s.716.
  59. Cytat z: Hermann Rudolph, Kulturkritik und Conservative Revolution . O kulturowo-politycznym myleniu Hofmannsthala i jego problemowo-historycznym kontekcie, O ksztacie kulturowo-politycznej myli Hofmannsthala, Tübingen 1970, s. 212.
  60. Ute Nicolaus: Suweren i Mczennik. Póny poemat tragedii Hugo von Hofmannsthala na tle refleksji politycznych i estetycznych. 4. Termin konserwatywna rewolucja w przemówieniu monachijskim, Königshausen & Neumann, Würzburg 2004, s. 75.
  61. Cytat z: Ute Nicolaus, Souverän und Märtyrer, póny tragedii poemat Hugo von Hofmannsthala na tle jego politycznych i estetycznych refleksji, 4. Termin konserwatywna rewolucja w przemówieniu monachijskim, Königshausen & Neumann, Würzburg 2004, s. 76 .
  62. Historyczny sownik filozofii: rewolucja, konserwatysta. Tom 8, s.983.
  63. ^ Sue Ellen Wright, On the Way to the Conservative Revolution, Hofmannsthal-Blätter, Tom II, Frankfurt, Hugo von Hofmannsthal-Gesellschaft, Frankfurt 1974, s.204.
  64. ^ Sue Ellen Wright: W stron konserwatywnej rewolucji. Hofmannsthal-Blätter, Seria II, Hugo von Hofmannsthal-Gesellschaft, Frankfurt 1974, s. 206.
  65. Hermann Rudolph, Krytyka kulturowa i konserwatywna rewolucja , O myleniu kulturowo-politycznym Hofmannsthala i jego problemowo-historycznym kontekcie, Literatura jako duchowa przestrze narodu, Tübingen 1970, s. 218.
  66. ^ Hermann Rudolph, krytyka kulturowa i konserwatywna rewolucja . O kulturowo-politycznym myleniu Hofmannsthala i jego problemowo-historycznym kontekcie, O ksztacie kulturowo-politycznej myli Hofmannsthala, Tübingen 1970, s. 212.
  67. Ulrich Weinzierl: Hofmannsthal, szkice do jego zdjcia. Scientific Book Society, Wiede 2005, s. 91.
  68. Manfred Riedel, In Dialogue with Nietzsche and Goethe , Weimar Classic and Classic Modern, Part Four, Rückschein des Geistes. Dialog Hofmannsthal z Goethe'm i Nietzsche'm a idea konserwatywnej rewolucji, Mohr Siebeck, Tybinga 2009, s. 227.
  69. Manfred Riedel, In Dialogue with Nietzsche and Goethe , Weimar Classic and Classic Modern, Part Four, Rückschein des Geistes. Dialog Hofmannsthal z Goethe'm i Nietzsche'm oraz idea konserwatywnej rewolucji, Mohr Siebeck, Tübingen 2009, s. 228.
  70. Manfred Riedel, In Dialogue with Nietzsche and Goethe , Weimar Classic and Classic Modern, Part Four, Rückschein des Geistes. Dialog Hofmannsthal z Goethem i Nietzsche'm oraz idea konserwatywnej rewolucji, Mohr Siebeck, Tybinga 2009, s. 230.

Opiniones de nuestros usuarios

Sonia Czajka

Język wygląda na stary, ale informacje są wiarygodne i ogólnie wszystko, co napisano o Literatura jako duchowa przestrze narodu, daje dużo pewności.

Malgorzata Wierzbicki

Wreszcie artykuł o Literatura jako duchowa przestrze narodu, który jest łatwy do przeczytania.

Alan Gajda

Ładny artykuł z _zmienna.

Anita Krzemiński

W tym poście o Literatura jako duchowa przestrze narodu dowiedziałem się rzeczy, których nie znałem, więc mogę już iść spać.