Istota chrzecijastwa (Feuerbach)



Internet jest niewyczerpanym źródłem wiedzy, także jeśli chodzi o Istota chrzecijastwa (Feuerbach). Wieki i stulecia ludzkiej wiedzy o Istota chrzecijastwa (Feuerbach) zostały przelane, i nadal są przelewane, do sieci, i właśnie dlatego dostęp do niej jest tak trudny, ponieważ możemy znaleźć miejsca, w których nawigacja może być trudna lub wręcz niewykonalna. Proponujemy, abyś nie rozbił się w morzu danych dotyczących Istota chrzecijastwa (Feuerbach) i abyś mógł szybko i sprawnie dotrzeć do wszystkich portów mądrości.

Mając na uwadze ten cel, zrobiliśmy coś, co wykracza poza to, co oczywiste - zebraliśmy najbardziej aktualne i najlepiej wyjaśnione informacje na temat Istota chrzecijastwa (Feuerbach). Ułożyliśmy je również w sposób ułatwiający czytanie, z minimalistycznym i przyjemnym wyglądem, zapewniając najlepsze wrażenia użytkownika i najkrótszy czas ładowania. Ułatwiamy Ci to, abyś musiał się martwić tylko o to, by dowiedzieć się wszystkiego o Istota chrzecijastwa (Feuerbach)! Jeśli więc uważasz, że osiągnęliśmy nasz cel i wiesz już wszystko, co chciałeś wiedzieć o Istota chrzecijastwa (Feuerbach), z przyjemnością przyjmiemy Cię z powrotem na te spokojne morza sapientiapl.com, gdy tylko Twój głód wiedzy zostanie ponownie rozbudzony.

Istot chrzecijastwa jest dzieo Ludwiga Feuerbacha wydane przez Otto Wiganda w Lipsku w 1841 roku . Jest to centralne dzieo jego krytyki religii, a tym samym niezwykle wana publikacja filozofii religii XIX wieku. W tej pracy Feuerbach przedstawia swoj teori projekcji Boga i swoje rozumienie chrzecijastwa .

zawarto

Dla Feuerbacha punktem wyjcia jest zaoenie, e zwierzta s tak samo wiadomymi ywymi istotami jak ludzie, ale wydaje si , e nie maj adnej religii . Wydaje mu si, e istotna wydaje si zdolno jednostki do widzenia siebie w odniesieniu do gatunku . Porusza si wic w tradycji Hegla .

Ogólne funkcje mylenia i mówienia s zwizane ze spoecznoci, ale mog by równie wykonywane samodzielnie przez pojedyncz osob. Jednostka jest jednoczenie ja i ty, stawia siebie na miejscu innego . Natomiast dziaanie zwierzt ogranicza si do tego, co jest dane natychmiast ; Na przykad gsienica yjca na pewnych rolinach nie myli poza tymi rolinami, moe jedynie odróni te roliny od innych.

Dla porównania ludzka wiadomo jest nieograniczona. Dla Feuerbacha rozum , wola i mio s gównymi istotnymi determinantami czowieka wobec zwierzt. W kadej wiadomoci, e czowiek ma si z obiektem , staje si wiadomy swego prawdziwego skoczonoci i ogranicze przez te trzy zasadniczo nieograniczone moliwoci.

Jednak czowiek ma tendencj do wyjaniania wasnych barier dla barier gatunku. To, co dla siebie jest niezrozumiae, musi by te niezrozumiae dla innych ludzi: nie musz si wstydzi, bo moje rozumienie jest ograniczone.

Na przykad muzyka jest monologiem uczu . Jeli nie mam w sobie wyczucia muzyki, nie potrafi rozpozna muzyki jako takiej, dla mnie to tylko haas. To samo dotyczy uczu religijnych. Jeli nie mam w sobie uczu religijnych, nie mog zobaczy niczego religijnego. Religia jest wic tylko uczuciem w sobie. Religijno powstaje w mnie, wic obiekt, który wyzwala we mnie religijno, jest zmienny poza mn. Odczucie jest ateistyczne w sensie wiary ortodoksyjnej , poniewa religia jest zwizana z przedmiotem zewntrznym; zaprzecza obiektywnemu Bogu - jest Bogiem dla siebie.

