W dzisiejszym świecie Werner Fasslabend to temat, który staje się coraz bardziej istotny i budzi szerokie zainteresowanie w różnych obszarach społeczeństwa. Czy to ze względu na swój wpływ na życie codzienne, wpływ na kulturę popularną, czy też znaczenie w środowisku akademickim, Werner Fasslabend przykuł uwagę ekspertów, entuzjastów, a nawet tych, którzy dopiero zaczynają zgłębiać to zjawisko. Ponieważ Werner Fasslabend wciąż się zmienia i ewoluuje, konieczne jest zrozumienie jego złożoności, implikacji i konsekwencji w różnych kontekstach. W tym artykule przyjrzymy się bliżej Werner Fasslabend, badając jego pochodzenie, obecny wpływ i możliwy przyszły rozwój.
![]() | |
Data i miejsce urodzenia |
5 marca 1944 |
---|---|
Zawód, zajęcie |
polityk |
Alma Mater | |
Stanowisko |
minister obrony (1990–2000) |
Partia | |
![]() |
Werner Fasslabend (ur. 5 marca 1944 w Marcheggu[1]) – austriacki polityk, działacz Austriackiej Partii Ludowej (ÖVP), parlamentarzysta, w latach 1990–2000 minister obrony.
Absolwent Theresianum z 1963, następnie przez rok kształcił się w Wilbraham & Monson Academy w USA. W 1970 ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Wiedeńskim. Pracował w branży handlowej. Zaangażował się w działalność polityczną w ramach Austriackiej Partii Ludowej. W latach 1972–1989 był radnym Marcheggu. Pełnił funkcję wiceprzewodniczącego (1985–1994) i przewodniczącego (1994–1998) ÖAAB w Dolnej Austrii (organizacji pracowniczej afiliowanej przy ÖVP). Od 1997 do 2003 był federalnym przewodniczącym ÖAAB[1].
Od 1987 do 1990, w 1994, w 1996 i od 1999 do 2007 wykonywał mandat posła do Rady Narodowej. W grudniu 1990 kanclerz Franz Vranitzky powierzył mu stanowisko ministra obrony w swoim trzecim rządzie. Werner Fasslabend sprawował ten urząd do lutego 2000 także w jego dwóch kolejnych gabinetach oraz w rządzie Viktor Klimy[1]. W latach 2000–2002 był wiceprzewodniczącym (trzecim przewodniczącym) niższej izby austriackiego parlamentu. W 2003 został prezesem akademii politycznej ÖVP, a w 2015 honorowym prezesem tej instytucji[1]. Stanął także na czele think tanku AIES[2].
Odznaczony m.in. Wielką Złotą na Wstędze Odznaką Honorową za Zasługi dla Republiki Austrii[3], Krzyżem Wielkim belgijskiego Orderu Korony, Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Republiki Włoskiej i Krzyżem Wielkim norweskiego Orderu Zasługi.