W tym artykule poznamy fascynujący świat Tadeusz Ruebenbauer. Od swoich początków po wpływ na dzisiejsze społeczeństwo, Tadeusz Ruebenbauer odegrał kluczową rolę w życiu ludzi. W całej historii Tadeusz Ruebenbauer był przedmiotem debaty, badań i podziwu, stając się tematem zainteresowania zarówno naukowców, entuzjastów, jak i ciekawskich. Dowiemy się o różnych aspektach, które sprawiają, że Tadeusz Ruebenbauer jest tak istotnym i ekscytującym tematem, analizując jego wpływ w różnych obszarach i jego ewolucję w czasie. Przygotuj się na zanurzenie się w świecie Tadeusz Ruebenbauer i odkryj wszystko, co ma do zaoferowania ten ekscytujący motyw.
![]() Tadeusz Ruebenbauer - podczas pochodu z okazji Jubileuszu 600-lecia Uniwersytetu Jagiellońskiego (Kraków, 10 maja 1964) | |
Data i miejsce urodzenia | |
---|---|
Data i miejsce śmierci | |
Profesor nauk rolniczych | |
Specjalność: genetyka i hodowla roślin | |
Alma Mater | |
Doktorat |
1938 |
Habilitacja |
1945 |
Profesura | |
Polska Akademia Nauk / Umiejętności | |
Status PAN |
członek rzeczywisty |
Status PAU |
członek krajowy czynny |
Doktor honoris causa Akademia Rolnicza we Wrocławiu – 1980 Akademia Rolnicza w Krakowie – 1988 | |
Nauczyciel akademicki | |
Uczelnia |
Uniwersytet Jagielloński |
Rektor WSzR | |
Okres spraw. |
1962–1971 |
Poprzednik | |
Następca | |
Odznaczenia | |
![]() ![]() ![]() ![]() |
Tadeusz Ruebenbauer (ur. 12 stycznia 1909 w Bochni, zm. 2 maja 1991 w Krakowie) – polski profesor nauk rolniczych w zakresie genetyki i hodowli roślin, członek korespondent (od 1962), członek rzeczywisty (od 1969) PAN[1], członek PAU.
Tadeusz Ruebenbauer urodził się w rodzinie prawnika Adama i Barbary z Grzesickich (1871–1954). Studia wyższe ukończył na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie w 1931, uzyskując tytuł zawodowy inżyniera magistra rolnictwa w zakresie hodowli roślin[2]. Stopień naukowy doktora filozofii otrzymał na tej samej Uczelni w 1938 na podstawie rozprawy doktorskiej Zależności korelacyjne między wynikami badań laboratoryjnych gleb a wynikami doświadczeń polowych[3].
W okresie okupacji hitlerowskiej był wykładowcą na tajnym Wydziale Rolniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1945 habilitował się na podstawie rozprawy Opracowanie wyników doświadczeń odmianowych z pszenicą ozimą wykonanych w latach 1922–1936, a w 1946 uzyskał tytuł i stanowisko profesora nadzwyczajnego na Wydziale Rolniczym Uniwersytetu i Politechniki we Wrocławiu. We Wrocławiu był organizatorem Katedry Hodowli Roślin i Nasiennictwa. W 1956 profesor Ruebenbauer już jako profesor zwyczajny został służbowo przeniesiony do Katedry Szczegółowej Uprawy Roślin WSR w Krakowie. W latach 1962–1971 był rektorem Wyższej Szkoły Rolniczej w Krakowie[4].
W 1980 został uhonorowany tytułem doktora honoris causa przez Akademię Rolniczą we Wrocławiu (dziś Uniwersytet Przyrodniczy)[5]. W 1988 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie[6].
Odznaczony m.in. Krzyżem Kawalerskim, Oficerskim, Komandorskim i Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski[7].
Wypromował 34 doktorów, z których 20 uzyskały tytuł naukowy profesora lub stanowisko docenta[8].
Pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie (kw. IX, płd.)[9].
Profesor Tadeusz Ruebenbauer opublikował 184 prace naukowe z zakresu doświadczalnictwa rolniczego, genetyki i hodowli roślin w krajowych i zagranicznych czasopismach naukowych. Jest także autorem lub współautorem i redaktorem monografii i podręczników.