  • To samo, co z uczuciem, odnosi si do kadej innej siy, zdolnoci, potencji, rzeczywistoci, dziaania.
  • Istoty innego, wyszego gatunku, jakie wyobraa sobie czowiek, zawsze s wyposaone w istotne okrelenia, które czerpie ze swojego wasnego bytu, okrelenia, w których sam siebie przedstawia.
  • Przedmiotem czowieka jest nic innego, jak sam przedmiotowy byt, tak jak myli czowiek i myli, taki jest jego Bóg. Znajomo Boga jest wic samowiedz czowieka. Jednak czowiek nie jest tego wiadomy. Najpierw przenosi swoje istnienie na zewntrz siebie, zanim odnajdzie je w sobie. Czowiek uprzedmiotawia swój byt i oddaje mu cze w postaci przedmiotu.
  • Religia przyznaje, e cechy Boga s ludzkie. Jednak to nic nie mówi o Bogu. Czowiek moe tylko wyobrazi sobie Boga, czym jest Bóg. Dlatego obraz Boga jest podobny do czowieka , co nie oznacza, e Bóg jest taki.
  • Niemniej jednak ludzie zakadaj, e ich idea Boga odpowiada rzeczywistoci Boga. Gdyby czowiek nie mia pretensji do swojego obrazu Boga, wiara byaby arbitralna.
  • Kto wtpi w prawdziwo swojego obrazu Boga, musi równie wtpi w samo istnienie Boga.
  • Najwaniejsz rzecz dla czowieka jest istnienie. Dlatego dla niego Bóg jest Bogiem istniejcym.
  • Bóg jest najwspanialsz rzecz, jak moesz sobie wyobrazi. Gdyby ptak wyobrazi sobie Boga, to jego Bóg miaby skrzyda, poniewa nie ma nic wikszego ni skrzyda dla ptaka.
  • W bogowie ludzi odpowiadaj sobie. Bóg, który mieszka w wityni istnieje dopiero od czowiek mieszka w domach. Dla staroytnych Krzyaków cnota wojenna bya ich najwiksz zalet. Dlatego ich najwyszym bogiem by bóg wojny - Odyn .
  • Prawdziwy ateista to wic tylko kto, dla kogo te orzeczenia, takie jak mio, mdro i sprawiedliwo, nic nie znacz.
  • Predykat jest prawdziwym przedmiotem kultu ludzi. Zapomniano o tym dziki poczeniu kilku orzeczników w jednym boskim przedmiocie.
  • Religie usprawiedliwiaj paralelizm cenionych przez ludzi i boskich orzecze faktem, e jest to tylko wybór boskich orzecze, które ludzie uznaj. Bóg ma nieskoczenie duo wicej.
  • Dla religii antropomorfizmy (przypisywanie bogom ludzkich waciwoci) nie s antropomorfizmami .
  • Cecha nie jest boska, poniewa ma j Bóg, ale Bóg j ma, poniewa sama jest boska, poniewa bez niej Bóg jest istot wadliw.
  • Mnisi wynagrodzili sw czysto Maryj Dziewic . Stao si to dla nich tak wane, e prawie zajo miejsce Boga.
  • W zwierciadle nieskoczenie dobrego Boga czowiek czuje si ograniczony. Aby wielbi Boga, ludzie staj si maymi i przyznaj, e w przeciwiestwie do Boga s tylko w ograniczonym stopniu dobrzy, kochajcy, mdrzy itd. Przez Boga czowiek rozpoznaje, kim nie jest, ale powinien by, a wic moe by. Poniewa powinno bez zdolnoci byaby niedorzeczna.
  • Dopóki czowiek czci Boga jako dobrego, uwaa siebie za dobrego, poniewa Bóg jest tylko zewntrznymi cechami czowieka.
  • Izraelita opuci go do Boga, aby wszystkie decyzje dla niego. Do tego czasu wszystko byo regulowane prawem, np. Jak si my i co je. Chrzecijanin natomiast sam decyduje o tych zewntrznych przejawach, a chrzecijanin umieszcza w sobie to, co Izraelita poza sob postawi w Bogu. Tak wic Bóg zmienia si w historii, w zalenoci od tego, co czowiek w sobie zachowuje lub co przenosi z siebie na temat, który powsta z wyobrani.

wydatek

  • Ludwig Feuerbach: Istota chrzecijastwa . Otto Wigand, Lipsk 1841. ( zdigitalizowany i peny tekst w niemieckim archiwum tekstowym )
  • Ludwig Feuerbach: Istota chrzecijastwa. Sprawdzone i ponownie zredagowane. przez Wilhelma Bolina. Stuttgart 1903 (= Dziea wszystkie Ludwiga Feuerbacha. Tom 6).
    • Ludwig Feuerbach: Wyjanienia i uzupenienia do istoty chrzecijastwa. Sprawdzone i ponownie zredagowane. przez Wilhelma Bolina. Stuttgart 1903 (= Dziea wszystkie Ludwiga Feuerbacha. Tom 7).
  • Ludwig Feuerbach: Istota chrzecijastwa . Reclam 1994, Stuttgart, ISBN 3-15-004571-1 (posowie Karl Löwith).

linki internetowe

Literatura dodatkowa

Indywidualne dowody

  1. Ludwig Feuerbach: Istota chrzecijastwa . Otto Wigand, Lipsk 1841. ( zdigitalizowany i peny tekst w niemieckim archiwum tekstowym )
  2. Ludwig Feuerbach: Istota chrzecijastwa . ISBN 978-3-8496-8297-2 ( google.at ).

Opiniones de nuestros usuarios

Borys Kubiak

Wreszcie artykuł o Istota chrzecijastwa (Feuerbach), który jest łatwy do przeczytania.

Aleksander Leszczyński

Podane informacje o zmiennej Istota chrzecijastwa (Feuerbach) są prawdziwe i bardzo przydatne. Dobrze.

Aleksander Krajewski

Musiałem znaleźć coś innego na temat Istota chrzecijastwa (Feuerbach), co nie było typową rzeczą, o której zawsze czyta się w Internecie, i podobał mi się ten artykuł _zmienna.

Irena Gil

Dzięki za ten post na Istota chrzecijastwa (Feuerbach), właśnie tego potrzebowałem