Dziś Talk Talk jest tematem niezwykle aktualnym i wzbudzającym zainteresowanie szerokiego spektrum społeczeństwa. Od momentu powstania Talk Talk był przedmiotem debat i analiz w różnych obszarach, generując sprzeczne opinie i sprzeczne stanowiska. Z biegiem lat Talk Talk ewoluował i przybierał różne formy, co jeszcze bardziej skomplikowało jego badanie i zrozumienie. W tym artykule zbadamy różne podejścia i perspektywy dotyczące Talk Talk, aby rzucić światło na ten temat i zachęcić do bogatej debaty.
Rok założenia | |
---|---|
Rok rozwiązania | |
Pochodzenie | |
Gatunek | |
Wydawnictwo | |
Skład | |
Mark Hollis Paul Webb Lee Harris Simon Brenner |
Talk Talk – brytyjska grupa muzyczna, aktywna od 1981 do 1991 roku. Zespół początkowo eksperymentował z synth popem, new wave oraz new romantic, zmierzając później do takich gatunków jak m.in. art pop, art rock i post-rock[1].
Zespół powstał w 1981 roku z inicjatywy Marka Hollisa. W pierwszym składzie znaleźli się: Mark Hollis (wokal), Paul Webb (gitara basowa), Lee Harris (perkusja) oraz Simon Brenner (instrumenty klawiszowe)[2]. Duży wkład w rozwój zespołu miał brat Marka, Ed, który znalazł muzyków chcących z Markiem współpracować[3]. Początkowo muzycy spotkali się tylko w celu nagrania utworów studyjnych, lecz po kilku dniach doszło do utworzenia zespołu[3].
W 1981 roku zespół nagrał utwór „Talk Talk” (grany wcześniej w pierwszym zespole Hollisa – The Reaction)[3]. Nowy zespół wyróżniał się na tle innych brakiem gitary. Po zagraniu sześciu koncertów Talk Talk ruszył w trasę koncertową jako support Duran Duran[3]. W lutym 1982 roku ukazał się singel „Mirror Man”. W tym samym roku ukazał się drugi singel „Talk Talk”, który znalazł na 52. pozycji wśród najlepiej sprzedających się singli w Wielkiej Brytanii[3]. W lipcu 1982 roku ukazał się album The Party’s Over. Longplay pokrył się srebrem[3]. W październiku 1982 roku Talk Talk otworzył występ Genesis w Milton Keynes. W 1983 roku ukazał się singel „My Foolish Friend”. Po ukazaniu się singla z zespołu odszedł Simon Brenner – na jego miejscu stanął Tim Friese-Greene.
W 1984 roku ukazał się longplay It’s My Life. Promujący singel „Such a Shame” przedostał się do Top 5 w kilku europejskich krajach (np. w Austrii, Niemczech, Włoszech, Szwajcarii)[3]. Tytułowy singel odniósł sukces w Europie, Kanadzie, USA i Nowej Zelandii[3]. It’s My Life wraz z promującymi go singlami nie odniósł dużego sukcesu w Wielkiej Brytanii[3].
W 1986 roku ukazał się album The Colour of Spring, który odniósł sukces w Europie. W Wielkiej Brytanii album pokrył się złotem[3]. Z tej płyty pochodzi przebój „Life's What You Make It”. Na albumie The Colour of Spring muzycy odeszli od syntezatorowego brzmienia. W ramach tournée „The Colour of Spring” Talk Talk wystąpił m.in. na Montreux Jazz Festival (zapis tego wydarzenia trafił w 2008 roku na płytę DVD, Live at Montreux 1986). Sukces The Colour of Spring sprawił, że wytwórnia muzyczna EMI dała muzykom wolną rękę pod względem artystycznym i przeznaczyła dla Talk Talk większy budżet na produkcję kolejnego longplaya[3].
W 1988 roku ukazał się album Spirit of Eden, łączący elementy rocka, jazzu, ambientu i muzyki klasycznej. Album nie był promowany na koncertach[3]. W 1990 roku ukazał się album kompilacyjny Natural History: The Very Best of Talk Talk. Album kompilacyjny został wydany bez konsultacji z muzykami Talk Talk[3]. W 1990 roku Talk Talk rozpoczął współpracę z wytwórnią Polydor. We wrześniu 1991 roku ukazał się ostatni album Laughing Stock. W tym samym roku zespół został rozwiązany.
W 2003 roku zespół No Doubt wydał singel „It’s My Life”, będący coverem Talk Talk – singel No Doubt odniósł bardzo duży sukces na świecie[3]. 25 lutego 2019 roku w wieku 64 lat zmarł Mark Hollis[4].